المُجاهِدونَ في سَبيلِ اللّه ِ قُوّادُ أهلِ الجَنَّةِ ؛

رزمندگان در راه خدا ، راهبران اهل بهشت اند .

يُباهِي اللّه ُ تعاليى المَلائِكةَ بِالمُجاهِدينَ ؛

خداوند بزرگ با مجاهدان بر فرشتگان مى بالد .

أقرَبُ النّاسِ مِن دَرجَةِ النُّبوَّةِ أهلُ الجِهادِ و أهلُ العِلمِ ؛

نزديك ترين مردم به مقام نبوّت، اهل جهاد و دانش اند .

إنَّ اللّه َ يُحِبُّ الشّابَّ الَّذي يُفنِي شَبابَهُ في طاعَةِ اللّه ِ ؛

خداوند دوستدار جوانى است كه جوانى اش را به اطاعت خداوند مى گذراند .

المُشاوَرَةُ حِصنٌ مِنَ النَّدامَةِ و أمنٌ مِنَ المَلامَةِ ؛

مشورت دژى در مقابل [هجوم] پشيمانى و مايه ايمنى از سرزنش است .

يا عَليُّ لاتُشاوِر جَبانا فَإنَّهُ يُضَيِّقُ عَلَيكَ المَخرَجَ و لاتُشاوِرِ البَخيلَ فَإنَّهُ يَقصُرُ بِكَ عَن غايَتِكَ ولاتُشاوِر حَريصا فَإنَّهُ يُزَيِّنُ لَكَ شَرَها ؛

اى على! با ترسو مشورت مكن ؛ زيرا راه حلّ مشكل را بر تو تنگ مى كند ، و با بخيل مشورت مكن ؛ زيرا تو را از هدف باز مى دارد ، و با حريص مشورت مكن ؛ زيرا آزمندى را در نظرت زينت مى دهد .

إنَّ اللّه َ يُحِبُّ أن يَرى عَبدَهُ تَعِبا في طَلَبِ الحَلالِ ؛

خداوند دوست دارد كه بنده اش را در جست و جوى روزىِ حلال خسته ببيند .

باكِروا في طَلَبِ الرِّزقِ و الحَوائجِ فَإنَّ الغُدُوَّ بَرَكَةٌ و نَجاحٌ ؛

صبح گاهان در جست و جوى روزى و در پىِ تأمين نيازهاى زندگى باشيد ؛ زيرا بركت و توفيق در صبح گاه نهفته است .

مَن سَعى عَلى عِيالِهِ في طَلَبِ الحَلالِ فَهُوَ في سَبيلِ اللّه ِ ؛

هر كه براى كسب روزىِ حلال براى خانواده خود بكوشد ، [تلاشِ] او در راه خداست .

ظُلمُ الأجيرِ أجرَهُ مِنَ الكَبائِرِ ؛

ظلم در پرداخت مزد كارگر ، از گناهان بزرگ است .

إنَّما بُعِثتُ مُعَلِّما ؛

من معلّم برانگيخته شدم . .

أجوَدُكُم مِن بَعدِي رَجُلٌ عَلِمَ عِلما فنَشَرَ عِلمَهُ ؛

بخشنده ترين شما پس از من ، كسى است كه دانشى بياموزد ، آن گاه دانش خود را بپراكند .

مَن تَعَلَّمتَ مِنهُ حَرفا صِرتَ لَهُ عَبدا ؛

از هر كس كه حرفى آموختى ، بنده او شده اى .

اللّهُمَّ اغْفِر لِلمُعَلِّمينَ و أطِل أعمارَهُم و بارِك لَهُم في كَسبِهِم ؛

خدايا ! آموزگاران را بيامرز ؛ عمرشان را دراز و كسبشان را با بركت كن .

مَن طَلَبَ العِلمَ كانَ كفّارَةً لِما مَضى ؛

كسى كه در پى تحصيل علم رود ، اين عمل كفّاره گناهان گذشته او است .

إذا ماتَ الإنسانُ انقَطَعَ عَمَلُهُ إلاّ مِن ثَلاثٍ : إلاّ مِن صَدَقَةٍ جاريَةٍ أو عِلمٍ يُنتَفَعُ بِهِ أو وَلَدٍ صالِحٍ يَدعُو لَهُ؛

با مرگ انسان ، رشته عملش قطع مى شود ، مگر از سه چيز : صدقه جارى (وماندگار) ، دانشى كه مردم از آن بهره مند شوند ، و فرزند نيكوكارى كه برايش دعا كند .

العُلَماءُ اُمَنَاءُ اللّه ِ عَلى خَلقِهِ ؛

عالمان ، امينان خدا بر آفريده هاى اويند .

إنَّ مِدادَ العُلماءِ فِى المِيزانِ أثقَلُ مِن دَمِ الشُّهداءِ و أكثَرُ ثَوابا يَومَ القِيامَةِ ؛

در روز قيامت، مداد عالمان در ترازو از خون شهيدان سنگين تر ، و پاداشش بيشتر است .

النَّظَرُ في وَجهِ العالِمِ حُبًّا لَهُ عِبادَةٌ ؛

نگريستنِ به چهره عالم ، از سَرِ مهر ، عبادت است .

مَن أماطَ عَن طَريقِ المُسلِمينَ مايُؤذِيهِم ، كَتَبَ اللّه ُ لَهُ أجرَ قِراءَةَ أربَعمِائةِ آيةٍ كُلُّ حَرفٍ مِنها بِعَشرِ حَسَناتٍ ؛

هركس چيز آزار دهنده اى را از راه مسلمانان بردارد ، خداوند پاداش قرائت چهارصد آيه را ، كه براى هر آيه ده حسنه است ، در نامه اعمال او مى نويسد .