إذا ازْدَحَمَ الجَوابُ خَفِيَ الصَّوابُ .;

هرگاه پاسخها انبوه شوند ، پاسخِ درست پوشيده ماند.;

رُبَّما اُرتِجَ على الفَصيحِ الجَوابُ .;

گاه باشد كه زبان آور [نيز ]در پاسخ فرو ماند.;

مَن أسْرَعَ في الجَوابِ لَم يُدرِكِ الصَّوابَ .;

هر كس در جواب دادن شتاب كند پاسخ درست را نيابد.;

مِن بُرهـانِ الفَضـلِ صائبُ الجَـوابِ .;

از نشانه هاى فضل و دانش، دادن پاسخ درست است.;

دَعِ الحِدَّةَ و تَفَكَّرْ في الحُجَّةِ و تَحفَّظْ مِن الخَطَلِ ، تأمَنِ الزَّلَلَ .;

تندى را كنار بگذار و در دليل بينديش، و خويشتن را از ياوه گويى نگه دار تا از لغزش در امان مانى.;

إذا حَلُمْتَ عنِ الجاهِلِ فَقَد أوْسَعْتَهُ جَوابا .;

چون در برابر نادان بردبارى نشان دهى بي گمان بهترين جواب را به او داده باشى.;

رُبَّ كلامٍ جَوابُهُ السُّكوتُ .;

بسا سخنى كه پاسخش سكوت است.;

رُبَّ سُكوتٍ أبلَغُ مِن كلامٍ .;

بسا سكوتى كه رساتر از سخن است.;

إذا غُلِبْتَ على الكلامِ فإيّاكَ أنْ تُغْلَبَ على السُّكوتِ .;

چون در سخن گفتن مغلوب شدى، مبادا در سكوتْ كردن مغلوب شوى.;

إنّي لَأَرفَعُ نَفْسي أنْ تَكونَ حاجَةٌ لا يَسَعُها جُودي ، أو جَهْلٌ لا يَسَعُهُ حِلْمي ، أو ذَنبٌ لا يَسَعُهُ عَفْوي ، أو أنْ يكونَ زمانٌ أطوَلَ مِن زماني .;

من خود را برتر از آن مى دانم كه نيازى باشد و بخشندگى من گنجايشِ آن را نداشته باشد، يا رفتار جهالت آميزى باشد و بردبارى من تحمّلش را نداشته باشد، يا گناهى باشد و گذشت من آن را فرا نگيرد، يا زمانى درازتر از زمان من باشد.;

جُدْ بِما تَجِدُ تُحْمَدْ .;

آنچه را به دست مى آورى ، ببخش تا مورد ستايش قرار گيرى.;

جُودُ الفقيرِ يُجِلّهُ ، و بُخلُ الغَنيِّ يُذِلّهُ .;

بخشندگىِ تهيدست، او را ارجمند مى سازد و بخلِ توانگر خوارش مى كند.;

جُودُ الرّجُلِ يُحَبّبُهُ إلى أضْدادِهِ ، و بُخْلُهُ يُبَغِّضُهُ إلى أولادِهِ .;

بخشندگى مرد ، او را محبوب دشمنانش مى كند و بخلش ، او را [حتّى ]نزد فرزندانش منفور مى سازد.;

جُودوا في اللّه ِ و جاهِدوا أنفسَكُم على طاعَتِهِ يعْظمْ لكُمُ الجَزاء و يحسن لكُمُ الْحَباء .;

به خاطر خدا بخشش كنيد و در راه طاعت او با نفْسهايتان بجنگيد، تا پاداشتان بزرگ و عطيّه تان نيكو گردد.;

الجُودُ مِن كَرَمِ الطَّبيعةِ .;

بخشندگى ، از بزرگ منشى است.;

الجُودُ حارِسُ الأعْراضِ .;

بخشندگى، نگهبان آبروهاست.;

الجُودُ عِزٌّ مَوجودٌ .;

بخشندگى، عزّتى نقد است.;

أفضَلُ الجُودِ إيصالُ الحُقوقِ إلى أهلِها .;

برترين بخشش، رسانيدن حقوق به صاحبان آنهاست.;

أفضَلُ الجُودِ ما كانَ عن عُسْرَةٍ .;

برترين بخشندگى ، آن است كه با وجود تنگدستى باشد.;

جُودُ الفقيرِ أفضَلُ الجُودِ .;

بخششِ تهيدست، برترين بخشش است.;