يا بنَ آدمَ ، إنّكَ لم تَزَلْ في هَدمِ عُمرِكَ مُنذُ سَقَطتَ مِن بَطنِ اُمِّكَ ، فَخُذْ مِمّا في يَدَيكَ لِما بَينَ يَدَيكَ ؛ فإنّ المؤمنَ يَتَزوَّدُ ، و الكافِرَ يَتَمتَّعُ .;

اى فرزند آدم! تو از همان زمان كه از شكم مادرت افتاده اى، پيوسته در راه ويران كردن [خانه ]عمرت قدم بر مى دارى. پس، از آنچه در دست دارى براى آنچه در پيش دارى بهره برگير؛ زيرا كه مؤمن توشه بر مى دارد و كافر خوش مى گذراند.;

إنّ اللّه َ عَزَّ و جلَّ بِمَنِّهِ و رَحمَتِهِ لَمّا فَرَضَ عَليكُمُ الفَرائضَ لم يَفرِضْ علَيكُم لِحاجَةٍ مِنهُ إلَيهِ ، بَل رَحمَةً مِنهُ إلَيكُم (علَيكُم) لا إلهَ إلاّ هُو ، لِيَميزَ الخَبيثَ مِن الطَّيِّبِ ، و لِيَبتَلِيَ ما في صُدورِكُم ، و لِيُمَحِّصَ ما في قُلوبِكُم .;

خداوند عزّ و جلّ چون از روى كرم و رحمت خود فرايض را بر شما واجب ساخت نه بدان سبب بود كه به شما نياز داشت، بلكه از سر مهر و رحمت آن خداوند يگانه به شما بود، تا ناپاك را از پاك جدا سازد و آنچه را در سينه هاى شماست، بيازمايد و آنچه را در دلهاى شماست، ناب و خالص گرداند.;

إنّ المسألَةَ لا تَحِلُّ إلاّ في إحدى ثلاثٍ ; دَمٍ مُفجِعٍ ، أو دَينٍ مُقرِحٍ ، أو فَقرٍ مُدقِعٍ .;

درخواست كردن روا نيست، مگر در يكى از اين سه جا; خون بهاى سنگين ، يا بدهكارى توان فرسا ، يا فقر كُشنده .;

اِتِّباعُ الدُّناةِ و مُصاحَبَةُ الغُواةِ .;

سبكسرى چيست؟ ـ فرمود ; دنباله روى از فرومايگان و همنشينى با گمراهان .;

إنّ أبصَرَ الأبصارِ ما نَفَذَ في الخَيرِ مَذهَبُهُ، و أسمَعُ الأسماعِ ما وَعَى التَّذكيرَ و انتَفَعَ بهِ .;

بيناترين ديدگان ديده اى است كه نگاه خود را به خير و خوبى بدوزد و شنواترين گوشها ، گوشى است كه پند و اندرز را بشنود و از آن بهره برگيرد .;

الإعطاءُ قَبلَ السُّؤالِ مِن أكبَرِ السُّؤدُدِ .;

بخشيدن پيش از طلب كردن [كسى ]از بزرگترين سرورى هاست .;

مُواقَفَةُ الأقرانِ ، و الصَّبرُ عِندَ الطِّعانِ .;

ايستادگى در برابر هماوردان ، و پايدارى در نبرد .;

أن تَرى ما في يَدَيكَ شَرَفا و ما أنفَقتَ تَلَفا .;

تنگ چشمى آن است كه آنچه را دارى مايه شرافت پندارى و آنچه را انفاق كنى ، تلف شده و بر باد رفته انگارى .;

اللُّؤمُ أن لا تَشكُرَ النِّعمَةَ .;

پستى اين است كه سپاسگزار نعمت نباشى .;

لقد حَدَّثَني حَبِيبي جَدّي رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله أنّ الأمرَ يَملِكُهُ اثنا عَشَرَ إماما مِن أهلِ بيتِهِ و صَفوَتِهِ، ما مِنّا إلاّ مَقتولٌ أو مَسمومٌ .;

جدّ محبوبم رسول خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود كه امر امامت را دوازده امام از اهل بيت و برگزيدگان او به عهده خواهند گرفت . هيچ يك از ما نيست مگر آن كه يا كشته مى شود يا مسموم .;

ما تَشاوَرَ قَومٌ إلاّ هُدُوا إلى رُشدِهِم .;

هيچ مردمى با هم مشورت نكردند، مگر آن كه راه درست (حلّ مشكلات) خود را پيدا كردند .;

إنّي مِن شِيعَتِكُم ـ ; يا عبدَ اللّه ِ ، إن كُنتَ لَنا في أوامِرِنا و زَواجِرِنا مُطِيعا فقد صَدَقتَ ، و إن كُنتَ بخِلافِ ذلكَ فلا تَزِدْ في ذُنوبِكَ بدَعواكَ مَرتَبةً شَرِيفَةً لَستَ مِن أهلِها ، لا تَقُلْ ; أنا مِن شِيعَتِكُم ، و لكن قُل ;

