امام سجاد عليه السلام :
فِى التَّحميدِ لِلّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ـ : وَ جَعَلَ لِكُلِّ رُوحٍ مِنْهُمْ قوتا مَعْلوما مَقْسوما مِنْ رِزْقِهِ، لا يَنْقُصُ مَنْ زادَهُ ناقِصٌ، وَ لا يَزيدُ مَنْ نَقَصَ مِنْهُمْ زائِدٌ؛
امام سجاد عليه السلام :
در حمد و ستايش خداى ـ عزّ و جلّ ـ مى فرمايد: از روزى اى كه داده، براى هر جاندارى بهره مشخصى قرار داده است و به هر كس بيشتر بدهد، كسى نمى تواند از آن كم كند و به هر كس كمتر بدهد، كسى نمى تواند بر آن بيفزايد.
صحيفه سجاديه، از دعاى 1.

امام سجاد عليه السلام :
حُجّوا وَ اعْتَمِروا تَصِحَّ اَجْسامُـكُم وَ تَتّسِـعْ اَرزاقُكُم وَ يَصْلُحْ ايمانُـكُمْ وَ تُـكْفَوا مؤونَةَ النّاسِ وَ مَؤونَةَ عِيالاتِكُمْ؛
امام سجاد عليه السلام :
حج و عمره به جاى آوريد تا بدن هايتان سالم بماند و روزى هايتان زياد شود و ايمانتان استوار گردد و هزينه هاى جامعه و مَخارج خانواده تان تأمين گردد.
وسائل الشيعه، ج 11، ص 15، ح 14126.

امام سجاد عليه السلام :
وَ اَمّا حَقُّ الْمُسْتَنْصِحِ فَاِنَّ حَقَّهُ اَنْ تُؤَدِّىَ اِلَيْهِ النَّصيحَةَ عَلَى الْحَقِّ الَّذى تَرى لَهُ اَ نَّهُ يَحْمِلُ وَ يُخَرَّجُ الْمَخْرَجَ الَّذى يَلينُ عَلى مَسامِعِهِ وَ تُـكَلِّمَهُ مِنَ الْكَلامِ بِما يُطيقُهُ عَقْلُهُ، فَاِنَّ لِكُلِّ عَقْلٍ طَبَقَةٌ مِنَ الْكَلامِ يَعْرِفُهُ وَ يَجْتَنِبُهُ وَلْيَكُنْ مَذْهَبُكَ الرَّحمَةُ؛
امام سجاد عليه السلام :
حقّ نصيحت خواه اين است كه به راه صحيحى كه مى دانى مى پذيرد، راهنمائيش كنى و سخن، در حدّ درك و فهم و عقلش بگويى كه هر عقلى، ظرفيت مخصوص خود را دارد و روش تو بايد همراه با مهربانى و رحمت باشد.
تحف العقول، ص 269.

امام سجاد عليه السلام :
اِنَّ قَسْوَةَ الْبِطْنَةِ وَ كِظَّةَ الْمِلاَْةِ وَ سُكْرَ الشِّبَعِ وَ غِرَّةَ الْمُلْكِ، مِمّا يُثَـبِّطُ وَ يُبْطِى ءُ عَنِ الْعَمَلِ وَ يُنْسى الذِّكْرَ؛
امام سجاد عليه السلام :
پرخورى و شكم بارگى، مستىِ سيرى، غرور ثروت و قدرت، از جمله عوامل بازدارنده از عمل صالح و كاهلى در آن هستند و ياد خدا را از خاطر انسان مى بَرند.
تحف العقول، ص 273.

امام سجاد عليه السلام :
اَللّهُمَّ... وَفِّقْنى لِطاعَةِ مَنْ سَدَّدَنى وَ مُتابَعَةِ مَنْ اَرْشَدَنى؛
امام سجاد عليه السلام :
خدايا! بر اطاعت كسى كه به راه راست هدايتم مى كند و به پيروى آن كه ارشادم مى نمايد، توفيقم ده.
صحيفه سجاديه،از دعاى 20.

امام سجاد عليه السلام :
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ بَلِّغْ بِايمانى، اَكْمَلَ الاْيمانِ، وَ اجْعَلْ يَـقينى اَفْضَلَ الْيَقينِ، وَ انْتَهِ بِنيَّتى اِلى اَحْسَنِ النّيّاتِ، وَ بِعَمَلى اِلى اَحْسَنِ الاَْعْمالِ؛
امام سجاد عليه السلام :
خدايا! بر محمّد و آل محمّد، درود فرست و ايمان مرا كامل ترين ايمان، يقينم را برترين يقين قرار ده و نيّتم را به بهترين نيّت ها و عملم را به بهترين اعمال برسان.
صحيفه سجاديه، از دعاى 20.

