هَلَكَ مَن لَيس لَهُ حَكيمٌ يُرشِدُهُ ، و ذَلَّ مَن لَيس لَهُ سَفيهٌ يَعضِدُهُ .;

كسى كه براى خود حكيمى نداشته باشد تا راهنمايى اش كند، به نابودى در افتد و كسى كه نابخردى نداشته باشد تا از او پشتيبانى كند، به ضعف و خوارى درافتد.;

و اجعَلنا مِن الّذينَ أسرَعَت أرواحُهُم في العُلى ، و خَطَت هِمَمُهُم في عِزِّ الوَرى ، فلَم تَزَلْ قُلوبُهُم والِهَةً طائرَةً حتّى أناخُوا في رِياضِ النَّعيمِ ··· .;

و ما را از كسانى قرار ده كه جان هايشان را به [رسيدن به] علوّ و بلندى شتاباندى و همّت هاى آنان را از جُستن عزّت در ميان مردم فرود آوردى و از اين رو دل هايشان همواره سرگشته و پرّان بود تا اينكه سرانجام در باغ هاى پر نعمت بهشت فرود آمدند.;

أسألُكَ مِن الشَّهادَةِ أقسَطَها ، و مِن العِبادَةِ أنشَطَها ··· و مِن الهِمَمِ أعلاها .;

[بار خدايا! ]از گواهى و شهادت، عادلانه ترين آن را از تو مسألت دارم و از عبادت ، با نشاط ترين آن را··· و از همّت ، عاليترين آن را.;

فَقدِ انقَطَعَت إلَيكَ هِمَّتي ، و انصَرَفَت نَحوَكَ رَغبَتي ، فأنتَ لا غَيرُكَ مُرادي ، و لَكَ لا لِسواكَ سَهَري و سُهادي .;

همّتم به تمامى متوجّه توست و رغبتم به توست، تو مراد من هستى نه غير تو و شب زنده دارى و بى خوابى كشيدن هاى من براى توست نه براى جز تو.;

وَ هَبْ لِي جِسما رُوحانِيّا ، و قَلبا سَماوِيّا ، و هِمَّةً مُتّصِلَةً بكَ ، و يَقينا صادِقا في حُبِّكَ .;

مرا پيكرى روحانى بخش و دلى آسمانى و همّتى پيوسته به تو و يقينى صادق در محبّت به تو.;

يا مَن آنَسَ العارِفينَ بطُولِ (بطِيبِ) مُناجاتِهِ ، و ألبَسَ الخائفينَ ثَوبَ مُوالاتِهِ ، مَتى فَرِحَ مَن قَصَدَت سِواكَ هِمَّتُهُ ؟! و مَتى استَراحَ مَن أرادَت غَيرَكَ عَزيمَتُهُ ؟ ! .;

اى كسى كه عارفان را به طول [يا به عِطر ]مناجاتش مأنوس كرد و جامه ولايت و دوستى اش را بر قامت ترسندگان پوشاند! كى شاد شود كسى كه همّتش متوجّه جز تو باشد و چه وقت بياسايد كسى كه عزم و اراده اش جز تو را خواهد!;

فَقد ساقَني إلَيكَ أمَلي ، و علَيكَ يا واجِدي عَكَفَت هِمَّتي ، و فيما عِندَكَ انبَسَطَت رغبَتي .;

آرزويم مرا به سوى تو رانْد و همّتم، اى معبود بى نياز و تواناى من، وقف تو شد و رغبتم به آنچه نزد توست، بسيار گرديد.;

اللّهُمّ صَلِّ على محمّدٍ و آلِ محمّدٍ ، و اجعَلْنا مِنَ الّذين غَلَّقوا بابَ الشَّهوَةِ مِن قُلوبِهِم ، و استَنْقَذوا مِن الغَفلَةِ أنفُسَهُم ، و استَعذَبوا مَرارَةَ العَيشِ ، و استَلانُوا البَسطَ ، و ظَفَروا بِحَبلِ النَّجاةِ و عُروَةِ السَّلامَةِ .;

خدايا! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه دَرِ شهوت را به روى دل هايشان بستند و خود را از غفلت رهانيدند و تلخى زندگى را به كام خود شيرين كردند و زمين را بستر نرم خود گرفتند و به ريسمان نجات و دستگيره سلامت دست يازيدند.;

