قُلِ الحَقَّ و لاتأخُذكَ فِي اللّه ِ لَومَةُ لائمٍ ؛

حق را بگو و در راه خدا از ملامت هيچ ملامت گرى نهراس .

مَن قضى لأخيهِ المُؤمِنِ حاجَةً كانَ كَمَن عَبَدَاللّه َ دَهرَهُ ؛

كسى كه حاجت برادر مؤمن خود را برآورده سازد ، مانند كسى است كه عمر خود را به عبادت گذرانده باشد .

مَنْ كانَ يُؤمِنُ بِاللّه ِ و اليَومِ الآخِرِ فَلْيَفِ إذا وَعَدَ ؛

هر كه به خدا و روز معاد ايمان دارد بايد به وعده خود عمل كند .

لايَزالُ النّاسُ بِخَيرٍ ما أمَرُوا بِالمَعرُوفِ و نَهَوا عَنِ المُنكَرِ و تَعاوَنُوا عَلَى البِرِّ وَالتَّقوى ؛

مردم هميشه در خير خواهند بود تا وقتى كه امر به معروف و نهى از منكر مى كنند ، و در نيكى و پرهيزكارى يكديگر را يارى مى رسانند .

أوَّلُ مَن يَدخُلُ الجَنَّةَ شَهِيدٌ ؛

نخستين كسى كه وارد بهشت مى شود شهيد است .

أشرَفُ المَوتِ قَتلُ الشَّهادَةِ ؛

شرافت مندانه ترين مرگ ، شهادت است .

مَن سَألَ اللّه َ الشَّهادَةَ بِصِدقٍ بَلَّغَهُ اللّه ُ مَنازِلَ الشُّهَداءِ و إن ماتَ عَلى فِراشِهِ ؛

هر كس صادقانه از خداوند شهادت بخواهد ، خداوند او را به مقام شهيدان مى رساند ، هر چند در بستر بميرد .

إنَّ اللّه َ يُبغِضُ رجُلاً يُدخَلُ عَلَيهِ في بَيتِهِ و لايُقاتِلُ ؛

خداوند دشمن مى دارد مردى را كه در خانه اش بر او حمله كنند و او نجنگد .

مَن قُتِلَ دُونَ مالِهِ فَهُوَ شَهيدٌ ؛

هر كه در راه [حفظ] مالش كشته شود ، شهيد است .

مَن كانَ في طَلَبِ العِلمِ كانَتِ الجَنَّةُ في طَلَبِهِ ؛

هر كس در پى آموختن دانش باشد ، بهشت در پى او است .

طالِبُ العِلمِ ، مَحفُوفٌ بِعِنايَةِ اللّه ِ ؛

جوينده دانش ، در پناه عنايت خداوند است .

مَنِ انتَقَلَ لِيَتَعَلَّمَ عِلما غُفِرَ لَهُ قَبلَ أن يَخطُوَ ؛

آن كه در پى آموختن دانش به راه افتد ، پيش از آن كه گام بردارد ، آمرزيده مى شود .

مَن رَدَّ عَن قَومٍ مِنَ المُسلِمينَ عادِيَةَ ماءٍ أونارٍ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ ؛

كسى كه دسته اى از مسلمانان را از خطر سيل يا آتش سوزى نجات دهد ، بهشت بر او واجب مى شود .

أمِطِ الأذى عَنِ طَريقِ المُسلِمينَ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ ؛

آنچه را كه موجب آزار مى شود از سر راه مسلمانان دور كن ، كه اين كار براى تو صدقه است .

دَخَلَ عَبدٌ الجَنَّةَ بِغُصنِ شَوكٍ كانَ عَلى طَريقِ المُسلِمينَ فَأماطَهُ عَنهُ ؛

بنده اى به سبب برداشتن شاخه خارى از سرراه مسلمانان به بهشت رفت .

سافِرُوا تَصِحُّوا ؛

سفر كنيد تا سالم باشيد .

سافِرُوا فَإنَّكُم إنْ لَم تَغنَموا مالاً اُفِدتُم عَقلاً ؛

سفر كنيد ، كه اگر در سفر مالى به چنگ نياوريد ، عقل [تجربى ]شما فزونى خواهد يافت .

لَو يَعلَمُ النّاسُ رَحمَةَ اللّه ِ لِلمُسافِرِ لَأصبَحَ عَلى ظَهرِ سَفَرٍ ، إنَّ اللّه َ بِالمُسافِرِ رَحيمٌ ؛

اگر مردم از رحمت خدا به مسافر آگاه بودند ، همگى بار سفر مى بستند . همانا خداوند با مسافر ، مهربان است .

مِن إجلالِ اللّه ِ إجلالُ ذِي الشَّيبَةِ المُسلِمِ ؛

از جمله تجليل خدا ، بزرگداشت مسلمان سپيدموى است .

إنّ مِن إجلالي تَوقيرَ الشَّيخِ مِن اُمَّتي ؛

احترام به فرد سال خورده از امّت من ، احترام به من است .