امام سجاد عليه السلام :
اِلهى اَ لْبَسَتْنِى الْخَطايا، ثَوْبَ مَذَلَّتى وَ جَلَّـلَنِى التَّباعُدُ مِنْكَ، لِباسَ مَسْكَنَتى وَ اَماتَ قَلْبى، عَظيمُ جِنايَتى فَاَحْيهِ بِتَوْبَةٍ مِنْكَ، يا اَمَلى وَ بُغْيَتى!؛
امام سجاد عليه السلام :
پروردگارا! گناهان، لباسِ خوارى بر من پوشانده اند و دورى از تو، جامه خشن فقر را بر تن من كرده و بزرگى گناهم، مرا، دل مرده كرده است. پس با توبه پذيرى خود، دلم را زنده گردان، اى اميد و اى مطلوب من!
بحار الأنوار، ج 94، 142، ح 21.

امام سجاد عليه السلام :
اَللّهُمَّ ارْزُقْنى عَقْلاً كامِلاً وَ عَزْما ثاقِبا وَ لُبّا راجِحا وَ قَلْبا زَكيّا وَ عِلْما كَثيرا وَ اَدَبا بارِعا، وَ اجْعَلْ ذلِكَ كُلَّهُ لى وَ لاتَجْعَلْهُ عَلَىَّ، بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ!؛
امام سجاد عليه السلام :
خدايا! مرا عقلى كامل، تصميمى نافذ، خردى برتر، دلى پاك، دانشى فراوان و ادبى والا، روزى كن و تمام اينها را به سود من قرار ده، نه به زيانم، اى مهربان ترين مهربانان!
بحار الأنوار، ج 87، ص 325، ح 14.

امام سجاد عليه السلام :
وَ هَبْ لى نُورا اَمْشى بِه فِى النّاسِ، وَ اهْتَدى بهِ فِى الظُّـلُماتِ، وَ اسْتَضى ءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَ الشُّبُهاتِ؛
امام سجاد عليه السلام :
[خداوندا!] مرا نورى بخش تا با آن، در ميان مردم گام بردارم و به واسطه آن، در تاريكى ها راه يابم و در پرتو آن، از شكّ و شبهات به درآيم.
صحيفه سجاديه، از دعاى 22.

امام سجاد عليه السلام :
فَاَمّا حَقُّ اللّه ِ الاَْكْبَرُ، فَاِنَّكَ تَعْبُدُهُ، لاتُشْرِكُ بِهِ شَيئا، فَاِذا فَعَلْتَ ذلِكَ بِاخْلاصٍ، جَعَلَ لَكَ عَلى نَفْسِهِ اَنْ يَكْفيَكَ اَمْرَ الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ يَحْفَظَ لَكَ ما تُحِبُّ مِنْها؛
امام سجاد عليه السلام :
حقّ بزرگ تر خداوند اين است كه او را بپرستى و چيزى را با او شريك نسازى، كه اگر خالصانه چنين كنى، خداوند، كار دنيا و آخرتت را كفايت مى كند و آنچه را دوست دارى برايت نگه مى دارد.
تحف العقول، ص 292.

امام سجاد عليه السلام :
يا مَنْ ذِكْرُهُ شَرَفٌ لِلذّاكِرينَ! وَ يا مَنْ شُكْرُهُ فَوْزٌ لِلشّاكِرينَ! وَ يا مَنْ طاعَتُهُ نَجاةٌ لِلْمُطيعينَ! صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اشْغَلْ قُلوبَنا بِذِكْرِكَ عَنْ كُلِّ ذِكْرٍ؛
امام سجاد عليه السلام :
اى آن كه يادش مايه شرافت و بزرگى ياد كنندگان است! و اى آن كه سپاسگزاريش موجب دست يافتن سپاسگزاران (بر نعمت ها) است! و اى آن كه فرمانبرداريش سبب نجات فرمانبرداران است! بر محمّد و آل او، درود فرست و با ياد خود، دل هاى ما را از هر ياد ديگرى بازدار.
صحيفه سجاديه، از دعاى 11.

