امام على عليه السلام :
اِنَّ لِسانَ الْمُؤمِنِ مِنْ وَراءِ قَلْبِهِ وَ اِنَّ قَلْبَ الْمُنافِقِ مِنْ وَراءِ لِسانِهِ، لاَِنَّالْمُؤمِنَ اِذا اَرادَ اَنْ يَتَـكَلَّمَ بِكَلامٍ تَدَبَّرَهُ فى نَفْسِهِ، فَاِنْ كانَ خَيْرا اَبداهُ وَ اِنْ كانَ شَرّاواراهُ وَ اِنَّ الْمُنافِقَ يَتَـكَلَّمُ بِما اَتى عَلى لِسانِهِ لا يَدرى ماذا لَهُ وَ ماذا عَلَيْهِ؛
امام على عليه السلام :
زبان مؤمن، در پشت دل اوست و دل منافق، در پشت زبان او، زيرا مؤمن هرگاهبخواهد سخنى بگويد، ابتدا درباره آن مى انديشد، اگر خوب بود اظهارش مى كند و اگر بد بود آن را پنهان مى دارد. اما منافق هر چه به زبانش آيد مى گويد، بى آن كه بداند چهسخنى به سود او و چه سخنى به زيان اوست.
نهج البلاغه، خطبه 176

امام على عليه السلام :
لا أدَبَ مَعَ غَضَبٍ؛
امام على عليه السلام :
با خشم، تربيت [ممكن ]نيست .
غرر الحكم ، ح 10529

امام على عليه السلام :
تَخَيـَّروا لِلرَّضاعِ كَما تَتَخَيَّرونَ لِلنِّـكاحِ، فَاِنَّ الرَّضاعَ يُغَيِّرُ الطِّباعَ ؛
امام على عليه السلام :
براى شيردادن ، [دايه هاى شايسته ]انتخاب كنيد، همان گونه كه براى ازدواجانتخاب مى كنيد ، چرا كه شير ، طبيعت ها را تغيير مى دهد .
قرب الاسناد ، ص 93، ح 312

امام على عليه السلام :
وَ حَقُّ الوَلَدِ عَلَى الوالِدِ أنْ يُحَسِّنَ اِسمَهُ وَ يُحَسِّنَ اَدَبَهُ، و يُعَلِّمَهُالقُرآنَ ؛
امام على عليه السلام :
حقّ فرزند بر پدر ، آن است كه نام خوب بر او بگذارد و او را خوب تربيت كند و قرآن بهاو بياموزد .
نهج البلاغة ، حكمت 399

امام على عليه السلام :
مَنْ سَاَلَ فى صِغَرِهِ اَجابَ فى كِبَرِهِ ؛
امام على عليه السلام :
هر كس در خردسالى سئوال كند، در بزرگ سالى اش پاسخ مى دهد .
غرر الحكم ، ح 8273

امام على عليه السلام :
اِنَّ النَّبىَّ صلي الله عليه و آله اَبْصَرَ رَجُلاً لَهُ وَلَدانِ فَقَـبَّلَ اَحَدَهُما وَتَرَكَ الآْخَرَ . فَقالَرَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : فَهَلاّ واسَيْتَ بَيْنَهُما ؛
امام على عليه السلام :
پيامبر صلي الله عليه و آله كسى را ديدند كه دو فرزند داشت . يكى را بوسيد و ديگرى را رها كرد .پيامبر خدا به او فرمودند : چرا ميان آنان يكسان عمل نكردى؟ .
جعفريّات ، ص 55

امام على عليه السلام :
اَلاِْفْراطُ فِى الْمَلامَةِ يَشُبُّ نيرانَ اللَّجاجِ ؛
امام على عليه السلام :
زياده روى در سرزنش كردن ، آتش لجاجت را شعله ور مى سازد .
تحف العقول ، ص 84