اللّهُمّ لكَ قَلبي و لِساني ، و بِكَ نَجاتي و أماني ، و أنتَ العالِمُ بِسِرِّي و إعلاني ، فأمِتْ قَلبي عَنِ البَغضاءِ ، و أصمِتْ لِساني عَنِ الفَحشاءِ ، و أخلِصْ سَريرَتي عَن علائقِ الأهواءِ ، و اكفِني بأمانِكَ عَن عَوائقِ الضَّرّاءِ ، و اجعَلْ سِرِّي مَعقودا على مُراقَبَتِكَ ، و إعلاني مُوافِقا لطاعَتِكَ ، و هَبْ لي جِسما رُوحانيّا ، و قَلبا سَماويّا ، و هِمَّةً مُتَّصِلَةً بِكَ .;

خدايا! دل و زبانم از آنِ توست و رهايى و امانم به دست توست و تويى دانا به نهان و آشكار من. پس دشمنى و كينه را در دلم بميران و زبانم را از زشت گويى خاموش گردان و نهادم را از تعلّقات هوس ها بپيراى و مرا با امان خود از گزندها و ناملايمات نگه دار و درون مرا بر مراقبت از خودت بگمار و بيرونم را با فرمانبرى از خودت سازگار نما و مرا پيكرى روحانى و دلى آسمانى و همّتى پيوسته به خودت عطا فرما.;

الوَرَعُ نِظامُ العِبادَةِ ، فإذا انقَطَعَ ذَهَبَتِ الدِّيانَةُ ؛ كما إذا انقَطَعَ السِّلكُ أتبَعَهُ النِّظامُ .;

پارسايى، رشته عبادت است، اگر اين رشته پاره شود ديندارى از بين مى رود، همچنان كه اگر نخِ [مهره و تسبيح و گردنبند و امثال آن] پاره گردد رشته از هم مى پاشد.;

«وَ نَضَعُ المَوازينَ القِسْطَ لِيَوْمِ القِيامَةِ فلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيئا» ـ ; اعلَموا عِبادَ اللّه ِ أنّ أهلَ الشِّركِ لا تُنصَبُ لَهُمُ المَوازِينُ، و لا تُنشَرُ لَهُمُ الدَّواوِينُ ، و إنّما تُنشَرُ الدَّواوِينُ لأهلِ الإسلامِ .;

«و روز قيامت ترازوهاى عدل را مى نهيم و هيچ كس در هيچ چيز، ستمى نمى بيند» ـ فرمود ; بندگان خدا! بدانيد كه براى مشركان ترازويى برپا نشود و كار نامه اى گشوده نگردد، بلكه نامه اعمال در حقيقت براى مسلمانان (خدا باوران) باز مى شود.;

يا بُنَيَّ اُوصِيكَ بما أوصاني بهِ أبي عليه السلام حِينَ حَضَرَتهُ الوَفاةُ ، و بِما ذَكرَ أنّ أباهُ أوصاهُ بهِ ، قالَ ; يا بُنَيَّ ، إيّاكَ و ظُلمَ مَن لا يَجِدُ علَيكَ ناصِرا إلاّ اللّه َ .;

فرزندم! تو را به همان چيزى سفارش مى كنم كه پدرم هنگام وفاتش به من سفارش كرد و فرمود كه پدرش نيز او را به آن سفارش كرده است. فرمود ; اى فرزندم! بپرهيز از ستم كردن بر كسى كه در برابر تو ياورى جز خداوند نمى يابد.;

لا حَسَبَ لقُرَشِيٍّ و لا لِعَرَبيٍّ إلاّ بِتَواضُعٍ .;

هيچ شرافتى براى مرد قرشى يا عرب جز با فروتنى نيست.;

أيُّها النّاسُ ، اتَّقُوا اللّه َ ، و اعلَموا أنّكُم إلَيهِ تُرجَعونَ ، فتَجِدُ كُلُّ نَفسٍ ما عَمِلَت في هذهِ الدُّنيا .;

اى مردم! از خدا بترسيد و بدانيد كه شما به سوى او باز مى گرديد و هر كس هر كارى را كه در اين دنيا كرده است، مى يابد.;