امام سجاد عليه السلام :
لَيْسَ لَكَ اَنْ تَتَـكَلَّمَ بِما شِئْتَ... رَحِمَ اللّه ُ عَبْدا قالَ خَيْرا فَغَنِمَ، اَوْ صَمَتَ فَسَلِمَ وَ لَيْسَ لَكَ اَنْ تَسْمَعَ ما شِئْتَ...؛
امام سجاد عليه السلام :
تو حق ندارى هر چه را كه خواستى بگويى... خداوند، رحمت كند كسى را كه خير بگويد و سود ببرد، يا سكوت نمايد و سالم بماند و نيز حق ندارى هر چه را مى خواهى گوش بدهى.
علل الشرايع، ص 605، ح 80.

امام سجاد عليه السلام :
لَوْ يَعْلَمُ النّاسُ ما فى طَـلَبِ الْعِلْمِ لَطَـلَبوهُ وَ لَو بِسَفْكِ الْمُهَجِ وَ خَوْضِ اللُّجَجِ. اِنَّ اللّه َ تَبارَكَ وَ تَعالى، اَوْحى اِلى دانيالَ: اِنَّ اَمْقَتَ عَبيدى اِلَىَّ، الْجاهِلُ الْمُسْتَخِفُّ بِحَقِّ اَهْلِ الْعِلْمِ، التّارِكُ لِلاِْقْتِداءِ بِهِمْ. وَ اِنَّ اَحَبَّ عَبيدى اِلَىَّ، التَّقىُّ الطّالِبُ لِلثَّوابِ الْجَزيلِ، اَللاّزِمُ لِلْعُلَماءِ، التّابِـعُ لِلْحُلَماءِ، القابِلُ عَنِ الْحُـكَماءِ؛
امام سجاد عليه السلام :
اگر مردم مى دانستند كه در جستجوى دانش، چه چيزى [ نهفته ] است، بى گمان در پى آن مى رفتند، حتّى اگر با ريخته شدن خون و فرو رفتن در اعماق دريا باشد. خداى تبارك و تعالى، به دانيال وحى كرد: منفورترين بندگانم نزد من، نادانى است كه حقّ اهل علم را سبك بشمارد و پيروى از ايشان را رها كند و محبوب ترين بندگانم نزد من، تقواپيشه اى است كه جوياى پاداش فراوان، همراه دانشمندان، پيرو بردباران و پذيراى حكيمان باشد.
كافى، ج 1، ص 35، ح 5.

امام سجاد عليه السلام :
مِسْـكينٌ ابْنُ آدَمَ! لَهُ فى كُلِّ يَومٍ ثَلاثُ مَصائِبَ لا يَعْتَبِرُ بِواحِدَةٍ مِنْهُنَّ، وَ لَوِ اِعْتَبَرَ لَهانَت عَلَيهِ الْمَصائِبُ وَ اَمْرُ الدُّنْيا، فَاَمَّا الْمُصيبَةُ الاُْولى: فَالْـيَوْمُ الَّذى يَنْقُصُ مِن عُمُرِهِ وَ اِنْ نالَهُ نُقْصانٌ فى مالِهِ اغْتَمَّ بِهِ، وَ الدِّرْهَمُ يَخْلُفُ عَنْهُ وَ الْعُمُرُ لايَرُدُّهُ شَىْ ءٌ. وَ الثّانيةُ اَنَّهُ يَسْتَوفى رِزْقَهُ فَاِنْ كانَ حَلالاً حوسِبَ عَلَيْهِ وَ اِنْ كانَ حَراما عوقِبَ عَلَيهِ. وَ الثّالِثَةُ اَعْظَمُ مِنْ ذالِكَ ـ قيلَ: وَ ما هىَ؟ قالَ: ـ ما مِنْ يَوْمٍ يُمْسى اِلاّ وَ قَددَنا مِنَ الاْخِرَةِ مَرْحَلَةً لايَدرى عَلَى الْجَنَّةِ اَمْ عَلَى النّارِ!
امام سجاد عليه السلام :
بينوا آدمى! هر روز، سه مصيبت به او مى رسد و حتى از يكى از آنها پند نمى گيرد كه اگر پند مى گرفت، سختى ها و كار دنيا بر او آسان مى شد: مصيبت نخست، روزى است كه از عمر او كم مى شود، در صورتى كه اگر از مال او چيزى كم شود، غمگين مى شود، حالْ آن كه مال، جايگزين دارد؛ اما عمرِ از دست رفته جبران نمى شود. مصيبت دوم، آن است كه روزى اش را به طور كامل مى طلبد كه اگر از راه حلال باشد، بايد حساب پس بدهد و اگر از راه حرام باشد، كيفر مى بيند. مصيبت سوم، از همه اينها بزرگ تر است. هيچ روزى را به شب نمى رساند مگر آن كه يك منزل به آخرت، نزديك شده است؛ امّا نمى داند به سوى بهشت مى رود يا به سوى آتش.
بحار الأنوار، ج 78، ص 160، ح 20.

