افسردگی
ناشناسمشکل درباره خودم نیست یه دوستی دارم که همش حس میکنه خیلی بدبخته هیشکی دوسش نداره همیشه حالش بده اصا با حال خوب ندیدمش چندبارم سابقه خودکشی داشته پیش روانشناس هم نمیره همش تو گروه میگه بقیه فکر میکنن من خیلی دلم خوشه ولی خیلی تنهام و اینا دلم میخواست بهش کمک کنم ولی به حرفام توجه نمیکنه رل هم داره و همش باهم دعوا دارن اون پسره هم افسرده شده ولی چون دوسش داره مونده و نرفته بره قطعا این دختر باز خودکشی میکنه هرچی میگم راهش این نیس بازم این کارو میکنه نمیدونم من حس میکنم خیلی دنبال جلب توجه آدماس خودشو دوست نداره همش میخواد دیگران تاییدش کنن و بهش توجه کنن انگار خوشش میاد بهش دلسوزی نشون بدن و منم واقعا دلم براش میسوزه نمیدونم چیکار کنم میگه زندگیم همیشه بده روز خوش نداشتم ولی به نظر میاد خودش نمیخواد داشته باشه اخه منم یه زمان اینجوری بودم ازبس میخواستم بهم توجه کنن هی از بدبختیام میگفتم و بزرگ جلوه میدادمشون(البته اون واقعا یه سری مشکلات بزرگ داره که بهش حق میدم ولی تا کی میخواد همینطور بمونه؟مثلا اینکه خواهرش طلاق گرفت) ولی خداروشکر الان دیگه اونجوری نیستم یه سری کتاب خوندم و ذهنیتمو تغییر داد(تکه هایی از یک کل منسجم) و وقتی میبینم این دوستم این شکلی شده و اصلا خودشو نمیبینه و خودشو دوست نداره فقط میگم خدایا کی میشه اونم عین من بفهمه داره راه و اشتباه میره حتی بهش کتاب هم معرفی کردم و ظاهرن میخونه ولی فایده نداشته میخوام ببینم شما پیشنهادی دارین که من چطور بهش کمک کنم؟😔
چه کنم با این تنهایی
ناشناسسلام پسرم،۱۸ سالمه ولی تو این سن بیش از حد تنهایی میکنم خداروشکر رابطه ام با خانواده ام خوبه و همین نگه ام داشته ولی این احساس تنهایی اصلا ولم نمیکنه. دوستی ندارم تو مدرسه دوست زیاد دارم ولی من به هیچکدوم اونا دوست نمیگم. دنبال کسیم که منو کامل درک کنه بفمه یا لاقل شنونده باشه برا حرفام. از طرفی این حس تنهایی باعث شده رو بیارم به چیزایی مثل خود ارضایی و ... با اینکه بارها ترک کردم ولی تا وقتی جای خالی تنهایی رو برام پر کنه نمیتونم کاریش کنم. لطفا راهکار عملی بدین...
نداشتن حتی یک دوست در زندگی.
