; إنّي أكرَهُ زَبدَ المُشرِكينَ .;

من عطاى مشركان را خوش ندارم.;

; لَو دُعِيتُ إلى كُراعٍ لأجَبتُ ، و لَو اُهدِيَ إلَيّ كُراعٌ لَقَبِلتُ .;

 اگر به خوردن پاچه گاو يا گوسفندى هم دعوت شوم، قبول مى كنم و اگر پاچه اى به من هديه دهند، آن را مى پذيرم.;

; لَو اُهدِيَ إلَيّ كُراعٌ لَقَبِلتُ ، و لَو دُعِيتُ إلى ذِراعٍ لَأجَبتُ .;

 اگر پاچه اى هم به من هديه شود، مى پذيرم و اگر به خوردن سردست [گوسفندى] هم دعوت شوم، قبول مى كنم.;

; مِن تَكرِمَةِ الرّجُلِ لأخيهِ المُسلمِ أن يَقبَلَ تُحفَتَهُ ، و يُتحِفَهُ بما عِندَهُ ، و لا يَتَكَلّفَ لَهُ شيئا .;

 از احترام مرد به برادرش اين است كه پيشكش او را بپذيرد و از همان چيزى كه نزد خود دارد به او پيشكشى دهد و براى پيشكش دادن چيزى به او، خود را به تكلّف و زحمت نيندازد.;

; الهَدِيَّةُ على ثَلاثَةِ أوجُهٍ ; هَدِيَّةُ مُكافاةٍ ، و هَدِيَّةُ مُصانَعَةٍ ، و هَدِيَّةٌ للّه ِ عَزَّ و جلَّ .;

 هديه بر سه گونه است; هديه جبرانى، هديه رشوه اى و تملّق آميز ، و هديه به خاطر خداوند عزّ و جلّ.;

; إنّ أفضَلَ الهَدِيَّةِ أو أفضَلَ العَطِيَّةِ ، الكَلِمَةُ مِن كلامِ الحِكمَةِ يَسمَعُها العَبدُ ثُمّ يَتَعَلَّمُها ، ثُمّ يُعَلِّمُها··· .;

 بهترين هديه يا بهترين عطا ، سخن حكيمانه اى است كه آدمى آن را بشنود و ابتدا خود آن را ياد بگيرد و سپس [به ديگران] ياد دهد ··· .;

; ما أهدى المَرءُ المُسلمُ على أخيهِ هَدِيَّةً أفضَلَ مِن كَلِمَةِ حِكمَةٍ ؛ يَزيدُهُ اللّه ُ بها هُدى ، وَ يَرُدُّه عن رَدى .;

 بهترين هديه اى كه انسان مسلمان به برادر خود مى دهد، سخن حكيمانه اى است كه خداوند به سبب آن بر هدايت او بيفزايد و از هلاكت بازش دارد.;

; ما أهدى مُسِلمٌ لأخيهِ هَدِيَّةً أفضَلَ مِن كَلِمَةِ حِكمَةٍ ؛ يَزيدُهُ اللّه ُ تعالى بها هُدى ، أو يَرُدُّهُ بها عن رَدى .;

 بهترين هديه اى كه مسلمانى به برادر خود دهد، سخن حكيمانه اى است كه خداوند متعال به واسطه آن بر هدايت او بيفزايد يا وى را از هلاكت و تباهى نگه دارد.;

; نِعمَ العَطِيَّةُ و نِعمَ الهَدِيَّةُ كَلِمَةُ حِكمَةٍ تَسمَعُها .;

 خوب عطيّه و نيكو هديّه اى است، سخن حكيمانه اى كه آن را مى شنوى .;

; العائدُ فِي هِبَتِهِ كالعائدِ في قَيئهِ .;

 كسى كه بخشش خود را پس بگيرد، مانند كسى است كه استفراغش را بخورد.;

; لا تَشتَرِهِ و لا تَعُدْ في صَدَقَتِكَ و إن أعطاكَهُ بدِرهَمٍ ؛ فإنّ العائدَ في صَدَقَتِهِ كالعائدِ في قَيئهِ .;

