إنَّ رَسولَ اللّه ِ كانَ يَتَخَلَّلُ و هو يُطَيِّبُ الفَمَ ؛
رسول خدا دندان هايش را خلال مى كرد و خلال كردن ، دهان را خوش بو مى كند .
احادیث امام صادق علیه السلام؛ برای خواندن کامل و اشتراکگذاری بهتر، روی هر حدیث بزن.
إنَّ رَسولَ اللّه ِ كانَ يَتَخَلَّلُ و هو يُطَيِّبُ الفَمَ ؛
رسول خدا دندان هايش را خلال مى كرد و خلال كردن ، دهان را خوش بو مى كند .
لَستُ اُحِبُّ أن أرَى الشّابَّ مِنكُم إلاّ غادِيا في حالَينِ : إمّا عالِما أومُتَعَلِّما ؛
دوست ندارم جوانى از شما [شيعيان] را جز بر دو گونه ببينم : دانشمند يا دانشجو .
لاتَكُونَنَّ أوَّلَ مُشيرٍ و إيّاك و الرَّأىَ الفَطيرَ ؛
در مشورت نخستين كس مباش كه نظر مى دهد و از اظهار نظر ناسخته بپرهيز .
أعطِهِم اُجورَهُم قَبلَ أن يَجِفَّ عَرَقُهُم ؛
پيش از آن كه عرق آنان(كارگران) خشك شود ، مزدشان را بپرداز .
مَنِ استَأجَرَ أجيرا ثُمَّ حَبَسَهُ عَنِ الجُمُعَةِ يَبوَءُ بِإثمِهِ وَ إن كانَ هُوَ لَم يَحبِسهُ اشتَرَكا فِي الأجرِ ؛
هر كس كارگرى را به كار گيرد و او را از شركت در نماز جمعه باز دارد ، گناهش را به عهده گرفته است و اگر او را باز ندارد ، در اجر او شريك است .
تَواضَعُوا لِمَن طَلَبتُم مِنهُ العِلمَ ؛
در پيشگاه كسى كه از او دانش مى آموزيد ، فروتن باشيد .
تَصَدَّقَ رَسُولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله بِأموالٍ جَعَلَها وَقفا ؛
پيامبر خدا اموالى را صدقه داد و آنها را وقف كرد .
قَسَمَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله الْفَيءَ فَأصابَ عَلِيّا أرضٌ فَاحتَفَرَ فِيها عَينا فَخَرَجَ مِنها ماءٌ . . . فَقالَ : هِيَ صَدقَةٌ بَتّا بَتْلاً في حَجيجِ بَيتِ اللّه ِ و عابِرِ سَبيلِهِ لاتُباعُ و لاتُوهَبُ و لاتُورَثُ ؛
پيامبر خدا غنايم را تقسيم كرد . قطعه زمينى به على رسيد . على در آن زمين چشمه اى حفر كرد و چشمه به آب رسيد . . . حضرت فرمود : «اين صدقه (و وقفى) است كه آن را به طور قطعى (از ملك خويش) جدا كردم و به حاجيان خانه خدا و در راه ماندگان حجّ، مخصوص گردانيدم ؛ نه فروختنى است ، نه بخشيدنى و نه ارث بردنى .
لاتَطيبُ السُّكنى إلاّ بِثَلاثٍ : الهَواءِ الطَّيِّبِ و الماءِ الغَزيرِ العَذبِ و الأرضِ الخَوّارَةِ ؛
سه چيز زندگى را خوش مى كند : هواى پاك ، آب فراوان گوارا ، زمين نرم و سست (آماده زراعت) .
لاتُفسِدْ عَلَى القَومِ ماءَهُم ؛
آب مورد نياز مردم را آلوده نكن .
لَقَد كانَ عَليُّ بنُ الحُسَينِ عليهماالسلام يَمُرُّ عَلَى المَدَرَةِ في وَسَطِ الطَّريِقِ فَيَنزِلُ عَن دابَّتِهِ حَتّى يُنَحِّيَها بِيَدِهِ عَنِ الطَّريقِ ؛
امام سجّاد عليه السلام هرگاه در ميان راه به كلوخى بر مى خورد ، از مركب پياده مى شد و با دستش آن را از راه دور مى كرد .
