قـالَ الِّرضـا عليه السلام ِلاَصْـحابِه
قَدْ وُلِدَ لى شَبيهُ مُوسَى بنِ عِمرانَ، فالِقِ البِحارِ وَ شَبيهُ عيسَى بْنِ مَريَمَ قَدَّسَتْ اُمٌّ وَلَدَتْهُ، قَد خُلـِقـَتْ طاهِرَةً مُطـَهـَّرَةً. ;
امام رضا عليه السلام به اصحابش فرمود
براى من فـرزندى متولد شـد كه شبـيه موسى بن عمران است كه درياها را شـكافت و مـانند عيسى بن مـريم كه مادرى مقدّس و پاك و پاكـيزه او را به دنـيا آورده بود. حضرت جواد عليه السلام در اواخر عمر امام رضا عليه السلام به دنيا آمد و هنگام شهادت آن حضرت، اين امام در سنّ كودكى بود، ولى علم و فضل و طهارت و كياست او بسيار آشكار و زبانزد خاص و عام بود و از جهاتى به پيامبران الهى شباهت داشت.;
بحارالانوار 50 : 15 ح 19 .

قالَ الرّاوى سَمْعِتُ عَلىَّ بْنَ مُوسىَ الرِّضا عليه السلاميَقُولُ
لَنا أهْلُ الْبَيْتِ عِنْدَ نَوْمِنا عَشْرَ خِصالٍ; ألطّهَارَةُ وَتَوَسُّدُ اليَمينِ وَتَسبيحُ اللّه ِ ثَلاثا وَثَلاثينَ وَ تَحْميدُهُ ثَلاثا وَ ثَلاثينَ وَ تَكبْيرةً أرْبَعا وَ ثَلاثينَ وَ نَسْتَقْبِلُ الْقِبْلَةَ بِوُجُوهِنا وَ نَقْـرَءُ فاتِحَـةَ الْكِتابِ وَآيَةَ الْكُرْسىَّ وَشَهِدَ اللّه ُ أنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُو . . . اِلى آخِرِهِ فَمَنْ فَعَلَ ذلِكَ فَقَدْ أَخَذَ بِحَظِّهِ مِنْ لَيْلَتِهِ. ;
راوى گويد
از امام رضا عليه السلام شنيدم مى فرمود; ما اهل بيت، هنگام خواب ده[ـ در روايت نه مورد شمرده شده و مورد دهم نيامده است.]كار را انجام مى دهيم; با وضو بودن، به دست راست خوابيدن، گفتن سى و سه بار سبحان اللّه و سى و سه بار الحمد للّه و سى و چهار بار اللّه اكبر و صورت را رو بقبله مى كنيم سوره حمد و آية الكرسى را تلاوت مى كنيم و آيه «شهد اللّه انه لا اله الاّ هو...»[ـ آل عمران ; 18.]را تا آخر مى خوانيم؛ پس هر كس چنين كند، بهره خود را از آن شب گرفته است.;
فلاح السّائل : 280

عَنْ أبى الْحَسَنِ الرِّضا عليه السلام قالَ
إنّا قَوْمٌ لانَسْتَخْدِمُ أضْيافَنا. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
ما اهل بيت، گروهى هستيم كه از ميهمانان كار نمى كشيم.;
كافى 6 : 283 ح 2

عَنْ أَبى الْحَسَنِ الرِّضا عليه السلام قالَ
اَلطيّبُ مِنْ أَخْلاقِ الْأَنْبِياءِ عليهم السلام. ;
از امام رضا عليه السلام نقل شده كه فرمود
استعمال بوى خوش از اخلاق پيامبران است. توضيح; از جلوه هاى زندگى خوب، نشاط روحى و صفا و صميميّت است. بعضى از كارها و صفات، مثل آلودگى بدن و لباس، بوى بد، قيافه عبوس، روابط را تيره مى سازد. بعضى از اوصاف هم مثل خوشبويى و خوشرويى، صميميّت و صفا مى آورد. پيامبران پيوسته معطّر بودند و از بوى خوش استفاده مى كردند و اين عاملى براى جاذبه آنان بود. پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله نيز به عطريّات زياد اهميّت مى داد و آنچه را در اين راه خرج شود، اسراف نمى دانست.;
كافى 6 : 51 ح 1

