عنه صلى الله عليه و آله
;مَن أحْزَن مُؤمنا ثمّ أعطاهُ الدُّنيا لم يَكُنْ ذلكَ كَفّارتَه ، و لم يُؤْجَرْ عَلَيهِ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هر كه مؤمنى را اندوهناك سازد و سپس دنيا را به او بدهد، گناهش بخشوده نمى شود و در برابر آن پاداشى نمى بيند.;
بحار الأنوار : 75/150/13 .

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;كُفَّ أذاكَ عنِ النّاسِ ؛ فإنّهُ صَدَقةٌ تَصّدَّقُ بها عَلى نَفْسِكَ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
به مردم آزار نرسان، كه بى آزارى صدقه اى است كه براى خودت مى پردازى.;
بحار الأنوار : 75/ 54/19.

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;ما اُوذِيَ أحدٌ مِثْلَ ما اُوذِيتُ في اللّه ِ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هيچ كس به اندازه من در راه خدا آزار و اذيت نديده است.;
كنز العمّال : 5818.

رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;مَنْ لَقِيَ أَخَاه بِما يَسُوؤُهُ لِيَسوءَه ساءَه اللّه ُ يومَ يَلقاه .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هر كه در ديدار برادر دينى اش، كارى كند تا او ناراحت شود، خداوند هم در روز ديدارش او را ناراحت مى كند.;
ثواب الأعمال : 182/1 .

رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;عَلَى العاقِلِ أن يَكونَ بَصيرا بِزَمانِهِ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
خردمند ، بايد زمان خود را بشناسد .;
الخصال : 525 / 13 ، معاني الأخبار : 334 / 1 ، الأمالي للطوسي : 540 / 1163 ، مكارم الأخلاق : 2 / 383 / 2661 كلّها عن أبي ذرّ ، بحار الأنوار : 71 / 279 / 19 ؛ صحيح ابن حبّان : 2 / 78 / 361 عن أبي ذرّ ، كنز العمّال : 16 / 133 / 44157 .

عنه صلى الله عليه و آله
;رَحِمَ اللّه ُ مَن حَفِظَ لِسانَهُ ، و عَرَفَ زَمانَهُ ، وَ استَقامَت طَريقَتُهُ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
رحمت خدا بر آن كس كه زبانش را نگه بدارد و زمانش را بشناسد و راه و روش درست را بپيمايد .;
الفردوس : 2 / 261 / 3215 عن ابن عبّاس ، كنز العمّال : 3 / 552 / 7861 .

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;مَن أحْيا أرضا مَيتةً فهِيَ لَهُ ، و ليس لعِرْقِ ظالِمٍ حقٌّ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هر كه زمين مرده اى را زنده كند آن زمين از آن اوست و براى ريشه [يا; نهالِ ]غاصب[«عِرق ظالم» به اين معناست كه كسى بيايد و در زمينى كه شخص ديگرى احيا كرده است نهالى بكارد يا زراعت كند يا اقدام ديگرى به عمل آورد تا با اين كار مالك و مستوجب حقّى در زمين بشود. چنين عملى موجب حق نمى شود. عِرْق به معناى ريشه درخت، يا نهال و يا مكان غرس نهال است (لسان العرب; مادّه عرق ) ـ م .]حقّى نيست.;
بحار الأنوار : 104/255/13.

عنه صلى الله عليه و آله
;الأرضُ أرضُ اللّه ِ ، و العِبادُ عبادُ اللّه ، مَن أحْيا مَواتا فهِيَ لَهُ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
زمين، زمين خداست و بندگان، بندگان خدايند ؛ هر كه زمينِ مواتى را احيا كند، آن زمين از آن اوست.;
كنز العمّال : 9044.

عنه صلى الله عليه و آله
;العِبادُ عبادُ اللّه ِ، و البلادُ بلادُ اللّه ِ، فَمن أحيا مِن مَواتِ الأرضِ شيئا فهو له، و ليس لِعرْقِ ظالِمٍ حقٌّ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
بندگان، بنده خدايند و سرزمينها از آن خداست؛ پس هر كس چيزى از اراضى موات را احيا كند، متعلّق به خود اوست و براى نهال غاصب حقّى نيست.;
كنز العمّال : 9046.

عنه صلى الله عليه و آله
;مَوَتانُ الأرضِ للّه ِ و لرسولِه ، فمَن أحيا منها شيئا فهُوَ لَه .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
اراضى موات ، از آن خدا و پيامبر اوست؛ پس، هر كه زمين مرده اى را زنده كند آن زمين متعلّق به اوست.;
كنز العمّال : 9049.

عنه صلى الله عليه و آله
;مَن عَمّر أرضا ليست لأحدٍ فهو أحقُّ بها .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هر كه زمين بى صاحبى را آباد كند، نسبت به آن اولويّت دارد.;
كنز العمّال : 9053.

