ما مِن خُطوَةٍ أحَبَّ إلى اللّه ِ عزّ و جلّ مِن خُطوَتَينِ ; خُطوةٍ يَسُدُّ بها المؤمنُ صَفّا في سَبيلِ اللّه ِ ، و خطوةٍ إلى ذِي رَحِمٍ قاطِعٍ .;

هيچ گامى نزد خداوند عزّ و جلّ محبوبتر از دو گام نيست ; گامى كه مؤمن با آن در راه خدا صف [جنگ ]مى بندد، و گامى كه براى پيوند با خويشاوندى بر مى دارد كه قطع رحم كرده است .;

و جَعَلَ لِكُلِّ رُوحٍ مِنهُم قُوتا مَعلوما مَقسوما مِن رِزقِهِ ، لا يَنقُصُ مَن زادَهُ ناقِصٌ ، و لا يَزِيدُ مَن نَقَصَ مِنهُم زائدٌ .;

و از رزقى كه عطا فرموده براى هر جاندارى بهره مشخصى از روزى قرار داده است و به هر كس روزى بيشتر دهد، كسى نمى تواند از آن بكاهد و به هر كس روزى كمتر دهد، كسى نمى تواند بر آن بيفزايد .;

اللّهُمّ صَلِّ عَلى محمّدٍ و آلِهِ و اكْفِني مَؤونَةَ الاكتِسابِ ، و ارزُقْني مِن غَيرِ احتِسابٍ ، فلا أشتَغِلَ عَن عِبادَتِكَ بالطَّلَبِ ، و لا أحتَمِلَ إصْرَ تَبِعاتِ المَكسَبِ .;

خدايا! بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از كسب رنج آور روزى بى نياز گردان و از جايى كه گمانش نمى رود روزى ام ده ، تا به سبب طلب روزى، از عبادت تو باز نمانم و بارِ گرانِ پيامدهاى [ناگوار ]كسب روزى را به دوش نكشم .;

و أغنِني و أوسِعْ عَلَيَّ من رِزقِكَ ، و لا تَفتِنّي بالنَّظَرِ .;

خدايا! مرا بى نياز كن و روزى ات را بر من گشايش ده و به انتظار كشيدن [براى روزى] گرفتارم مفرما .;

و تَوِّجني بِالكِفايَةِ ، و سُمني حُسنَ الولايةِ ، و هَبْ لي صِدقَ الهِدايةِ ، و لا تَفتِنّي بالسَّعَةِ ، و امنَحْني حُسنَ الدَّعَةِ ، و لا تَجعَلْ عَيشِي كَدّا كَدّا .;

تاج كفايت (بى نيازى) بر سرم گذار و حُسن ولايت و سرپرستى را نصيبم فرما و هدايت راستين را ارزانى ام دار و به توانگرى گرفتارم مساز و زندگى آسوده و بى رنج را به من عطا فرما و زندگى ام را پر رنج و دشوار قرار مده .;

و صُنْ وَجهِي باليَسارِ ، و لا تَبتَذِلْ جاهِي بالإقتارِ ، فَأستَرزِقَ أهلَ رِزقِكَ و أستَعطِيَ شِرارَ خَلقِكَ ، فَاُفتَتَنَ بحَمدِ مَن أعطانِي ، و اُبتَلى بِذَمِّ مَن مَنَعَني ، و أنتَ مِن دُونِهِم وليُّ الإعطاءِ و المَنعِ .;

با توانگرى (بخشيدن به من) آبرويم را نگه دار و با تنگدستى حرمتم را از بين مبر كه بر اثر آن از روزى خواران تو، روزى بخواهم و از بندگان بدكردار تو عطا و بخشش طلبم و در نتيجه ، به ستايش آن كه به من بخشيده و نكوهش آن كه از من دريغ كرده است گرفتار شوم . حال آن كه وراى اينها، تو مسئول بخشيدن و نبخشيدنى .;