امام سجاد عليه السلام :
حَقُّ اللِّسانِ اِكْرامُهُ عَنِ الْخَنى وَ تَعْويدُهُ الْخَيْرَ وَ تَرْكُ الْفُضولِ الَّتى لا فائِدَةَ لَها وَ الْبِرُّ بِالنّاسِ وَ حُسْنُ الْقَوْلِ فيهِمْ؛
امام سجاد عليه السلام :
حقّ زبان، احترام گذاشتن به آن با ترك زشت گويى، عادت دادنش به خوبى، ترك گفتار بى فايده و نيكى به مردم و خوشگويى درباره آنان است.
بحار الأنوار، ج 71، ص 286، ح 41.

امام سجاد عليه السلام :
اِعْتَبِروا يا اُولىِ الاَْبْصارِ! وَ احْمَدُوا اللّه َ عَلى ما هَداكُمْ، وَ اعْلَموا اَ نَّـكُمْ لاتَخْرُجونَ مِنْ قُدْرَةِ اللّه ِ اِلى غَيْرِ قُدْرَتِهِ، وَ سَيَرَى اللّه ُ عَمَلَكُمْ وَ رَسولُهُ ثُمَّ اِلَيْهِ تُحْشَرونَ، فَانْتَفِعوا بِالْعِظَةِ وَ تَاَدَّبوا بِآدابِ الصّالِحينَ؛
امام سجاد عليه السلام :
شما اى اهل بصيرت! پند گيريد و خدا را براى اين كه هدايتتان كرد، سپاس گوييد و بدانيد كه از قبضه قدرت خداوند، به سوى قدرتى ديگر بيرون نتوانيد رفت، و خدا و فرستاده اش، به زودى كردار شما را مى بينند و آن گاه، در پيشگاه او، گرد آورده مى شويد. پس از اندرزها بهره گيريد و ادب شايستگان را داشته باشيد.
كافى، ج 8، ص 17، ح 2.

امام سجاد عليه السلام :
خَيْرُ مَفاتيحِ الاُْمورِ الصِّدقُ وَ خَيْرُ خَواتيمِهَا الْوَفاءُ؛
امام سجاد عليه السلام :
بهترين شروع كارها، صداقت و راستگويى و بهترين پايان آنها، وفا است.
بحار الأنوار، ج 78، ص 161.

امام سجاد عليه السلام :
سُبْحانَ مَنْ جَعَلَ الاِْعْتِرافَ بِالنِّعْمَةِ لَهُ حَمْداً سُبْحانَ مَنْ جَعَلَ الاِْعْتِرافَ بِالْعَجْزِ عَنِ الشُّكرِ شُكْراً؛
امام سجاد عليه السلام :
پاك است خدايى كه اعتراف به نعمتش را ستايش قرار داد. و پاك است خدايى كه اعتراف به ناتوانى از شكرش را شكر قرار داد.
تحف العقول، ص 283.

امام سجاد عليه السلام :
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ فَرِّغْ قَلْبى لِمَحَبَّتِكَ، وَ اشْغَلْهُ بِذِكْرِكَ، وَ انْعَشْهُ بِخَوْفِكَ وَ بِالْوَجَلِ مِنْكَ، وَ قَوِّهِ بِالرَّغْبَةِ اِلَيْكَ، وَ اَمِلْهُ اِلى طاعَتِكَ ... ؛
امام سجاد عليه السلام :
خدايا بر محمّد و خاندان او درود فرست و دلم را براى محبّتت فار غ و به يادت مشغول گردان و با ترس و هراس از خودت طراوت بخش و با رغبت به سويت نيرومند و به طاعتت مشتاق گردان.
صحيفه سجاديه، دعاى 21.

امام سجاد عليه السلام :
اَللّهُمَّ! اِنّى اَعْتَذِرُ اِلَيْكَ مِنْ مَظْلومٍ ظُلِمَ بِحَضْرَتى فَلَمْ اَنْصُرْهُ ... ؛
امام سجاد عليه السلام :
خدايا! از پيشگاه تو عذر مى خواهم از اين كه در حضور من به مظلومى ظلم شده باشد و او را يارى نكرده باشم.
صحيفه سجاديه، از دعاى 38.