اعلَمْ ـ وَيحَكَ يا بنَ آدمَ ـ أنّ قَسوَةَ البِطنَةِ و فَترَةَ المَيلَةِ و سُكرَ الشِّبعِ و غِرَّةَ المُلكِ مِمّا يُثَبِّطُ و يُبطِئُ عَنِ العَمَلِ ، و يُنسي الذِّكرَ ، و يُلهي عنِ اقْتِرابِ الأجَلِ ؛ حتّى كأنّ المُبتَلى بِحُبِّ الدُّنيا بهِ خَبَلٌ مِن سُكرِ الشَّرابِ .;

واى بر تو اى آدميزاد! بدان كه پُرى شكم و سستى ميل و رغبت [به آخرت] و مستىِ سيرى و شكوهِ قدرت از عواملى است كه از عمل باز مى دارد و كُند مى گرداند و ياد [خدا] را از خاطر مى برد و از نزديك بودن اجل غافل مى كند، تا جايى كه گرفتارِ دوستى دنيا، گويى از مستىِ مىْ ديوانه است.;

انظرْ أيَّ رجُلٍ تَكونُ غَدا إذا وَقَفتَ بَينَ يَديِ اللّه ِ فسَألَكَ عن نِعَمِهِ علَيكَ كَيفَ رَعَيتَها ، و عَن حُجَجِهِ علَيكَ كيفَ قَضَيتَها ، و لا تَحسَبَنَّ اللّه َ قابِلاً مِنكَ بِالتَّعذيرِ ، و لا راضِيَا مِنكَ بِالتَّقصيرِ ، هَيهاتَ هَيهاتَ لَيسَ كذلكَ .;

بنگر فرداى قيامت كه در پيشگاه خداوند بايستى، چگونه مردى خواهى بود؟ آنگاه كه از تو بپرسد نعمت هايش را چگونه پاس داشتى و با حجّت هايش بر تو، چه كردى. و هرگز گمان مبر كه خدا از تو عذرى مى پذيرد و به تقصيرهاى تو رضايت خواهد داد؛ هيهات، هيهات، چنين نيست.;

كَفانا اللّه ُ و إيّاكُم كَيدَ الظّالِمينَ ، و بَغيَ الحاسِدينَ ، و بَطشَ الجَبّارينَ . أيُّها المؤمِنونَ، لا يَفتِنَنَّكُمُ الطَّواغِيتُ و أتباعُهُم مِن أهلِ الرَّغبَةِ في الدُّنيا ، المائلونَ إلَيها .;

خداوند ما و شما را از مكر ستمگران و گزند حسودان و خشم گردنكشان نگه دارد. اى مؤمنان! طاغوتيان و پيروان دنياخواه و دنيا گراى آنان شما را نفريبند.;

ابنَ آدَمَ ، لا تَزالُ بِخَيرٍ ما كانَ لكَ واعِظٌ مِن نَفسِكَ ، و ما كانَتِ المُحاسَبَةُ مِن هَمِّكَ ، و ما كانَ الخَوفُ لَكَ شِعارا ، و الحُزنُ لَكَ دِثارا . ابنَ آدمَ ، إنّكَ مَيِّتٌ وَ مبعوثٌ و مَوقوفٌ بَينَ يَدَيِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ و مَسؤولٌ فأعِدَّ جَوابا .;

اى فرزند آدم! تا زمانى كه واعظى درونى دارى و به محاسبه نفْس اهتمام مى ورزى و ترسْ جامه زيرين تو باشد و اندوهْ بالاپوشَت ، پيوسته در خير و صلاح خواهى بود. اى فرزند آدم! تو مى ميرى و برانگيخته مى شوى؛ و نيز در برابر خداوند عزّ و جلّ نگه داشته مى شوى و بازخواست مى شوى؛ پس جوابى آماده كن.;

اللّهُمّ و أنطِقْني بِالهُدى ، و ألهِمْني التَّقوى ، و وفِّقْني لِلّتي هِي أزكى ، و استَعمِلْني بما هُو أرضى .;

بار خدايا! زبانم را به هدايت گويا كن و به من تقوا الهام فرما و به آن كار كه پاكتر و بالنده تر است توفيقم ده و در راهى كه [نزد تو ]پسنديده تر است به كارم گير.;

قَولُ الحَقِّ ، و الحُكمُ بِالعَدلِ، و الوَفاءُ بِالعَهدِ .;

چكيده شرايع دين چيست؟ ـ فرمود ; حق گويى، داورى عادلانه، و وفاى به عهد.;