أعلى دَرَجةِ الزُّهدِ أدنى دَرَجةِ الوَرَعِ ، و أعلى دَرَجةِ الوَرَعِ أدنى دَرَجةِ اليَقينِ ، و أعلى دَرَجةِ اليَقينِ أدنى دَرَجةِ الرِّضا .;

بالاترين درجه زهد پايين ترين درجه ورع است، و بالاترين درجه ورع پايين ترين درجه يقين است، و بالاترين درجه يقين پايين ترين درجه خشنودى [از خدا ]است .;

الرِّضا بمَكروهِ القَضاءِ مِن أعلى دَرَجاتِ اليَقينِ .;

راضى بودن به قضاى ناخوشايند [خدا] از بالاترين درجات يقين است .;

الرِّضا بالمَكروهِ أرفَعُ دَرَجاتِ المُتّقينَ .;

راضى بودن به [قضاى] ناخوشايند [خدا] بالاترين درجه پرهيزگاران است .;

إنَّ أرضاكُم عِندَ اللّه ِ أسبَغُكُم على عِيالِهِ .;

همانا مرضى ترين شما نزد خداوند كسى است كه خانواده خود را بيشتر در گشايش و رفاه قرار دهد .;

كانَ آخِرُ ما أوصى بهِ الخضرُ موسى بنَ عِمرانَ عليهما السلام ; . . . ما رَفَقَ أحَدٌ بأحَدٍ في الدنيا إلاّ رَفَقَ اللّه ُ عزّ و جلّ بهِ يَومَ القِيامَةِ .;

آخرين سفارشى كه خضر به موسى بن عمران عليهما السلام كرد اين بود ; هيچ كس در دنيا با كسى ملايمت و مدارا نكند مگر آن كه خداوند عزّ و جلّ در روز قيامت با او ملايمت و مدارا كند .;

اللّهُمّ اجعَلْ لَنا في كُلِّ ساعَةٍ مِن ساعاتِهِ حَظّا مِن عِبادِكَ ، و نَصيبا مِن شُكرِكَ ، و شاهِدَ صِدقٍ مِن مَلائكتِكَ .;

بار خدايا! در هر ساعتى از ساعتهاى اين روز، بهره اى از بندگانت و نصيبى از سپاس گزاريت و گواه راستى از فرشتگانت براى ما قرار ده .;

إنَّ المَلَكَ المُوَكَّلَ عَلَى العَبدِ يَكتُبُ في صَحيفَةِ أعمالِهِ ، فَأملُوا بأوَّلِها و آخِرِها خَيرا يُغفَرْ لَكُم ما بينَ ذلكَ .;

همانا فرشته گماشته بر بنده ، اعمال او را در نامه اى مى نويسد . پس، در آغاز و پايان آن نامه، خيرى [بر فرشته] املا كنيد، تا ما بين آن بر شما بخشيده شود .;

الحَمدُ للّه ِِ الذي حَبانا بدِينِهِ و اختَصَّنا بِمِلَّتِهِ و سَبَّلَنا في سُبُلِ إحسانِهِ لِنَسلُكَها بِمَنِّهِ إلى رِضوانِهِ ، حَمدا يَتَقَبَّلُهُ مِنّا ، و يَرضى بهِ عَنّا ، و الحَمدُ للّه ِِ الذي جَعَلَ مِن تِلكَ السُّبُلِ شَهرَهُ رَمَضانَ ، شَهرَ الصِّيامِ ، و شَهرَ الإسلامِ ، و شَهرَ الطَّهُورِ ، و شهرَ التَّمحِيصِ ، و شَهرَ القِيامِ .;

ستايش خدايى را كه دين خود را به ما ارزانى داشت و ما را به آيين خويش (اسلام) اختصاص داد و در راههاى احسان و نيكى خود در آورد ، تا با نعمت و احسان او، آن راهها را به سوى خشنودى اش بپيماييم ؛ ستايشى كه آن را از ما بپذيرد و به وسيله آن از ما خشنود گردد و ستايش خدايى را كه ماه خود ، رمضان را يكى از راهها[ى رسيدن به احسان خويش] ، ماه روزه و ماه تسليم شدن و ماه پاكيزگى و ماه تصفيه و ماه قيام [به عبادت و شب زنده دارى] قرار داد .;

