أَجمِل مُعاشَرَتَكَ مَعَ الصَّغير و الكَبيرِ ؛

نشست و برخاست خود را با كوچك و بزرگ نيكو گردان .

مَن فَرَّجَ مِن مُؤمِنٍ ، فَرَّجَ اللّه ُ عَن قَلبِهِ يَومَ القِيامَةِ ؛

هر كس اندوه مؤمنى را بزدايد ، خداوند در روز قيامت ، غم از دلش مى زدايد .

صاحِبُ النِّعمَةِ يَجِبُ أن يُوَسَّعَ عَلى عِيالِهِ ؛

آن كه صاحب نعمت است بايد كه بر هزينه خانواده اش وسعت بخشد .

مَن لَم تُتابِعِ رأيَكَ في صَلاحِهِ فلاتَصغَ إلى رأيِهِ وَ انتَظِر بِهِ أن يُصلِحَهُ شَرٌّ ؛

تو نيز از رأى كسى كه از نظر مصلحت انديشانه تو پيروى نكرد ، پيروى نكن ؛ منتظر باش ؛ حادثه اى ناخوشايند او را اصلاح خواهد كرد .

مَن زارَها بِقُمَّ كَمَن زارَني ؛

هر كس (حضرت معصومه عليها السلام ) را در قم زيارت كند ، چنان است كه مرا زيارت كرده است .

مَن زارَها عارِفا بِحَقِّها فَلَهُ الجَنَّةُ ؛

هر كس او را با شناخت زيارت كند ، بهشت پاداش او خواهد بود

[هُوَ] الصّادِقُ و الصّابِرُ وَ الفاضِلُ و قُرَّةُ أعيُنِ المُؤمِنينَ و غَيظُ المُلحِدينَ ؛

او راستگو ، شكيبا ، داراى فضيلت ، نورچشم مؤمنان و مايه خشم ملحدان است .

يُقتَلُ [الامامُ الجَوادُ عليه السلام ] غَصبا فَيبكِي لَهُ و عَلَيهِ أهلُ السَّماءِ و يَغضَبُ اللّه ُ عَلى عَدوِّهِ و ظالِمِهِ فلا يَلبَثُ إلاّ يَسيرا حَتّى يُعَجِّلُ اللّه ُ بِهِ إِلى عَذابِهِ الأَليمِ و عِقابِهِ الشَّديدِ ؛

امام جواد عليه السلام مظلومانه كشته مى شود ، و ساكنان آسمان بر او مى گريند و مرثيه مى سرايند . خداوند بر دشمن و ستم كننده بر او خشم مى گيرد ، و [پس از كشتن او] زمانى كوتاه در دنيا نمى ماند ، تا آن كه خداوند به زودى دشمن او را به عذابى دردناك و كيفرى سخت گرفتار مى كند .

إنَّ اللّه َ أمَرَ بِالشُّكرِ لَهُ و لِلوالِدَينِ ، فَمَن لَم يَشكُر والِدَيهِ لَم يَشكُرِ اللّه َ ؛

خداوند به سپاس گزارى از خود و پدر و مادر فرمان داده است ؛ پس هر كه از پدر و مادرش سپاس گزارى نكند ، خداوند را سپاس نگفته است .

هذا [الامام الجواد عليه السلام ] المَولُودُ الّذي لَم يُولَد مَولُودٌ أعظَمُ بَرَكَةً عَلى شيعَتِنا مِنهُ ؛

اين مولودى است كه پر بركت تر از او براى شيعه ما به دنيا نيامده است .

زيارَةُ قَبرِ أبي مِثلُ زِيارَةِ قَبِر الحُسَينِ ؛

زيارت قبر پدرم ، موسى بن جعفر عليه السلام ، مانند زيارت قبر حسين عليه السلام است .

إنَّما جُعِلَ يَومُ الفِطرِ العِيدَ لِيَكونَ لِلمُسلِمينَ مُجتَمَعا يَجتَمِعُونَ فيهِ و يَبرُزونَ لِلّهِ فَيُمَجِّدُونَهُ عَلى ما مَنَّ عَلَيهِم ؛

روز فطر از اين رو عيد قرار داده شد تا روز گردهمايى مسلمانان باشد، و در اين روز گرد هم آيند و براى خدا به صحرا (فضايى باز) درآيند و خداوند را بر منّتى كه بر آنها نهاده است ستايش و به بزرگى ياد كنند.

المُسلِمُ الَّذي يَسلَمُ المُسلِمونَ مِن لِسانِهِ و يَدِهُ ولَيسَ مِنّا مَن لَم يَأمَن جارُهُ بَوائِقَهُ

مسلمان كسى است كه مردم از دست و زبان او آسوده باشند و از ما نيست آن كه همسايه اش از شرّ او در امان نباشد .

مَن طَلَبَ الأمرَ مِن وَجهِهِ لَم يَزِلَّ ، فَإن زَلَّ لَم تَخذُلهُ الحِيلَةُ ؛

آن كه كار را از راهش بجويد نمى لغزد ، و اگر بلغزد راه چاره در پيش رو دارد .

مَن سَألَ اللّه َ التَّوفيقَ و لَم يَجتَهِد فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ ؛

هر كس از خدا توفيق بخواهد و تلاش نكند ، خود را مسخره كرده است .

إيّاكَ أن تَتبَعَ النَّفسَ هَواها فَإنَّ في هَواها رَداها ؛

مبادا از هواى نفس پيروى كنى كه در آن نابودى نهفته است .

أفضَلُ المالِ ما وُقِىَ بِهِ العِرضُ ؛

بهترين مال آن است كه آب رو با آن محفوظ بماند .

مَن لَقِيَ فَقيرا مُسلِما فَسَلَّمَ عَلَيهِ خِلافَ سَلامِهِ عَلَى الأغنياءِ لَقِي اَللّه َ يَومَ القِيامَةِ و هُوَ عَلَيهِ غَضبانٌ ؛

هر كس مسلمان فقيرى را ديدار كند و برخلاف سلامى كه به ثروتمندان مى كند، به او سلام كند ، روز قيامت در حالى به ديدار خدا مى رود كه بر او خشگمين است.

لَم يَخُنكَ الأمينُ و لكِن ائتَمَنتَ الخائنَ ؛

امين به تو خيانت نمى كند ، امّا تو خائن را امين مى شمارى .

مَا التَقَتْ فِئَتانِ قَطُّ إلاّ نُصِرَ أعظَمُهُما عَفوا ؛

از ميان دو گروهى كه با هم روبه رو مى شوند ، پيروزى با گروهى است كه بخشش بيشترى داشته باشد .