امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ اَبْناءُ الدُّنْيا وَ لا يُلامُ الرَّجُلُ عَلى حُبِّ اُمِّهِ؛
امام على عليه السلام :
مردم، فرزندان دنيايند و كسى براى دوست داشتن مادرش سرزنش نمى شود.
نهج البلاغه، حكمت 303

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ كَالشَّجَرِ شَرابُهُ واحِدٌ وَ ثَمَرُهُ مُخْتَلِفٌ؛
امام على عليه السلام :
مردم، همانند درختانند كه آبشان يكى و ميوه هايشان گوناگون است.
غررالحكم، ح 2097

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ اَعْداءُ ماجَهِلوُا؛
امام على عليه السلام :
مردم با آنچه آشنا نيستند دشمنى مى ورزند.
نهج البلاغه، حكمت 172

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ مَنْقوصونَ مَدْخولونَ اِلاّ مَنْ عَصَمَ اللّه ُ؛
امام على عليه السلام :
مردم، داراى عيب و نقص اند، مگر كسى كه خداوند او را حفظ كند.
نهج البلاغه، حكمت 343

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ مِنْ خَوْفِ الذُّلِّ مُتَعَجِّلُوا الذُّلِّ؛
امام على عليه السلام :
مردم از ترس ذلّت، به سوى ذلّت شتابانند.
غررالحكم، ح 2172

امام على عليه السلام :
لا يَزالُ النّاسُ بِخَيْرٍ ما تَفاوَتُوا فَاِذَا اسْتَوَوا هَلَكوا؛
امام على عليه السلام :
مردم تا زمانى كه متفاوتند در خيرند، و هرگاه يكسان گردند هلاك مى شوند.
امالى شيخ صدوق، ص 531، ح 718

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ كُلُّهُمْ اَحْرارٌ وَلكِنَّ اللّه َ خَوَّلَ بَعْضَكُمْ بَعْضا؛
امام على عليه السلام :
مردم همگى آزادند، ولى خداوند بعضى را سرپرست بعضى ديگر قرار داده است.
كافى، ج 8، ص 69، ح 26

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ بِاُمَرائِهِمْ اَشْبَهُ مِنْهُمْ بِآبائِهِمْ؛
امام على عليه السلام :
مردم، به دولتمردان خود شبيه ترند تا به پدرانشان.
تحف العقول، ص208

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ اِلى اَشْكالِهِمْ اَمْيَلُ؛
امام على عليه السلام :
مردم، به همانند خود بيشتر تمايل دارند.
بحارالأنوار، ج 78، ص 92، ح 100

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ نيامٌ فَاِذا ماتُوا انْتَبَهوا؛
امام على عليه السلام :
مردم در خوابند، چون بميرند بيدار مى شوند.
بحارالأنوار، ج 4، ص 43، ح 18

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ اَبْناءُ ما يُحْسِنونَ؛
امام على عليه السلام :
مردم فرزند نيكى هاى خويش اند (بنگريد عملشان چيست نه پدرشان كيست).
كافى، ج 1، ص 51، ح 14

امام على عليه السلام :
اَلنّاسُ اثْنانِ، بَرٌّ تَقِىٌّ وَ آخَرُ شَقِىٌّ؛
امام على عليه السلام :
مردم دو دسته اند: نيكوكارِ پرهيزكار و سنگ دل بدبخت.
بحارالأنوار، ج 78، ص 23، ح 86

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَلدُّنيا أمَدٌ، الآخِرَةُ أبَدٌ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
دنيا تمام شدنى و آخرت، هميشگى است .
غررالحکم ؛ 4

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَلتَّواضُعُ يَرفَعُ، اَلتَّكبُّرُ يَضَعُ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
فروتنى بالا مى برد و خودْبزرگ بينى بر زمين مى زند .
غررالحکم ؛ 11

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَلظَّفَرُ بِالحَزمِ وَالحَزِمُ بِالتَّجارِبِ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
پيروزى با دورانديشى و دورانديشى با تجربه به دست مى آيد .
غررالحکم ؛ 42

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَلحازِمُ يَقظانُ، اَلغافِلُ وَسنانُ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
دورانديش، بيدار است و غافل، در آغاز خواب .
غررالحکم ؛ 100

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَلعِلمُ يُنجيكَ ، الجَهلُ يُرديكَ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
دانش، نجاتت مى دهد و نادانى تباهت مى كند .
غررالحکم ؛ 150

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَلعَفوُ أحسَنُ الإحسانِ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
گذشت، نيكوترين نيكى است .
غررالحکم ؛ 259

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَلإنسانُ عَبدُ الإحسانِ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
انسان، بنده احسان است .
غررالحکم ؛ 263

امير المؤمنين علي عليه السلام :
اَللَّهوُ مِن ثِمارِ الجَهلِ ؛
امير المؤمنين علي عليه السلام :
بيهوده كارى نتيجه نادانى است .
غررالحکم ؛ 267