پيامبر صلي الله عليه و آله :
اَلصّلَواتُ الْخَمْسُ وَ الْجُمُعَةُ اِلَى الجُمُعَةِ كَفّاراتٌ لِما بَيْنَهُنَّ ما لَمْ تَغْشَ الكَبائِرُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
نمازهاى پنجگانه و نماز جمعه تا نماز جمعه بعد، كفاره گناهان ميان آنهاست، تاوقتى كه گناهان كبيره اى در ميان نيايد.
سنن التّرمذى، ج 1، ص 138، ح 214

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اَيُّهَا النّاسُ، اِنَّ الْمُصَلّى اِذا صَلّى فَاِنَّهُ يُناجى رَبَّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى،فَلْيَعْلَمْ بِما يُناجيهِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
اى مردم! نمازگزار هنگام نماز با پروردگار بلند مرتبه اش مناجات مى كند، پس بايدبداند چه مى گويد.
مسند احمد، ج 2، ص 129

پيامبر صلي الله عليه و آله :
رَكْعَتَيْنِ بِسِواكٍ اَحَبُّ اِلَى اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ سَبْعينَ رَكْعَةً بِغَيْرِ سِواكٍ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
دو ركعت نماز با مسواك، نزد خداوند عزوجل محبوب تر از هفتاد ركعت نماز بدونمسواك است.
خصال، ص 481، ح 52

پيامبر صلي الله عليه و آله :
لَيْسَ يَنْبَغى اَنْ يَكونَ فِى الْبَيْتِ شَىْ ءٌ يَشْغَلُ المُصَلِّىَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
شايسته نيست در اطاق چيزى باشد، كه نمازگزار را مشغول سازد.
سنن ابى داود، ج 1، ص 451، ح 2030

پيامبر صلي الله عليه و آله :
لَو كانَ عَلى بابِ دارِ اَحَدِكُمْ نَهْرٌ فَاغْتَسَلَ فى كُلِّ يَوْمٍ مِنْهُ خَمْسَ مَرّاتٍأكانَ يَبْقى فى جَسَدِهِ مِنَ الدَّرَنِ شَىْ ءٌ؟ قُلنا: لا. قالَ: فَاِنَّ مَثَلَ الصَّلاةِ كَمَثَلِ النَّهْرِالْجارى، كُلَّما صُلِّىَ صَلاةٌ كَفَّرَتْ ما بَينَهُما مِنَ الذُّنوبِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
اگر بر درِ خانه يكى از شما جويى بود و هر روز پنج بار خود را در آن مى شست، آيا دربدن وى چركى باقى مى ماند؟ گفتيم: نه. فرمودند: پس براستى نماز، مانند همان جوىروان است كه هرگاه به جا آورده شود، گناهان ميان دو نماز را پاك مى كند.
تهذيب الأحكام، ج 2، ص 237، ح 938

پيامبر صلي الله عليه و آله :
رَكْعَتانِ مِنْ رَجُلٍ وَرِعٍ اَفْضَلُ مِنْ اَلْفِ رَكْعَةٍ مِنْ مُخَلِّطٍ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
دو ركعت نماز انسان با تقوا، بهتر از هزار ركعت نماز لاابالى است.
نهج الفصاحه، ح 1672

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنِ اغْتابَ مُسْلِما اَو مُسْلِمَةً لَمْ يَقْبَلِ اللّه ُ تَعالى صَلاتَهُ وَ لا صيامَهُاَرْبَعينَ يَوْما وَ لَيْلَةً اِلاّ اَنْ يَغْفِرَ لَهُ صاحِبُهُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
خداوند متعال تا چهل شبانه روز نماز و روزه غيبت كننده مرد و زن مسلمان را نمى پذيرد، مگر اين كه غيبت شونده او را ببخشد.
جامع الأخبار، ص 412، ح 1141

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَا اتَّخَذَ اللّه ُ اِبْراهيمَ خَليلاً اِلاّ لاِِطْعامِهِ الطَّعامَ وَ صَلاتِهِ بِاللَّيْلِوَ النّاسُ نيامٌ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
خداوند متعال، حضرت ابراهيم را جز به خاطر غذا دادن (به مردم) ونماز شب خواندنش هنگامى كه مردم در خواب بودند، خليل و دوست خودانتخاب نكرد.
علل الشرايع، ج 1، ص 35، ح 4

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ تَرَكَ الصَّلاةَ مُتَعَمِّدا فَقَدْ كَفَرَ جِهارا؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس نماز را عمدا ترك كند، آشكارا كفر ورزيده است.
المعجم الاوسط، ج 3، ص 343

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِذا قامَ الْعَبْدُ اِلى صَلاتِهِ وَ كانَ هَواهُ وَقَلْبُهُ اِلَى اللّه ِ انْصَرَفَ كَيَوْمٍوَلَدَتْهُ اُمُّهُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هرگاه بنده به نماز بايستد و گرايش و دلش به سوى خدا باشد، از نماز فارغ مى شودهمانند روزى كه از مادر زاده شد.
جامع السعادات، ج 3، ص 275

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اَلصَّلاةُ تُسَوِّدُ وَجْهَ الشَّيْطانِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
نماز چهره شيطان را سياه مى كند.
نهج الفصاحه، ح 1877

پيامبر صلي الله عليه و آله :
لا يَزالُ الْعَبْدُ فى صَلاةٍ مَا انْتَظَرَ الصَّلاةَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
انسان تا وقتى كه منتظر نماز است، در حال نماز است.
نهج الفصاحه، ح2538