من از شيعيان شما هستم ـ فرمود ; اى بنده خدا! اگر مطيع اوامر و نواهى ما باشى ، راست مى گويى ولى اگر چنين نباشى پس با ادعاى چنين منزلت والايى كه اهلش نيستى ، بر گناهانت ميفزاى . مگو ; من از شيعيان شما هستم ، بلكه بگو ; من از دوستداران شما و دشمن دشمنان شما هستم . در اين صورت، تو آدم خوبى هستى و به خوبى گرايش دارى.;

أصبَحتُ و لِي رَبٌّ فَوقِي ، و النارُ أمامِي ، و المَوتُ يَطلُبُني ، و الحِسابُ مُحدِقٌ بي ، و أنا مُرتَهَنٌ بِعَمَلِي ، لا أجِدُ ما اُحِبُّ ، و لا أدفَعُ ما أكرَهُ، و الاُمورُ بيدِ غَيرِي ، فإنْ شاءَ عَذَّبَني ، و إن شاءَ عَفا عَنّي ، فأيُّ فَقيرٍ أفقَرُ مِنّي؟! .;

در حالى صبح كردم كه خداوندگارى بالاى سرم مى باشد و آتش رو برويم و مرگ به دنبالم و حسابرسى مرا در ميان گرفته است و من گروگان عمل خويشم . نه مى توانم آنچه را دوست دارم به دست آوردم و نه آنچه را ناخوش دارم، از خود دور كنم ، كارها به دست كسى جز من است ، اگر بخواهد عذابم مى كند و اگر بخواهد مرا مى بخشد . با چنين وضعى، كدامين فقير فقيرتر از من است؟;

اِصحَبْ مَن إذا صَحِبتَهُ زانَكَ ، و إذا خَدَمتَهُ صانَكَ ، و إذا أرَدتَ مِنهُ مَعونَةً أعانَكَ ، و إن قُلتَ صَدَّقَ قَولَكَ ، و إن صُلْتَ شَدَّ صَولَكَ ، و إن مَدَدتَ يَدَكَ بِفَضلٍ مَدَّها ، و إن بَدَت عنكَ ثُلمَةٌ سَدَّها ، و إن رَأى منكَ حَسَنةً عَدَّها ، و إن سَألتَهُ أعطاكَ ، و إن سَكَتَّ عَنهُ ابتَدَأكَ ، و إن نَزَلَت إحدَى المُلِمّاتِ بهِ ساءَكَ .;

با كسى مصاحبت كن كه هرگاه با او مصاحبت كنى مايه آراستگى تو شود و هرگاه خدمتش كنى تو را حفظ كند و هرگاه از او كمكى بخواهى ، كمكت كند و هرگاه سخنى بگويى ، سخنت را باور كند و هرگاه حمله كنى ، تقويتت كند و هرگاه دستت را به احسانى بگشايى ، او در اين راه تو را كمك رساند و هرگاه عيبى از تو ديده شد ، آن را بپوشاند و هرگاه كار خوبى از تو ديد ، آن را در نظر داشته باشد ، هرگاه چيزى از او خواستى به تو بدهد و هرگاه زبان به خواهش نگشودى ، او [در بخشش ]پيشدستى كند و هرگاه مصيبتى به او رسيد تو ناراحت شوى .;

إذا سَمِعتَ أحَدا يَتَناوَلُ أعراضَ الناسِ فاجتَهِدْ أن لا يَعرِفَكَ ؛ فإنَّ أشقَى الأعراضِ بهِ مَعارِفُهُ .;

هرگاه ديدى كسى با آبروى مردم بازى مى كند، سعى كن كه تو را نشناسد؛ زيرا آبروى آشنايانش كمترين ارزش را نزد او دارد .;

إنَّكُم صِغارُ قَومٍ و يوشَكُ أن تَكونوا كِبارَ قَومٍ آخَرينَ فَتَعَلَّموا العِلمَ ، فَمَن لَم يَستَطِع مِنكُم أن يَحفَظَهُ فَليَكتُبهُ و ليَضَعهُ في بَيتِهِ .;

اى فرزندانم و فرزندان برادرم ! شما خردسالان قوميد و زود است كه بزرگ ديگران شويد ، دانش بياموزيد . هر كدامتان توان حفظش را ندارد ، آن را بنويسد و در خانه اش نگه دارد .;

نِعمَ العَونُ الصَّمتُ في مَواطِنَ كثيرَةٍ و إن كُنتَ فَصِيحا .;

در بسيارى جاها ، خاموشى، ياورى نيكو است ؛ هرچند سخنور باشى .;

قد أكثَرَ مِن الهَيبَةِ الصّامِتُ .;

آدم خموش ، پر هيبت است .;

المَصائبُ مَفاتيحُ الأجرِ .;

مصيبتها ، كليدهاى اجرند .;

عن خالِه هند ; كان صلى الله عليه و آله إذا فَرِحَ غَضَّ طَرفَهُ، جُلُّ ضِحكِهِ التبسُّمُ، يَفتَرُّ عن مِثلِ حَبَّةِ الغَمامِ .;

پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه شاد مى شد ، چشمش را پايين مى انداخت ، خنده اش بيشتر تبسّم بود ، به طورى كه دندانهايش مانند دانه تگرگ نمايان مى شد .;