عنه صلى الله عليه و آله
;مَن سَبَقَ إلى ما لم يَسْبِقْ إليهِ مسلمٌ فهو له .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هر كه به چيزى برسد كه مسلمانى پيش از او به آن نرسيده، آن چيز از آنِ اوست.;
كنز العمّال : 9062.

عنه صلى الله عليه و آله
;ما أحَطْتُم علَيه و اعتَمَلْتُموه فهو لَكُم، و ما لَم يُحَطْ علَيْه فهُوَ للّه ِ و لرسولِهِ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
زمينى كه پيرامونش ديوار كشيده و در آن كار كرده ايد، از آن شماست. اما آنچه را كه ديوار نكرده ايد مال خدا و پيامبرش مى باشد.;
كنز العمّال : 9086.

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;ما مِن نَبْتٍ يَنبُتُ إلاّ و يَحُفُّه ملَكٌ مُوكَّلٌ به حتّى يَحْصِدَهُ ، فأيُّما امرئٍ وطئَ ذلك النّبْتَ يلعَنُهُ ذلكَ الملَكُ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هيچ گياهى نمى رويد مگر اين كه فرشته اى گماشته بر آن، از آن حراست مى كند تا آن را درو كند. پس، هر كس آن گياه را لگدكوب كند آن فرشته او را لعنت مى كند.;
كنز العمّال : 9122.

عنه صلى الله عليه و آله
;اخرُجْ يا عليُّ فقُلْ عن اللّه ِ لا عَن رسولِ اللّه صلى الله عليه و آله ; لَعَن اللّه ُ مَن يَقطَعُ السِّدْرَ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
اى على! برو و از قول خدا، نه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، بگو; لعنت خدا بر كسى كه درخت سدر را قطع كند.;
كنز العمّال : 9119.

رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;اِسْتَوصُوا بالأُسارَى خَيْرا .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
به سفارشم درباره نيكى با اسيران عمل كنيد .;
المعجم الكبير : 22/393/977 .

رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;إنَّ أئمتكم قادتكم الى اللّه فَانظروا بِمَن تَقتَدون في دينكُم و صَلاتِكُم .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
پيشوايان شما زمام داران شما به سوى خدايند . پس بنگريد از چه كسانى در نماز و دينتان پيروى مى كنيد .;
كمال الدين : 1/221/7 .

رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;ألا وَ إنّي تَارِكٌ فِيكُم ثَقَلَينِ أحَدُهُما كِتابُ اللّه ِ عزّ و جلّ هُوَ حَبلُ اللّه ِ مَنِ اتَّبعَهُ كانَ علَى الهُدى، وَ مَنْ تَركَهُ كان علَى الضَّلالَةِ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
آگاه باشيد كه من دو چيز گران بها در ميان شما بر جاى مى نهم ; يكى كتاب خداوند عزّ و جلّ كه ريسمان الهى است ، هر كس از آن پيروى كند ، بر هدايت ، و هر كس آن را وا گذارد در گمراهى خواهد بود .;
صحيح مسلم : 4/1874/2408.

رَسُولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;ما مِن نَبيٍّ بَعَثَهُ اللّه ُ في اُمَّةٍ قَبلِي إلاّ كانَ لَهُ مِن اُمَّتِه حَوَارِيّونَ و أصحَابُ يَأخذُونَ بِسُنَّتِهِ وَ يَقْتَدُونَ بِأمْرِهِ ، ثُمَّ إنّها تَخلُفُ مِن بَعدِهِم خُلُوفٌ يَقولُونَ مَا لا يَفعَلُونَ و يَفْعلُونَ مَا لا يُؤمَرونَ .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هيچ پيامبرى نيست كه خداوند او را در ميان امت هاى پيش از من برانگيخته باشد مگر آن كه از ميان امّتش ، خواصّ و يارانى داشت كه سنّت و فرمان او را پى گرفتند ، سپس كسان ديگرى پس از آنان آمدند كه آنچه نمى كنند مى گويند و آنچه را بدان فرمان ندارند مى كنند .;
صحيح مسلم : 1/70/80 .

رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله
;مَن سَرَّهُ أنْ يَحيا حَياتِي وَ يَمُوتَ مَماتِي ، وَ يسُكُن جَنّةَ عَدْنٍ غَرَسَها رَبِّي ، فَلْيوالِ عَلِيّا مِن بَعدِي ، وَ لِيوَالِ وَلِيَّهُ ، و ليَقْتدِ بِالأئَمَّةِ مِن بَعدِي ؛ فَإنَّهُم عِترَتي ، خُلِقُوا مِن طِينَتِي ، رُزِقُوا فَهما و عِلْما .;
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
هر كس را كه خوش آيد چون من بزيد و بميرد و در باغهاى بهشتى كه پروردگارم كاشته است جاى گيرد ، بايد پس از من على را به ولايت گيرد و با دوست او دوستى ورزد و به امامان پس از من اقتدا كند كه آنان خاندان من و از سرشت من هستند و فهم و علم روزيشان شده است .;
حلية الأولياء : 1/86 .