مَن غَرَسَ شَجَرا أو حَفَرَ وادِيا بِدْءً لَم يَسبِقُهُ إلَيهِ أحدٌ أو أحيا أرضا مَيتَةً فَهِي لَهُ قَضاءً مِنَ اللّه ِ و رَسولِهِ ؛

هر كه درختى بكارد و يا آبراهى حفر كند كه كسى در آن بر او پيشى نگرفته باشد و يا زمين مرده اى را آباد كند ، آن زمين ، به حكم خدا و رسولش ، از آنِ او است .

لا ضَرَرَ و لا ضِرارَ ؛

زيان رساندن به خود و به ديگران ممنوع است .

سَيَأتي زَمانٌ عَلى اُمَّتي يأكُلونَ شَيئا اسْمُهُ البَنجُ ، أنا بَريءٌ مِنهُم و هُم بَريئُونَ مِنّي ؛

زمانى فرا مى رسد كه امّت من چيزى به نام «بنگ» استفاده مى كنند . من از اين گروه بيزارم و آنان از من دورند .

مَنِ احتَقَرَ ذَنبَ البَنجِ فَقَد كَفَرَ ؛

كسى كه گناه كشيدن بنگ را ناچيز بشمرد ، كافر است .

إنَّ اللّه َ مَعَ القاضِي مالَمْ يَحِف عَمدا ؛

خداوند با قاضى است تا آن گاه كه ، به عمد ، ستم نكند .

مَن عامَلَ النّاسَ فَلَم يَظلِمهُم وحَدَّثَهُم فَلَم يَكذِبهُم و وَعَدَهُم فَلَم يُخلِفهُم فَهُوَ مِمَّن كَمُلَت مُروءَتُهُ و طَهُرَت عَدالَتُهُ ؛

هر كه در رفتار خود با مردم به ايشان ستم نكند و به گاه سخن، دروغ نگويد و در وعده خود خلاف نياوَرَد ، مردانگى اش كامل و عدالتش آشكار است .

ماكَرِهتَهُ لِنَفسِكَ فَاكرَه لِغَيرِكَ و ما أحبَبتَهُ لِنَفسِكَ فَأحبِبهُ لأِخيكَ تَكُن عادِلاً في حُكمِكَ مُقسِطا في عَدلِكَ ؛

آنچه را كه براى خود نمى پسندى براى ديگرى نيز مپسند ، و آن چه براى خود دوست دارى براى برادرت هم دوست بدار تا در قضاوت عادل باشى و در عدالتت دادگر .

إنَّ اللّه َ يُحِبُّ إذا عَمِلَ أحَدُكُم عَمَلاً أن يُتقِنَهُ ؛

خداوند دوست دارد هرگاه يكى از شما كارى انجام مى دهد ، آن را درست و استوار انجام دهد .

وَيلٌ لِصُنّاعِ اُمَّتي مِنَ اليَومِ وغَدا ؛

واى به حال صنعت گران امّت من ، از اين كه در كار مردم امروز و فردا كنند .

نِعمَتانِ مَكفُورَتانِ : الأمنُ والعافِيَةُ ؛

دو نعمت است كه شكر آنها گزارده نمى شود : امنيّت و سلامتى .

يا عليُّ! لاخَيرَ في . . .الوَطَنِ إلاّ مَعَ الأَمنِ وَ السُّرورِ ؛

اى على! خيرى نيست در . . . وطن مگر با امنيّت و دل خوشى .

إنَّ المَعصِيَةَ إذا عَمِلَ بِهَا العَبدُ سِرّا لَم تَضُرَّ إلاّ عامِلَها و إذا عَمِلَ بِها عَلانِيَةً و لَم يُغَيَّر عَلَيهِ أضَرَّت بِالعامَّةِ ؛

هرگاه بنده ، پنهانى گناه كند ، تنها به خود زيان مى رساند ، و هرگاه آشكارا گناه كند و بر اين كار غيرت نورزد ، آن گناه به همه مردم آسيب خواهد رساند .

لَيسَ لِلصَّبِيِّ لَبَنٌ خَيرٌ مِن لَبَنِ اُمِّهِ ؛

براى كودك ، شيرى بهتر از شير مادرش نيست .

العِلمُ عِلمانِ : عِلمُ الأديانِ و عِلمُ الأبدانِ ؛

علم دو گونه است : علم دين و علم بدن (پزشكى) .

مَنْ تَطَبَّبَ فَهُوَ لايُعلَمُ مِنهُ طِبٌّ قَبلَ ذلِكَ فَهُوَ ضامِنٌ ؛

كسى كه بدون پيشينه پزشكى طبابت كند ، ضامن است .

أللّه ُ الطَّبيبُ ، بَل أنتَ رَجُلٌ رَفيقٌ ، طَبيبُها الَّذي خَلَقَها ؛

خدا طبيب است و تو ياورى مهربان هستى . طبيب درد كسى است كه آن را آفريده است .

مَن وَلّى مِن أمرِ المُسلِمينَ شَيئا فَوَلّى رَجُلاً و هُوَ يَجِدُ مَن هُوَ أصلَحُ لِلمُسلِمينَ مِنهُ فَقَد خانَ اللّه َ و رَسُولَهُ ؛

كسى كه عهده دار يكى از امور مسلمانان شود و فردى را سرپرست كارى كند ، با اين كه مى تواند كسى را كه براى مسلمانان بهتر از او باشد بيابد ، به خدا و رسولش خيانت كرده است .

إنَّ اللّه َ يُحِبُّ إذا عَمِلَ أحدُ كُم عَمَلاً أن يُتقِنَهُ ؛

خداوند دوست دارد كه هرگاه يكى از شما كارى انجام مى دهد آن را استوار و درست به سامان رساند .

إنَّ اللّه َ تعالي يُحِبُّ مِنَ العامِلِ إذا عَمِلَ أن يُحسِنَ ؛

خداى تعالي دوست دارد وقتى كسى كارى مى كند آن را به خوبى انجام دهد .

مَنْ عَمِلَ عَلى غَيرِ عِلمٍ ، ما يُفسِدُ أكثَرُ مِمّا يُصلِحُ ؛

هر كس كارى را بدون شناخت انجام دهد ، تباه كارىِ او بيشتر است از آنچه سامان مى دهد .