پيامبر صلي الله عليه و آله :
يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلانِ كانا يَعْمَلانِ عَمَلاً واحِدا ، فَيَرى اَحَدُهُما صاحِبَهُفَوْقَهُ ، فَيَقولُ : يا رَبِّ ، بِما اَعْطَيْتَهُ وَ كانَ عَمَلُنا واحِدا ؟فَيَقولُ اللّه ُ تَبارَكَ وَ تَعالى : سَاَ لَنى وَ لَمْ تَسْاَ لْنى ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
دو نفر كه هر دو يكسان عمل كرده اند ، وارد بهشت مى شوند ، امّا يكى از آن دو ،ديگرى را برتر از خود مى بيند . مى گويد : پروردگارا ! چرا او را برترى دادى ، در حالى كهعمل هر دوى ما يكسان بوده است؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد : او از مندرخواست مى كرد و تو درخواست نمى كردى.
عدّة الداعى ، ص 36

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ اَرادَ اَنْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ وَ اَنْ تُـكْشَفَ كُرْبَتُهُ ، فَلْيُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس مى خواهد دعايش مستجاب و غمش از بين برود، بايد گره از كار گرفتارى باز كند.
مسند ابن حنبل ، ج 2، ص 248، ح 4749

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِذا اَرادَ صاحِبُكُم اَن لا يَسْاَ لَ رَبَّهُ اِلاّ اَعْطاهُ ، فَلْيَياَس مِنَ النّاسِ كُلِّهِمْ ، ولا يَكونَنَّ لَهُ رَجاءٌ عِنْدَ غَيْرِ اللّه ِ فَاِذا عَلِمَ اللّه ُ ذالِكَ مِنْ قَلْبِهِ لَمْ يَسْاَ لْهُ شَيْئا اِلاّ اَعْطاهُ ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر گاه يكى از شما خواست كه آنچه را از پروردگارش درخواست مى كند ، به او بدهد ،بايد از همه مردم چشم اميد بركَند و به غير خدا هرگز اميدى نداشته باشد . پس هرگاهاين از قلب او بر خدا عيان شد، هر چه را از وى بخواهد، به او مى دهد.
تيسير المطالب ، ص 235

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اُتىَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله وَ هُوَ قاعِدٌ فِى ظِلِّ الْحَطيمِ بِمَكَّةَ ، فَقيلَ : يا رَسولَ اللّه ِاُتِىَ عَلى مالِ اَبى فُلانٍ بِسَيْفِ الْبَحرِ فَذَهَبَ . فَقالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : ما تَلَفَ مالٌ فى بَرٍّوَ لا بَحرٍ اِلاّ بِمَنْعِ الزَّكاةِ فَحَرِّزوا اَمْوالَكُم بِالزَّكاةِ ، وَ داووا مَرْضاكُمْ بِالصَّدَقَةِ وَ ادْفَعواعَنْكُمْ طَوارِقَ البَلاءِ بِالدُّعاءِ فَاِنَّ الدُّعاءَ يَنْفَعُ مِمّا نَزَلَ وَ مِمّا لَمْ يَنْزِلَ ما نَزَلَ يَكْشِفُهُ وَ مالَمْ يَنْزِلْ يَحْبِسُهُ ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله ، در سايه حَطيم در مكّه نشسته بودند كه شخصى آمد و گفت : اىپيامبر خدا ! اموال فلانى در ساحل دريا ، دچار حادثه شد و از بين رفت . پيامبر خدا صلي الله عليه و آله فرمودند : هيچ مالى در خشكى و دريا تلف نشد ، مگر به سبب ندادنزكات . پس ، اموال خود را با دادن زكات ، حفظ نماييد و بيمارانتان را با صدقه دادن درمان ومصيبت هاى بلا را با دعا كردن از خود رفع كنيد ، كه دعا براى آنچه نازل شده و نازل نشده ،سودمند است : آنچه نازل شده ، برطرف مى كند و از آنچه نازل نشده ، جلوگيرى مى نمايد.
الدعاء للطبرانى ، ص 31، ح 34

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِذا اَرَدْتَ اَنْ تَدعُوَ اللّه َ فَقَدِّم صَلاةً اَو صَدَقَةً اَو خَيْرا اَوْ ذِكْرا ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر گاه خواستى دعا كنى ، پيش از آن ، نمازى بخوان يا صدقه اى بده يا كار خيرىبكن يا ذكرى بگو.
عوالى اللآلى ، ج 1، ص 110، ح 16

پيامبر صلي الله عليه و آله :
دُعاءُ السِّرِّ يَزيدُ عَلَى الْجَهْرِ سَبْعينَ ضِعْفا وَ اَ ثْنَى اللّه ُ سُبْحانَهُ عَلىزَكَريّا عليه السلام بِقَولِهِ : «اِذْ نادى رَبَّهُ نِدَاءً خَفيًّا» ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
دعاى پنهانى ، هفتاد برابر دعاى آشكار ، ارزش دارد . خداوند متعال زكريا عليه السلام راچنين ستايش كرده است : «آن گاه كه پنهانى با پروردگارش سخن گفت».
ارشاد القلوب ، ص 154

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِنَّ اللّه َ لَيُمْسِكُ الْخَيْرَ الْكَثيرَ عَنْ عَبْدِهِ فَيَقولُ : لا اُعْطيهِ حَتّى يَسْاَ لَنى ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
خداوند ، بسيارى از خوبى ها را به بنده اش نمى دهد و مى فرمايد : «به او نمى دهم تا ازمن بخواهد».
مستدرك الوسائل ، ج 5 ، ص 175،ح 5603

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِذا دَعا اَحَدُكُم فَلْيَعُمَّ فَاِنَّهُ اَوجَبُ لِلدُّعاءِ ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر گاه يكى از شما دعا كرد ، براى همه دعا كند ؛ زيرا اين، دعا را به اجابت نزديك تر مى كند.
كافى ، ج 2، ص 487، ح 1