اللّهُمّ صَلِّ على محمّدٍ و آلِهِ ، و اجعَلْ ثَنائي علَيكَ و مَدحِي إيّاكَ و حَمدِي لكَ في كُلِّ حالاتِي حتّى لا أفرَحَ بما آتَيتَني مِن الدنيا ، و لا أحزَنَ على ما مَنَعتَني فيها .;

پروردگارا ! بر محمّد و آلش درود فرست و مرا در همه حال به ستايش و مدح و سپاسگزارى از خودت برگمار، تا بر آنچه از دنيا به من داده اى، شاد نشوم و براى آنچه از من در دنيا باز داشته اى، غم مخورم .;

إنَّ علامَةَ الزاهِدِينَ في الدنيا الراغبينَ في الآخِرَةِ ، تَركُهُم كُلَّ خَلِيطٍ و خَلِيلٍ ، و رَفضُهُم كُلَّ صاحِبٍ لا يُرِيدُ ما يُرِيدُونَ ، ألا و إنَّ العامِلَ لِثَوابِ الآخِرَةِ هو الزاهِدُ في عاجِلِ زَهرَةِ الدنيا .;

نشانه دنيا گريزانِ آخرت خواه، رها كردن هر همنشين و دوست و طرد كردن هر يار و رفيقى است كه خواسته اش با خواسته آنان يكى نباشد . بدانيد كسى كه براى ثواب آخرت كار مى كند ، نسبت به زرق و برقِ زودگذر دنيا بى رغبت است .;

الزُّهدُ عَشرَةُ أجزاءٍ فَأعلى دَرَجاتِ الزُّهدِ أدنى دَرَجاتِ الوَرَعِ، و أعلى دَرَجاتِ الوَرَعِ أدنى دَرَجاتِ اليَقينِ ، و أعلى دَرَجاتِ اليَقينِ أدنى دَرَجاتِ الرِّضا .;

زهد، ده درجه دارد و بالاترين درجه زهد ، كمترين درجه ورع است و بالاترين درجه ورع ، پايين ترين درجه يقين و عاليترين درجه يقين ، فروترين درجه رضاست .;

مَن زَهِدَ في الدنيا هانَتْ علَيهِ مَصائبُها و لم يَكرَهْها .;

هر كه دل از دنيا بركند، مصيبتهاى آن بر او آسان شود و از آنها ناراحت نشود .;

يقولُ اللّه ُ ; يا ابنَ آدَمَ ، اِرْضَ بما آتَيتُكَ تَكُن مِن أزهَدِ الناسِ .;

خداوند مى فرمايد ; اى پسر آدم! به آنچه تو را داده ام خشنود و قانع باش ، تا از زاهدترين مردمان باشى .;

و أمّا حَقُّ الزَّوجَةِ فأن تَعلَمَ أنَّ اللّه َ عزّ و جلّ جَعَلَها لكَ سَكَنا و اُنْسا ، فَتَعلَمَ أنَّ ذلكَ نِعمَةٌ مِنَ اللّه ِ علَيكَ فَتُكرِمَها و تَرفُقَ بها ، و إن كانَ حَقُّكَ علَيها أوجَبَ فإنّ لَها علَيكَ أن تَرحَمَها .;

حقّ زن اين است كه بدانى خداوند عزّ و جلّ او را مايه آرامش و انس تو قرار داده است و بدانى كه اين نعمتى است كه خداوند به تو داده ؛ پس او را گرامى دارى و با وى نرمخو باشى ، هر چند حقّ تو بر او واجب تر است، اما حقّ وى بر تو اين است كه با او مهربان باشى .;