عَنْ أَبى الْحَسَنِ الرِّضا عليه السلام قالَ
ما مِنْ نَبِىٍّ إِلاّ وَقَدْ دَعا لِأَكْلِ الشَّعيرِ وَبارَكَ عَلَيْهِ وَ ما دَخَلَ جَوْفا اِلاّ وَ أَخْرَجَ كُلَّ داءٍ فيهِ وَ هُوَ قُوتُ الْأَنْبِياءِ وَ طَعامُ الْأَبْرارِ، أَبَى اللّه ُ تَعالى أَنْ يَجْعَلَ قُوتَ أَنْبِيائِهِ إِلاّ شَعيرا. ;
از امام رضا عليه السلام نقل شده كه فرمود
هيچ پيامبرى نيست مگر اينكه به خوردن [نان] جو دعا كرده و آنرا مبارك شمرده است و بر هيچ معده اى داخل نمى شود مگر اينكه همه دردهاى آن را بيرون مى راند، و آن غذاى پيامبران و نيكان است، خداوند غذاى پيامبرانش را غير از نان جو چيز ديگرى قرار نداده است. توضيح; در قديم، در كنار نانهاى تهيه شده از گندم و حبوبات ديگر، «نان جو» يك غذاى ساده و فقيرانه به شمار مى رفت. ولى علاوه بر آن، خواص غذايى نان جو، به خصوص اگر داراى سبوس باشد بسيار است. امروز، نانهاى جديد كه با افزودن موادّى از حالت طبيعى بيرون مى رود و براى دستگاه هاضمه مضرّ است، اگر چه پر مشترى است، ولى باز هم علاقه مندان به تندرستى سراغ نان جو مى روند.;
بحارالانوار 11 : 66 ح 15

عَنِ الْوَشّاءِ عَنْ أَبى الْحَسَنِ الرِّضا عليه السلام قالَ
سَمِعْتُهُ يَقُولُ; إِنَّ النَّجاشى لَمّا خَطَبَ لِرَسُولِ اللّهِ آمَنَةَ بِنْتَ أَبى سُفْيانَ فَزَوَّجَهُ دَعا بطَعامٍ وَ قالَ; إِنَّ مِنْ سُنَنِ الْمُرسَلينَ ألإِطْعامُ عِنْدَ التَّزْويجِ. ;
وشاء از امام رضا عليه السلام نقل مى كند فرمود
نجاشى وقتى آمنه دختر ابوسفيان را براى پيامبر خدا خواستگارى كرد و پيامبر با او ازدواج كرد، مردم را به غذا دعوت كرد و گفت; غذا دادن هنگام ازدواج از روشهاى پيامبران است. توضيح; مهمانى دادن و اطعام در مناسبتهاى خاص از جمله ازدواج، از سنّتهاى پسنديده است و لحظات شادى و سرور را كه به خاطر وصلت و پيوند خويشاوندى پديد مى آيد، ماندگار مى سازد. وليمه دادن، غير از ازدواج، براى خريدن خانه جديد يا تولّد فرزند يا بازگشت از سفر حج نيز سفارش شده است. اين آيين، تعظيم شعائر و از سنّتهاى مفيد اجتماعى است و روابط مردم را در جامعه گرم تر و صميمى تر مى سازد.;
تهذيب الاحكام 7 : 409 ح 1933

قالَ الرِّضا عليه السلام
اِنَّـما اُمِـرُوا بِالصَّـوْمِ لِكَىْ يَعْرِفُوا أَلَمَ الْجُوْعِ وَ الْعَطَشِ فَيَسْـتَدِلُّوا عَلى فَقْرِاْلاْخِـرَةِ. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
مردم به انجام روزه امر شده اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.;
وسائل الشيعه، ج 4، ص 4، ح 5؛ علل الشرايع، ص 10