القُضاةُ أربَعَةٌ : ثَلاثَةٌ فِي النّارِ و واحِدٌ فِي الجَنَّةِ : رَجُلٌ قَضى بِجَورٍ و هُوَ يَعَلَمُ فَهُوَ فِي النّارِ ، و رَجُلٌ قَضى بِجَورٍ و هُوَ لايَعلَمُ فَهُوَ فِي النّارِ ، و رَجُلٌ قَضى بِالحَقِّ و هُوَ لايَعلَمُ فَهُو فِي النّارِ و رَ جُلٌ قضى بِالحَقِّ و هُوَ يَعلَمُ فَهُوَ فِي الجَنَّةِ ؛
قاضيان چهار گروهند : سه گروه دوزخى اند و يك گروه بهشتى : مردى كه ، دانسته ، حكم ناحق مى دهد ، دوزخى است . مردى كه ندانسته حكم ناحق دهد نيز دوزخى است . مردى كه ندانسته حكم حق دهد نيز دوزخى است ، و مردى كه دانسته حكم به حق دهد ، بهشتى است .
العَدلُ أحلى مِنَ الماءِ يُصيبُهُ الظَّمآنُ ؛
عدالت از آبى كه شخص تشنه به آن مى رسد ، گواراتر است .
كُلُّ ذِي صَناعَةٍ مُضطَرٌّ إلى ثَلاثِ خِصالٍ يَجتَلِبُ بِهَا المَكسَبَ و هُوَ أن يَكونَ حاذِقا بِعَمَلِهِ مُؤَدِّيا لِلأمانَةِ فِيهِ مُستَميلاً لِمَن استَعمَلَهُ ؛
هر صنعت گر از سه خصلت گزير ندارد تا با آنها كسبش را رونق بخشد : در كارش زبردست باشد ، امانت دار باشد و نظر كارفرماى خود را [تأمين و] به خود جلب كند .
ثَلاثَةُ أشياءَ يَحتَاجُ النّاسُ إلَيها : الأمنُ وَ العَدلُ و الخِصبُ ؛
سه چيز است كه مردم به آنها نيازدارند : امنيّت ، عدالت و رفاه .
إنَّ أميرَالمُؤمِنينَ عليه السلام اُتِىَ بِرَجُلٍ اختَلَسَ دُرَّةً مِن اُذُنِ جارِيَةٍ فقالَ : هذِهِ الدُّغارَةُ المُعلِنَةُ فَضَرَبَهُ و حَبَسَهُ ؛
مردى را كه مرواريدى از گوش دخترى ربوده بود به محضر اميرالمؤمنين عليه السلام آوردند ؛ حضرت فرمود : «اين ربودنى آشكار است .» او را (تازيانه) زد و به زندان افكند .
يا اُمَّ إسحاقَ! لاتُرضِعِيهِ مِن ثَدىٍ واحدٍ و أرضِعِيهِ مِن كِلَيهِما يَكونُ أحدُهُما طَعاما و الآخَرُ شَرابا ؛
اى مادر اسحاق! فرزند خود را نه از يك پستان بلكه از دو پستان شير بده كه يكى برايش غذا و ديگرى آب باشد .
لايَستَغنِي أهلُ كُلِّ بَلَدٍ عَن . . . طَبيبٍ بَصيرٍ ثِقَةٍ ؛
مردم هيچ شهرى از پزشكِ بصيرِ مورد اعتماد بى نياز نيستند .
مَن قُتِلَ في سَبيلِ اللّه ِ لا يُعَرِّفُهُ اللّه ُ شَيئا مِن سَيِّئاتِهِ ؛
هر كه در راه خدا كشته شود ، خداوند چيزى از گناهانش را به او نمى نماياند .
إنَّ المَلائكَةَ لَتَضَعُ أجنِحَتَها لِطالِبِ العِلمِ رِضيً بِهِ ؛
فرشتگان ، با خشنودى ، بال هايشان را براى جوينده علم مى گسترند .