پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ حَبَسَ عَنْ اَخيهِ المُسْلِمِ شَيئا مِنْ حَقٍّ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيْهِ بَرَكَةَ الرِّزْقِ اِلاّ اَنْ يَتوبَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس حقّى از حقوق برادر مسلمان خود را پايمان كند، خداوند بركت روزى را بر اوحرام گرداند، مگر آن كه توبه (جبران) كند.
امالى صدوق، ص 350، ح 1

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اَكْثِروا مِنَ الصَّدَقَةِ تُرزَقُوا؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
صدقه زياد بدهيد، تا خداوند به شما روزى بدهد.
بحارالأنوار، ج 77 ، ص 176، ح 10

پيامبر صلي الله عليه و آله :
يا اَباذَرِّ اِنّى قَد دَعَوتُ اللّهَ جَلَّ ثَناؤُهُ اَنْ يَجْعَلَ رِزْقَ مَنْ يُحِبُّنى كَفافا وَاَنْ يُعْطىَ مَنْ يُبْغِضُنى كَثْرَهَ الْمالِ وَ الْوَلَدِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
اى اباذر! من دعا كردم كه خداوند ارجمند ستوده، روزى دوستدار مرا به قدر كفافعطا كند و به دشمن من، مال و فرزند زياد دهد.
مكارم الأخلاق، ص 463

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ تَداوى بِحَرامٍ، لم يَجْعَلِ اللّه ُ فيهِ شِفاءً؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس با حرام به مداوا بپردازد خداوند در آن شفا قرار نمى دهد.
كنزالعمال، ح 28318

پيامبر صلي الله عليه و آله :
كُلُّ طَعامٍ لا يُذْكَرُ اِسْمُ اللّه ِ عَلَيْهِ، فَاِنَّما هُوَ داءٌ وَ لا بَرَكَةَ فيهِ وَ كَفّارَةُذلِكَ إن كانَتِ المائِدَةُ مَوضوعَةً أن تُسَمِّىَ و تُعيدَ يَدَكَ و اِن كانَت قَد رُفِعَت أن تُسَمِّىَاللّه َ و تَلعَقَ أصابِعَكَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر غذايى كه بر آن نام خدا برده نشود، درد است و هيچ بركتى در آن نيست و كفارهنبردن نام خدا اين است كه چنانچه سفره پهن است، نام خدا را ببرى و به خوردن غذاادامه دهى و اگر سفره جمع شده نام خدا را ببر و انگشتان خود را بليس.
تاريخ دمشق، ج 60، ص 325

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنِ اسْتَقَلَّ بِدائِهِ فَلا يَتَداوَيَنَّ فَاِنَّهُ رُبَّ دَواءٍ يورِثُ الدّاءَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس مى تواند با بيمارى خود، سر كند، از درمان بپرهيزد، زيرا بسا دارويى كهخود، بيمارى زاست.
نثر الدر، ج 1، ص 181

پيامبر صلي الله عليه و آله :
سافِروا تَصِحُّوا وَ تُرْزَقوا؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
مسافرت برويد، تا سالم بمانيد و روزى كسب كنيد.
نهج الفصاحه، ح 1726

پيامبر صلي الله عليه و آله :
لا تُداوِ اَحَدا حَتّى تَعْرِفَ داءَهُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هيچ كس را درمان مكن، مگر آن گاه كه بيمارى او را بشناسى.
الاصابة، ج 3، ص 289

پيامبر صلي الله عليه و آله :
صوموا تَصِحّوا؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
روزه بگيريد تا تن درست بمانيد.
دعائم الاسلام، ج 1، ص 342

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ سَعى لِمَريضٍ فى حاجَةٍ قَضاها اَو لَم يَقْضِها، خَرَجَ مِنْ ذُنوبِهِكَـيَومِ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ. فَقالَ رَجُلٌ مِنَ الاَْنصارِ: بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى يا رَسولَ اللّه ِ، فَاِنْ كانَ الْمَريضُمِنْ اَهلِ بَيْتِهِ، اَوَ لَيْسَ ذلِكَ اَعْظَمَ اَجْرا اِذا سَعى فى حاجَةِ اَهْلِ بَيْتِهِ؟ قالَ: نَعَمْ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
«هر كس در برآوردن نياز بيمارى بكوشد، خواه موفق بشود يا نشود گناهانش پاكمى شود، به سان آن روز كه از مادر متولد شده است». مردى از انصار گفت: اى پيامبر خدا،پدر و مادرم به فدايت! اگر بيمار از خانواده شخص باشد، اين كار پاداش بيشترى ندارد؟فرمودند: «چرا».
من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 16،ح 4968