قالَ الرِّضا عليه السلام
مَنْ قَرَأَ فى شَهْرِ رَمَضانَ ايَةً مِنْ كِتابِ اللّه ِ كانَ كَمَنْ خَتَمَ الْقُرْانَ فى غَيْرِهِ، مِنَ الشُّهُورِ. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
هركس در ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه در ماههاى ديگر تمام قرآن را بخواند.;
بحار الانوار، ج 93، ص 346

قالَ الرّضا عليه السلام
لَوْ صَلَّيْتُمْ حتّى تَكُونُوا كالاؤَتارِ و صُمْتُمْ حَتّى تَكُونُوا كَالْحَنايا لم يَقْبَلِ اللّهُ مِنْكُمْ الاّ بِوَرَعٍ. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
اگر آنقدر نماز بخوانيد كه هميشه مانند كمان به ركوع باشيد و آنقدر روزه بگيريد كه قدتان خميده شود، اگر با ورع و پارسائى نباشد خداوند از شما نخواهد پذيرفت.;
بحارالأنوار، ج 86، ص 258.

قالَ الرضا عليه السلام
... اِن الإمامَةَ اُسُّ الإسلامِ النّامى و فَرْعُهُ السّامى، بِالإمامِ تَمامُ الصَّلوةِ وَالزَّكاةِ و الصِّيامِ وَ الْحَجِّ وَالْجِهادِ و تَوْفيرِ الفَى ءِ و الصَّدَقاتِ و اُمَناء الحُدودِ وَ الْأحكامِ وَ مَنْعِ الثُغُورِ والأطرافِ. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
امامت، پايه بالنده اسلام و شاخه بلند آن است، امام سبب درستى و كمال نماز و زكات و روزه و حج و جهاد و فزونى درآمدها و صدقات است، نگاهبان حدود و احكام الهى و نگهدارنده مرزها و اطراف بلاد اسلامى.;
بحارالأنوار، ج 25، ص 123؛ عيون اخبار الرضا، ص 130.

قالَ الإمام الرضا عليه السلام
... وَالْبَراءَةُ مِنَ الَذينَ ظَلَمُوا آلَ مُحَمَّدٍ عليهم السلام... والْبَراءَةُ مِنَ الناكِثينَ وَ القاسطينَ وَ الْمارِقين ... وَالْبَراءَةُ مِنْ أهْلِ الاْسْتِئثار ... . ;
امام رضا عليه السلام فرمود
... بيزارى از كسانى كه به آل محمّد عليهم السلام ظلم روا داشتند ... و برائت از پيمان شكنان و منحرفان و مرتدان ... و برائت از ويژه سازان اموال عمومى مسلمانان بر خود، ... از شرايط اسلام راستين است.;
عيون أخبار الرضا، ج 2، ص 126

عَنِ الرِّضا عليه السلام قالَ
اِنَّما جُعِلَتِ الْجَماعَةُ لِئَلاّيَكُونَ اِلاِْخْلاصُ وَ التَوْحيدُ وَ الاِْسْلامُ وَ الْعِبادَةُ لِلّهِ اِلاّ ظاهِرا مَكْشُوفا مَشْهُورا. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
علت تشريع نماز جماعت آن است كه اسلام وتوحيد و بندگى و اخلاص به خداوند متعال در معرض ديد عموم و ظاهر و مشهور در ميان مردم باشد.;
«وسائل الشيعه / ج 5 / ص 372»

عَـنِ الرِّضا عليه السلام
وَاجْتِنابُ الْكَبائِرِ وَهِىَ قَتْلُ الْنَفْسِ الَّتى حَرَّمَ اللّه ُ تَعالى، وَ الزِّنا، وَ السِّرْقَةُ... وَ الْكِذْبُ وَ الِكبْرُ وَ الاِْسْرافُ... . ;
امام رضا عليه السلام فرمود
و دورى از گناهان كبيره [لازم است] كه آنها عبارتنداز; كشتن كسى كه خـداوند خون او را حرام كرده، زنا، سرقت... دروغـگويى، تكبر و اسراف…;
عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 127