امام على عليه السلام :
إنَّ الْعَبْدَ إذا اَرادَ اَنْ يَقْرَأَ أَوْ يَعْمَلَ عَمَلاً فَيَقُولُ: بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِالرَّحيمِ فَإنَّهُ يُبارَكُ لَهُ فيهِ؛
امام على عليه السلام :
هرگاه بنده اى بخواهد چيزى بخواند و يا كارى انجام دهد و بسم اللّه الرحمن الرحيمبگويد در كارش بركت داده مى شود.
بحارالأنوار، ج 92، ص 242، ح48

امام على عليه السلام :
اَلذِّكْرُ يونِسُ اللُّبَّ وَيُنيرُ الْقَلْبَ وَيَسْتَنْزِلُ الرَّحْمَةَ؛
امام على عليه السلام :
ياد خدا عقل را آرامش مى دهد، دل را روشن مى كند و رحمت او را فرود مى آورد.
غررالحكم، ح1858

امام على عليه السلام :
مَنْ تَرَكَ لِلّهِ سُبْحانَهُ شَيئا عَوَّضَهُ اللّه ُ خَيْرا مِمّا تَرَكَ؛
امام على عليه السلام :
هر كس به خاطر خداى سبحان از چيزى بگذرد، خداوند بهتر از آن را به اوعوض خواهد داد.
غررالحكم، ح8909

امام على عليه السلام :
لَوْ اَنَّ السَّماواتِ وَالاَْرْضَ كانَتا عَلى عَبْدٍ رَتْقا ثُمَّ اتَّقَى اللّه َ لَجَعَلَ اللّه ُ لَهُمِنْها مَخْرَجا وَرَزَقَهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ؛
امام على عليه السلام :
اگر آسمان ها و زمين، راه را بر بنده اى ببندند و او تقواى الهى پيشه كند، خداوند حتماراه گشايشى براى او فراهم خواهد كرد و از جايى كه گمان ندارد روزى اش خواهد داد.
غررالحكم، ح7599

امام على عليه السلام :
وَلَوْ أَنَّ النّاسَ حينَ تَنْزِلُ بِهِمُ النِّقَمُ وَتَزولُ عَنْهُمُ النِّعَمُ ، فَزِعواإِلى رَبِّهِمْ بِصِدْقٍ مِنْ نيّاتِهِمْ وَوَلَهٍ مِنْ قُلوبِهِم، لَرَدَّ عَلَيْهِم كُلَّ شارِدٍ ، وَأَصْلَحَ لَهُمْ كُلَّفاسِدٍ؛
امام على عليه السلام :
اگر مردم به هنگامى كه بلاها بر آنان فرود مى آمد و نعمت ها از دستشان مى رفت، بانيت هاى خوب و دلى مشتاق به پروردگارشان پناه مى بردند، بى گمان هر از دسترفته اى به آنان باز مى گشت و هر فاسدى اصلاح مى شد.
نهج البلاغه، خطبه 178

امام على عليه السلام :
مَنْ يُطِعِ اللّه َ وَ رَسُولَهُ يَكُنْ سَبيلُ الرَّشادِ سبيلَهُ وَنورُ التَّقْوى دَليلَهُوَمنْ يَعْصِ اللّه َ وَرَسُولَهُ يُخْطِئُ السَّدادَ كُلَّهُ وَلَنْ يَضُرَّ اِلاّ نَفْسَهُ؛
امام على عليه السلام :
هر كس از خدا و رسولش پيروى كند راهش راه هدايت و راهنمايش نور تقوا خواهدبود و هر كس خدا و رسولش را نافرمانى كند همه درستى ها را از دست مى دهد و جز بهخودش زيان نمى رساند.
كافى، ج 5، ص 371

امام على عليه السلام :
اِنَّ اَهْنَأَ النّاسِ عَيْشا مَنْ كانَ بِما قَسَمَ اللّه ُ لَهُ راضيا؛
امام على عليه السلام :
هر كس به آنچه خداوند به او داده است راضى باشد، راحت ترين زندگى را دارد.
غررالحكم، ح 3397