آن را نخر و به صدقه اى كه داده اى برنگرد، اگر چه آن را به يك درهم به تو بدهد؛ زيرا كسى كه صدقه خود را پس بگيرد، مانند كسى است كه استفراغش را بخورد.;

; مثلُ ابنِ آدَمَ و إلى جَنبِهِ تِسعٌ و تِسعونَ مَنِيَّةً ، إن أخطَأتهُ المَنايا وَقَعَ في الهَرَمِ .;

 آدميزاد راست ايستاده است و نود و نه عامل مرگ در كنارش صف كشيده اند. اگر اين عوامل مرگ به او اصابت نكنند به پيرى و فرتوتى مى رسد.;

; يَهرَمُ ابنُ آدَمَ و تَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ ; الحِرصُ و الأمَلُ .;

 آدمى پير مى شود و دو چيز در او جوان مى گردد; آزمندى و آرزو.;

; أمّا المُهلِكاتُ ; فشُحٌّ مُطاعٌ ، و هَوَىً مُتَّبَعٌ ، و إعجابُ المَرءِ بنَفسِهِ .;

 عوامل نابود كننده عبارتند از; فرمانبرى از بخل، پيروى از هوس و خودپسندى.;

; إنّ الدِّينارَ و الدِّرهَمَ أهلَكا مَن كانَ قَبلَكُم ، و هُما مُهلِكاكُم .;

 به راستى كه درهم و دينار پيشينيان شما را نابود كرد و همين دو نابود كننده شماست.;

; هَلاكُ اُمّتي في ثَلاثٍ ; في العَصَبيَّةِ ، و القَدَريَّةِ ، و الرِّوايَةِ مِن غَيرِ ثَبتٍ .;

 نابودى امّت من در سه چيز است; در عصبيّت (تعصبات قبيله اى و قومى) و مذهب قَدَرى، و روايت هاى بى اساس و غير معتبر.;

; أظُنُّكُم سَمِعتُم أنّ أبا عُبَيدةَ قَدِمَ بشَيءٍ مِن البَحرَينِ ، فأبشِروا و أمِّلُوا ما يَسُرُّكُم ، فوَ اللّه ِ ما الفَقرَ أخشى علَيكُم ، و لكِن أخشى علَيكُم أن تُبسَطَ علَيكُمُ الدُّنيا كما بُسِطَت على مَن كانَ قَبلَكُم ، فتُنافِسوها كما تَنافَسوها ، فتُهلِكَكُم كما أهلَكَتهُم .;

 گمان مى كنم كه شنيده ايد ابو عبيده چيزى از بحرين آورده است. بشارت بر شما و به آينده خوشى كه در انتظار شماست اميدوار باشيد؛ زيرا به خدا سوگند كه من از فقر بر شما نمى ترسم، بلكه ترس من براى شما از اين است كه دنيا همچنان كه به روى پيشينيان شما باز شد به روى شما نيز باز شود و همچون آنان بر سر آن به رقابت برخيزيد و در نتيجه، دنيا شما را نيز همانند آنان به نابودى افكند.;

; إنّ صَلاحَ أوَّلِ هذهِ الاُمَّةِ بِالزُّهدِ و اليَقينِ ، و هَلاكُ آخِرِها بِالشُّحِّ و الأمَلِ .;

 اين امّت در آغاز به سبب زهد و يقين درست شد و در پايان به واسطه بخل و آرزو نابود مى شود.;

; إذا سَمِعتُمُ الرّجُلَ يقولُ ; هَلَكَ النّاسُ ! فهُو أهلَكُهُم .;

 هرگاه شنيديد كسى مى گويد; مردم همه در هلاكتند خودش از همه بيشتر در هلاكت است.;

; إنّ اللّه َ تعالى يُحِبُّ مَعالِيَ الاُمورِ و أشرافَها ، و يَكرَهُ سَفسافَها .;

 خداوند متعال كارهاى والا و شريف را دوست دارد و كارهاى پست و حقير را خوش ندارد.;