ناشناسسلام به مشاوران گرامی🌹 من در طول زندگی دوستان زیادی داشتم اما به دلیل اختلافات اخلاقی مذهبی فرهنگی و سطح مالی تقریباً همگی شون رو از دست دادم و از این بابت نارضایتی خاصی ندارم چون رفقای من یک مشت آدم خلافکار بی غیرت بی دین ول گرد چرت مسخره و کلا آدمای دورم هیچ سودی برای من نداشتند که هیچ ضرر های بسیاری داشتند. میگذریم حالا من به یک دوست واقعی مثل برادر خونی احتیاج دارم که بتونیم با هم دوران مدرسه رو بگذرونیم که هر دومون سود کنیم و از زندگی لذت ببریم و شوق و ذوق زیادی در ابتدا برای این کار داشتم اما الان که میبینم چندین ماه از مهر گذشته و من حتی یک نفر نزدیک به ملاک های دوستی رو پیدا نکردم و خیلی ناراحتم و دچار افسردگی شدید شدم و نمیدونم کی کجا میتونم حتی خیلی از مواقع میگم نکنه مشکل از خودمه و شاید همین طور باشه..... ملاک های من برای یک دوست و همدم اینه. صداقت ـ خوش اخلاقی ـ اهل نماز ـ مؤدب ـ عاقل ـ کمی شجاع و جسور ـ با غیرت ـ و اینکه خودش هم من رو قبول داشته باشه و این صفات رو من در اون ببینم و اون هم در من ببینه. البته من خودم به شخصه تمامی این صفات رو ندارم اما بیشترین تلاش خودم رو میکنم تا به این صفات دست یابم. اگر مشکل منم رو راست بهم بگید و ممنون از برنامه خوبتون ❤
ترس از مدرسه
ناشناسسلام من توی مدرسه هیچ دوستی ندارم و بیشتر بچه ها مسخره ام می کنن و دوستم ندارند برای همین دیگه دوست ندارم به مدرسه برم و احساس بی ارزشی می کنم دوست دارم فقط توی اتاق باشم و تنها باشم حس میکنم چون بچه های مدرسه مون منو دوست ندارن آدم بدرد نخور و اضافی هستم
حس عجیب
ناشناسسلام ، راستیتش چه ماهیه یه حس بدی دارم بار ها از مادرم خواستم تا منو به مشاوری ببرن ولی نبردن گفتم اگه زیاد اسرار کنن شاید فکر بد برام کنن . من چند وقتیه از همه چی ناراضیم اعصابم معلوم نی چشه یا میخوان گریه کنم یا میخوام بخندم حس میکنم تنهام با اینکه پسرم ولی حس میکنم دنیا رو خیلی سخت میگیرم . چند وقتی دلم دوست دختر میخواست یه همدرد ولی به دلیل نداشتن شرایط ک خوانواده مذهبی اینا نمیشه نمیدونم چمه بدنبال مشاوره رایگان بودم تا بهم یه راهنمایی بکنه البته خب تو دوره ترک خود ارضایی هم هستما ولی خب بازم نمیدونم مشکلم چیه از اون ور حرف های دیگران روم خیلی تاثیر میذاره ممنون میشم راهنماییم کنین.
رفتار من با خانوادم باید چطور باشه
ناشناسسلام من انیمه و ۱۴ سالم ولی یه سری مشکل دارم و خوب این به خاطر رفتار پدر مادرم که روم سلطه گری می کنن مهم نیست چی بگم اهمیت نمیدن حتی براشون مهم نیست مغز جسم سالمی داشته باشم فقط می خوان که درس بخونم تا پز بدن من هروز با اونا دعوا دارم و حتی نمی تونن با برادر کوچیکم درست رفتار کنن ما هیچ وقت مثل خانواده رفتار نمی نیم و حتی هم رو نمی بینیم
دوری از آدمای دورم
ناشناسسلام من خیلی وقت زندگیه شلوغی داشتم و زندگی دور از خونه و کم خونه اومدنو ذاشتم ولی چند ماهه از همه کشیدم بیرون و فقد کار و خونه و اینم داره اذیتم میکنه و دلمم نمیخاد برگردم ب آدم قبلیم دارم افسرده میشم
وقتی پدر و مادرت هیچی از انسانیت نمیفهمن
ناشناساز وقتی یادم میاد ی زندگی داغون داشتم پدر و مادرم از هم جدا شدن و هرکدوم ازدواج کردن خستم! از همه چیز! ازهمه کس! خدا صدامو میشنوه نه؟؟؟! 💔
خیلی حالم بده
ناشناسسلام خسته نباشید راستیتش من از بچگی یه حس تنهایی داشتم که خیلی اذیتم میکرد دوستی رفیقی چیزیم نداشتم و ندارم که این حس رفع شه سر همین وارد فضای مجازی شدم ۶ سال اونجا بودم ولی ضربه زیاد خوردم و مقدمات یه سری گناه ها هم فراهم شد اما بازم حالم بهتر که نشد هیچ الان خیلی بدترم جوری که حالم خوش نیست و چیزایی که قبلا برام جذاب بوده دیگه جذاب نیست بیشتر مواقع دوست دارم گریه کنم اما نمیتونم چون مشکل چشم دارم و اینکه نمیخوام خانواده بفهمه چیکار کنم؟
بعضی وقت ها اعتماد به نفس پایین
ناشناسچرابعضی وقت ها خودم رو دست کم می گیرم