امام على عليه السلام :
وَ عَنْ ذلِكَ ما حَرَسَ اللّه ُ عِبادَهُ الْمُؤمِنينَ بِالصَّلَوات وَ الزَّكَواتِ وَمُجاهَدَةِ الصِّيامِ فِى الاَْيّامِ الْمَفْروضاتِ تَسْكينا لاَِطْرافِهِمْ وَ تَخْشيعا لاَِبْصارِهِمْوَتَذْليلاً لِنُفُوسِهِمْ وَ تَخْفيضا (تَخْضيعا) لِقُلُوبِهِمْ؛
امام على عليه السلام :
خداوند، بندگان مؤمن خود را بوسيله نمازها و زكات ها و جدّيت در روزه دارىروزهاى واجب حفظ مى كند، تا اعضا و جوارحشان آرام، ديدگانشان خاشع، جان هايشان فروتن و دل هايشان خاشع گردد.
نهج البلاغه، خطبه 192

امام على عليه السلام :
مَنْ تَوكَّلَ عَلَى اللّه ِ ذَلَّتْ لَهُ الصِّعابُ وَتَسَهَّلَتْ عَلَيْهِ الأَْسْبابِ؛
امام على عليه السلام :
هر كس به خدا توكل كند، دشوارى ها براى او آسان مى شود و اسباب برايش فراهم مى گردد.
غررالحكم، ح 9028

امام على عليه السلام :
رُبَما سَأَلْتَ الشَّىْ ءَ فَلا تُؤْتاهُ وَاُوتيتَ خَيْرا مِنْهُ عاجِلاً أَو آجِلاً أَوْصَرَفَ عَنْكَ لِما هُوَ خَيْرٌ لَكَ ، فَلَرُبَّ أمْرٍ قَدْ طَلَبْتَهُ فيهِ هَلاكُ دينِكَ لَوْ اوتيتَهُ ، فَلْتَكُنْمَسْأَلَتُكَ فيما يَبْقى لَكَ جَمالُهُ وَيُنْفى عَنْكَ وَبالُهُ؛
امام على عليه السلام :
گاه چيزى را (از خدا) مى خواهى اما به تو داده نمى شود و دير يا زود بهتر از آن به تو داده مى شود، يا به خاطر آنچه خير و مصلحت تو در آن است از برآورده شدن خواسته ات دريغ مى شود، زيرا بسا خواسته اى كه اگر برآورده شود به نابودى و تباهى دين تو مى انجامد، پس، چيزى بخواه كه زيبايى و نيكيش برايت مى ماند و پيامد سوئى ندارد.
نهج البلاغه، نامه 31

امام على عليه السلام :
مَنْ جَعَلَ الْحَمْدَ خِتامَ النِّعْمَةِ جَعَلَهُ اللّه ُ سُبْحانَهُ مِفْتاحَ الْمَزيدِ؛
امام على عليه السلام :
هر كس شكر خدا را پايان نعمت قرار دهد، خداوند سبحان آن شكر را كليدافزايش نعمت ها قرار خواهد داد.
غررالحكم، ح 8898

امام على عليه السلام :
عَوِّدْ اُذُنـَكَ حُسْنَ الاِْسْتِماعِ وَ لا تُصغِ اِلى ما لا يَزيدُ فى صَلاحِكَاستِماعُهُ فَاِنَّ ذلِكَ يُصدِئُ الْقُلوبَ وَ يوجِبُ الْمَذامَّ؛
امام على عليه السلام :
گوش خود را به شنيدن خوبى ها عادت بده و به آنچه كه به صلاح و درستى تونمى افزايد گوش مسپار، زيرا اين كار، دل ها را زنگار مى زند و موجب سرزنش مى شود.
غررالحكم، ح 6234

امام على عليه السلام :
عَوِّدْ نَفْسَكَ الْجَميلَ فَبِاعْتيادِكَ اِيّاهُ يَعودُ لَذيذا؛
امام على عليه السلام :
خودت را به كارهاى زيبا عادت بده كه اگر به آنها عادت كنى، برايت لذت بخشمى شوند.
شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، ج20،ص266، ح92