پيامبر صلي الله عليه و آله :
عَلَيْكُمْ بِالاْءِهليلَجَ الاَْسْوَدَ فَاِنَّهُ مِنْ شَجَرَةِ الْجَنَّةَ وَ طَعْمُهُ مُرٌّ و فيهِ شِفاءٌمِنْ كُلِّ داءٍ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هليله سياه بخوريد، كه از درختان بهشت است. مزه آن تلخ است ولى شفاى هردردى است.
طب النبى، ص 31

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنِ استَعمَلَ الْخَشَبَتَينِ اَمِنَ مِنْ عَذابِ الكَلْبَتَيْنِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس خلال و مسواك كند، از عذاب و درد انبر دندان كشى محفوظ مى ماند.
طب النبى، ص 21

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِذا دَخَلْتُمْ بَلَدا فَكُلوا مِنْ بَقلِهِ وَ بَصَلِهِ يَطْرُد عَنْكُمْ داءَهُ وَ يَذْهَبُبِالنَّصَبِ وَ يَشُدُّ الْعَصَبَ وَ يَزيدُ فِى الباهِ و يَذْهَبُ بِالْحُمّى؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
به هر جايى (شهرى و روستايى) وارد شديد، از سبزى و پياز آنجا بخوريد كه مرضآنجا را از شما دور مى كند و خستگى را مى برد، اعصاب را قوى مى كند، نيروى جنسى رامى افزايد و تب را مى برد.
طب النبى، ص 11

پيامبر صلي الله عليه و آله :
عائِدُ الْمَريضِ فى مَخْرَفَةِ الْجَنَّةِ، فَاِذا جَلَسَ عِنْدَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
عيادت كننده بيمار، در نخلستان بهشت ميوه مى چيند و هرگاه نزد بيمار بنشيند،رحمت خدا او را فرا مى گيرد.
كنزالعمال، ح 25127

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِغْتَنِموا بَردَ الرَّبيعِ فَاِنَّهُ يَفعَلُ بِاَبدانِكُمْ ما يَفعَلُ بِاَشجارِكُم وَ اجْتَنِبوابَردَ الخَريفِ فَاِنَّهُ يَفعَلُ بِاَبدانِكُم ما يَفعَلُ بِاَشجارِكُم ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
غنيمت بدانيد هواى بهار را، زيرا كه با بدن هاى شما همان مى كند كه با درختان مى كند وخودتان را از هواى پائيز بپوشانيد كه با شما همان مى كند كه با درختان مى كند.
بحارالأنوار، ج 59، ص 271، ح 69

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ اَحَبَّ اَنْ يَلْقَى اللّه َ طاهِرا مُطَهَّرا فَلْيَلقَهُ بِزَوجَةٍ ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس دوست دارد خداوند را پاك و پاكيزه ديدار كند، بايد ازدواج نمايد.
وسائل الشيعه، ج 20، ص 18، ح 24912

پيامبر صلي الله عليه و آله :
خَيْرُ النِّـكاحِ اَيْسَرُهُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
بهترين ازدواج آسان ترين آن است.
نهج الفصاحه ، ح 1507

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ زَوَّجَ كَريمَتَهُ مِنْ فاسِقٍ فَقَدْ قَطَعَ رَحِمَهُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس دختر گراميش را به ازدواج مردى گنه كار درآورد، در حقيقت نسل خود راضايع كرده است.
مكارم الاخلاق، ص 204

پيامبر صلي الله عليه و آله :
ايّاكُمْ وَ خَضْراءَ الدَّمَنِ، قيلَ: يا رَسولَ اللّه ِ و ما خَضْراءُ الدَّمَنِ؟ قالَ:اَلْمَرْاَةُ الحَسْناءُ فى مَنْبَتِ السّوءِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
از سبزه در زباله دانى دورى كنيد! گفتند: اى رسول خدا سبزه در زباله دانى چيست؟فرمودند: زن زيبا در خانواده بد.
كافى، ج 5، ص 332، ح 4

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اَلرَّجُلُ راعٍ عَلى اَهْلِ بَيْتِهِ وَ هُوَ مَسؤُولٌ عَنْهُمْ وَ الْمَرْاَةُ راعيَةٌ عَلى بَيْتِبَعْلِها وَ وُلْدِهِ وَ هِىَ مَسْؤُولَةٌ عَنْهُمْ ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
مرد، سرپرست خانواده است و درباره آنان از او سئوال مى شود و زن، سرپرست خانهشوهرش و فرزندان اوست و درباره آنان از وى سئوال مى شود.
صحيح بخارى، ج 3، ص 125