ليسَ من بيتٍ فيهِ حَمَامٌ إلاّ لَم يُصبْ أهلَ ذَلِكَ البَيتِ آفةٌ من الجِنِّ ، إنَّ سُفَهاءَ الجِنِّ يَعبَثونَ في الَبيتِ فَيعبَثُون بِالحَمَامِ وَ يترُكونِ الإنسانَ .;

هيچ خانه اى نيست كه در آن كبوتر باشد مگر آن كه به اهل آن خانه آسيبى از جنّ نمى رسد. رشد نا يافتگان جنّ در خانه بازى مى كنند و به كبوتر مى پردازند و انسان را وا مى گذارند.;

الجِنُّ علَى ثلاثةِ أجزاءٍ ، فَجُزءٌ مَع المَلائِكةِ ، وَ جُزءٌ يَطيرُونَ في الهَواء ، و جزءٌ كلابٌ و حيَّاتٌ .;

جنّيان سه دسته اند; دسته اى با فرشتگان اند و دسته اى در هوا مى پرند و دسته اى به صورت سگ و مار هستند.;

إنَّ مَن أجابَ في كلِّ ما يُسْألُ عَنهُ لَمَجْنونٌ .;

هر كس به هر سؤالى كه از او مى شود جواب دهد ديوانه است.;

الجِهادُ واجِبٌ مَع إمامٍ عادِلٍ .;

جهاد كردن در ركاب پيشواىِ دادگر، واجب است.;

الجِهادُ أفضَلُ الأشْياءِ بعدَ الفَرائضِ .;

جهاد برترين كارها بعد از فرايض است.;

إنَّ النّبيَّ صلى الله عليه و آله بَعثَ بسَرِيّة، فلَمّا رَجَعوا قالَ; مَرْحَبا بقَومٍ قَضَوُا الجِهادَ الأصْغَرَ و بَقِيَ الجِهادُ الأكْبَرُ . قيلَ ; يا رسولَ اللّه ِ ، و ما الجِهادُ الأكْبَرُ ؟ قالَ;

پيامبر صلى الله عليه و آله سپاهى را به جنگ گسيل داشت؛ وقتى برگشتند فرمود; خوشامد مى گويم به گروهى كه جهاد اصغر را انجام دادند، اما جهاد اكبر همچنان مانده است. عرض شد; اى پيامبر خدا! جهاد اكبر چيست؟ فرمود; جهاد با نفْس.;

اجعَلْ نَفسَكَ عَدُوّا تُجاهِدُهُ و عارِيةً تَرُدُّها ، فإنّكَ قد جُعِلتَ طبيبَ نَفسِكَ و عُرِّفتَ آيةَ الصِّحّةِ و بُيِّنَ لكَ الدّاءُ و دُلِلْتَ على الدّواءِ ، فانظُرْ قِيامَكَ على نَفسِكَ .;

نفْس خود را چون دشمنى دان كه با او مبارزه مى كنى و عاريه اى كه بايد برگردانى؛ زيرا تو طبيب نفْس خويش قرار داده شده اى، نشانه سلامت به تو شناسانده شده و درد و بيمارى برايت روشن گشته است و به دارو، راهنمايى شده اى. پس، در مبارزه با نفْس انديشه كن.;

أعْطُوا اللّه َ مِن أنفُسِكُم الاجْتِهادَ في طاعَتِهِ؛ فإنَّ اللّه َ لا يُدرَكُ شَيءٌ مِن الخَيرِ عِندَه إلاّ بطاعَتِهِ و اجْتِنابِ مِحارِمِهِ .;

در طاعت خدا از جان هايتان مايه بگذاريد؛ زيرا هيچ يك از خوبيها (پاداشهايى) كه نزد اوست به دست نمى آيد، مگر با فرمانبرى از او و پرهيز از حرامهايش.;

اعْلَموا أنَّهُ لَيس بينَ اللّه ِ و بينَ أحَدٍ مِن خَلْقِهِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ و لا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ و لا مَن دونَ ذلكَ مِن خَلْقِهِ كُلِّهِم إلاّ طاعَتُهُم لَهُ، فاجْتَهِدوا في طاعةِ اللّه ِ .;

بدانيد كه ميان خدا و بندگانش نه فرشته مقرّبى واسطه شود نه پيامبر مرسلى و نه هيچ كس ديگر ، مگر طاعتشان از خداوند؛ پس در طاعت خدا بكوشيد.;

على ما ذا بَنَيْتَ أمْرَكَ ؟ ـ ; على أرْبَعةِ أشْياءَ ; عَلِمْتُ أنّ عَمَلي لا يَعْملُهُ غَيري فاجْتَهَدتُ··· .;

كار خود را بر چه پايه اى استوار كرده اى؟ ـ فرمود ; بر چهار چيز; دانستم كه كار مرا كسى جز خود من انجام نمى دهد، از اين رو كوشيدم··· .;