عَنِ الرِّضا عليه السلام عَن آبائِهِ عليهم السلام، قال، قالَ رَسُولُ اللّهِ صلي الله عليه و آله
اَفْضَلُ الاَْعْمال عِنْدَ اللّهِ ايمانٌ لا شَكَّ فيهِ وَ غَزْوٌ لاغُلُولَ فيهِ وَحَجٌّ مَبْرُورٌ وَ اَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ شَهيدٌ. ;
امام رضا عليه السلام از پدران خود عليهم السلام از قول پيامبر اكرم صلي الله عليه و آلهنقل كرده كه آن حضرت فرمود
برترين اعمال نزد خداوند، ايمانى است كه در آن ترديدى نباشد و رزم و پيكارى كه در آن خيانت در «غنيمت» نباشد و حج مقبول. و اولين كسى كه وارد بهشت مى شود شهيد است.;
بحار الانوار، ج 66، ص 393، حديث 75

عَنِ الرّضِا عليه السلام فى كتابِهِ اِلَى المَأمُونِ
اَلْجِهادُ وَاجِبٌ مَعَ اِمامٍ عادِلٍ وَمَنْ قاتَلَ فَقُتِلَ دُونَ مالِهِ وَرَحْلِهِ وَنَفْسِهِ فَهُوَ شَهيدٌ. ;
امام رضا عليه السلام در نامه خود به مأمون نوشت
جهاد همراه امام عادل واجب است و هركس پيكار كند و در راه دفاع از مال و ره توشه و جان خويش كشته شود شهيد است.;
وسائل الشيعه، ج11، ص 35، حديث 10، تحف العقول، ص 102.

قُلتُ لِلرِّضا عليه السلام
ما لِمَنْ زارَ اَباكَ؟ قـالَ عليه السلام ; لَـهُ الْجَنـَّةُ فَـزُرْهُ. ;
ابن سنان نقل مى كند كه به حضرت رضا عليه السلام عرض كردم
پاداش كسى كه پدرت (امام كاظم عليه السلام) را زيارت كند، چيست؟ فرمود; براى او بهشت است، پس او را زيارت كن.;
سفينة البحار، ج 1، ص 565.

عَنِ الرِّضا عليه السلام قالَ
إِذا كانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ زُفَّتْ أَرْبَعَةُ أَيَّامٍ اِلَى اللّه ِ كَما تُزَفُّ الْعَرُوسُ اِلى خِدْرِها، قيلَ; ما هَذِهِ الْأَيّامُ؟ قالَ عليه السلام; يَوْمُ الْأَضْحى وَيَوْمُ الْفِطْرِ وَيَوْمُ الْجُمُعَةِ وَيَوْمُ الْغَدِير. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
در روزقيامت، چهار روز را به پيشگاه خداوند هديه مى برند، گويى كه عروس را به خانه بخت مى برند، پرسيدند; اين چهار روز چه روزهايى است؟ حضرت رضا عليه السلام فرمود; روز عيد قربان و عيد فطر و روز جمعه و عيد غدير،;
اقبال الاعمال، 464

عَنْ الرِّضـا عليه السلام قالَ
... وَ اِنّ يَوْمَ الْغَديرِ بَيْنَ الأَضْحى وَالْفِطْر وَالْجُمُعَةِ كَالْقَمَرِ بَيْنَ الكَواكِبِ... وَ هُوَ يَوْمَ التَهْنِئَةِ يُهَنِّىُ بَعْضُكُمْ بَعْضا... يَقُولُ; «اَلْحَمْدُلِلّهِ الَّذى جَعَلَنا مَنَ الْمُتَمَسِكينَ بِـوِلايَةِ أَميرِالْمُؤْمنِينَ وَ الأَئِمَةَ عليهم السلام» وَ هُوَ يَوْمُ التَّبَسُّمِ فِى وُجُوهِ النّاسِ مِنْ أَهْلِ الأيمانِ ... وَ هُوَ يَوْمُ الزّينَةِ… ;
امام رضا عليه السلام فرمود
... والبته روز عيد غدير در ميان عيد فطر و اضحى و جمعه همانند ماه در ميان ستارگان است. روز تبريك و تهنيت به يكديگر، و زمان گفتن اين سخن است كه; حمد و ستايش خدائى را كه به ماتوفيق تمسّك به ولايت اميرالمؤمنين و فرزندان معصومش را عنايت فرمود. آنگاه فرمود; روز عيد غدير، روز شگفتن لبخند بر چهره مؤمنان و روز آرايش و زينت است.;
اقبال الاعمال، ص 464

عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شاذانَ اِنَّهُ سَمِعَها مِنَ الرِّضا عليه السلام اِنَّهُ
اِنَّما جُعِلَ يَوْمُ الْفِطْرِالْعِيْدَ لِيَكُونَ لِلْمُسْلِمِينَ مُجْتَمَعا يَجْتَمِعُونَ فِيهِ وَيَبْرُزُونَ لِلّهِ عَزَّوَجَلَّ فَيُمَجِّدُونَهُ عَلى ما مَنَّ عَلَيْهِمْ فَيَكُونُ يَوْمَ عِيدٍ وَاجْتِماعٍ وَيَوْمَ فِطْرٍ وَ يَوْمَ زَكاةٍ وَ يَوْمَ رَغْبَةٍ وَ يَوْمَ تَضَرُّعٍ،… ;
فضل بن شاذان مى گويد
شنيدم كه حضرت رضا عليه السلاممى فرمود; بـدان جهت روز فطر، عـيد قرار داده شده است تا در آن روز مسلمانان جمع شوند و به خاطر خداى بزرگ به صحنه آيند، و خدا را در برابر نعمتهايش به شكوه و بزرگى ياد كنند (بستايند) تا هم روز عيد باشد و هم روز اجتماع، هم روز بالندگى باشد و هم روز زكات دادن، هم روز رغبت و توجه به نعم الهى باشد و هم روز تضرع و دعا به درگاه خدا;
من لايحضره الفقيه، ج 1، 522

قال الرِّضا عليه السلام
اِنَّما جُعِلَتِ الْخُطْبَةُ فِى يَوْمِ الْجُمُعَةِ فى أَوَّلِ الصَّلاةِ وَجُعِلَتْ فِى الْعِيْدَيْنِ بَعْدَ الصَّلاةِ لاَِنَّ الْجُمُعَةَ اَمْرٌ دائِمٌ وَيَكُونُ فِى الشُّهُورِ وَالسَّنَةِ كَثِيرا وَاِذا كَثُرَ عَلَى النَّاسِ مَلوُّا وَتَرَكوا وَلَمْ يُقِيمُوا عَلَيْها وَتَفَرَّقُوا عَنْهُ وَالْعِيْدُ اِنَّما هُوَ فِى السَّنَةِ مَرَّتَيْنِ وَهُوَ أَعْظَمُ مِنَ الْجُمُعَةِ وَالزَّحامُ فِيهِ أَكْثَرُ وَالنَّاسُ فِيهِ أَرْغَبُ فَاِنْ تَفَرَّقَ بَعْضُ النَّاسِ بَقِىَ عامَّتُهُمْ. ;
امام رضا عليه السلام فرمود
به اين دليل خطبه هاى نماز جمعه قبل از نماز است و خطبه هاى عيد پس از نماز كه; روز جمعه در طول ماه و سال زياد تكرار مى شود و به همين دليل مردم از حضور در تمام مراسم و همه بخشهاى آن خسته مى شوند، و براى شنيدن خطبه ها نمى نشينند، اما روزهاى عيد در طول سال فقط دوبار اتفاق مى افتد و ازدحام و حضور و رغبت مردم نيز در آن بيشتر است، بنابراين اگر تعدادى هم بعد از نماز متفرق شوند، اكثريت آنان خواهند ماند.;
وسائل الشيعه، ج 5، 112