لا يَنْفَعُ اجْتِهادٌ لا وَرَعَ فيهِ .;

كوششى كه با ورع و پاكدامنى همراه نباشد بى فايده است.;

مِن أخلاقِ الجاهِلِ الإجابَةُ قَبلَ أنْ يَسمَعَ ، و المُعارَضَةُ قَبلَ أنْ يَفْهَمَ ، و الحُكْمُ بما لا يَعْلَمُ .;

يكى از خويهاى نادان اين است كه قبل از شنيدن [مطلب] پاسخ مى دهد و پيش از آن كه [مقصود گوينده را ]بفهمد به مخالفت بر مى خيزد و ندانسته حكم مى كند.;

كفى بخَشيَةِ اللّه ِ عِلْما ، و كفى بالاغْتِرارِ باللّه ِ جَهْلاً .;

دانايى را همين بس كه از خدا بترسى و نادانى را همين بس كه از [عذاب] خدا غافل شوى.;

الجَهلُ في ثلاثٍ ; في تَبدُّلِ الإخْوانِ ، و المُنابَذَةِ بغَيرِ بَيانٍ ، و التَّجَسُّسِ عمّا لا يَعني .;

نادانى در سه چيز است; دوست عوض كردن، مخالفت كردن بدون دليل و برهان، و پرس و جو از چيزهاى بيهوده.;

لو أنَّ حَلْقةً واحِدةً ، من السِّلسِلةِ الّتي طولُها سَبعونَ ذِراعا ، وُضِعتْ على الدُّنيا لذابَتِ الدُّنيا مِن حَرِّها .;

اگر يك حلقه از آن زنجير هفتاد گزى بر دنيا نهاده شود دنيا از گرماى آن گداخته گردد.;

لَو أنّ سِرْبالاً مِن سَرابيلِ أهلِ النّارِ عُلِّقَ بينَ السَّماءِ و الأرضِ لَماتَ أهلُ الدُّنيا مِن رِيحِهِ .;

اگر يكى از جامه هاى دوزخيان در ميان آسمان و زمين آويخته شود همه مردم دنيا از بوى آن بميرند.;

لَو أنَّ قَطْرَةً من الضَّريعِ قَطَرتْ في شَرابِ أهلِ الدُّنيا لمَاتَ أهلُها من نَتْنِها .;

اگر قطره اى از ضريع (خار خشك سمّى) در آب آشاميدنى مردم دنيا بچكد از بوى گند آن همگى بميرند.;

ثلاثٌ إذا كُنَّ في الرّجُلِ فلا تَحَرّجْ أن تَقولَ ; إنَّهُ في جَهنّمَ ; الجَفاءُ و الجُبْنُ و البُخْلُ . و ثلاثٌ إذا كُنّ في المرأةِ فلا تَحَرّجْ أنْ تَقولَ ; البَـذاءُ و الخُيَـلاءُ و الفَخْرُ .;

سه خوى است كه اگر در مرد باشد، باكى نيست كه بگويى او دوزخى است; خشونت و بزدلى و بخل. و سه خوى است كه اگر در زن باشد، پروايى نيست كه بگويى او دوزخى است; بى حيايى، بزرگ منشى و فخر فروشى.;

إنّ أهونَ النّاسِ عذابا يَومَ القيامةِ لَرجُلٌ في ضَحْضاحٍ مِن نارٍ ، علَيهِ نَعْلانِ مِن نارٍ و شِراكانِ مِن نارٍ يَغْلي مِنها دِماغُهُ كما يَغْلي المِرْجَلُ ، ما يَرى أنَّ في النّارِ أحَدا أشدَّ عذابا مِنهُ ، و ما في النّارِ أحَدٌ أهْوَنُ عذابا مِنهُ!;

كم عذابترين مردم در روز قيامت ، مردى است كه در آتشى كم عمق قرار دارد و دو كفش و دو بند كفش از آتش به پا دارد كه از گرماى آن آتش، مغزش همچون ديگ به جوش مى آيد و فكر مى كند كه در دوزخ عذابى از عذاب او سخت تر نيست ، در صورتى كه عذاب او در دوزخ سبكترين عذاب است.;

إنّ في جَهنّمَ لَوادِيا للمُتَكبِّرينَ يُقالُ لَه ; سَقَرُ ، شَكا إلى اللّه ِ عزّ و جلّ شِدّةَ حَرّهِ ، و سَألَهُ أنْ يأذَنَ لَه أنْ يَتَنفّسَ ، فتَنَفّسَ فأحْرَقَ جَهنّمَ !;

در جهنم براى متكبران درّه اى است به نام سقر. آن درّه از شدّت حرارتِ خود به خداوند عزّ و جلّ شكايت بُرد و خواهش كرد اجازه اش دهد تا نفسى بكشد. پس، نفسى كشيد كه دوزخ را سوزاند!;