پيامبر صلي الله عليه و آله:
شَرُّ النّاسِ الظّانُّونَ وَ شَرُّ الظّانِّينَ المُتَجَسِّسونَ وَ شَرُّ الْمُتَجَسِّسينَالقَوّالونَ وَ شَرُّ القَوّالينَ الهَتّاكونَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله:
بدترين مردم، بدگمانانند و بدترين بدگمانان تجسس كنندگانند و بدترين تجسسكنندگان بازگو كنندگانند و بدترين بازگو كنندگان پرده درانند.
مستدرك الوسائل، ج 9، ص 147، ح 15

پيامبر صلي الله عليه و آله:
خَيْرُكُمْ مَنْ اَطابَ الْكَلامَ وَاَطْعَمَ الطَّعامَ وَ صَلّى بِاللَّيلِ وَالنّاسُ نيامٌ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله:
بهترين شما كسى است كه خوش زبان باشد، به ديگران طعام بدهد و هنگامى كهمردم در خوابند نماز (شب) بخواند.
عيون اخبار الرضا، ج 1، ص 71

پيامبر صلي الله عليه و آله:
خَيْرُ اَهْلِ الدُّنْيا وَ اَهْلِ الآْخِرَةِ اَخْلاقا مَنْ يَعْفو عَمَّنْ ظَلَمَهُ وَ مَنْ يُعْطىمَنْ حَرَمَهُ وَ مَنْ يَصِلُ مَنْ قَطَعَهُ مِنْ ذَوى اَرْحامِهِ وَ اَهْلِ وِلايَتِهِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله:
بهترين اهل دنيا و آخرت از نظر اخلاق كسى است كه اگر كسى به او ستم كرده،عفوش نمايد و به كسى كه محرومش نموده عطا كند و با خويشاوندان و دوستانش كه باوى قطع رابطه كرده اند، رابطه برقرار كند.
مستدرك الوسائل، ج 9، ص 10،ح 10052

پيامبر صلي الله عليه و آله:
اِنَّ شَرَّ النّاسِ عِنْدَ اللّه ِ تَعالى يَوْمَ القيامَةِ عالِمٌ لا يَنْتَفِعُ بِعِلْمِهِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله:
بدترين مردم نزد خداوند در روز قيامت عالمى است كه از علم خود بهره نگيرد.
امالى، الطوسى، ص 527

پيامبر صلي الله عليه و آله:
خَيْرُ النّاسِ مَنْ نَفَعَ وَ وَصَلَ وَ اَعانَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله:
بهترين مردم كسى است كه مفيد باشد، رابطه برقرار كند و يارى دهد.
مستدرك الوسائل، ج 12، ص 390،ح 14376

پيامبر صلي الله عليه و آله :
كُلُّكُمْ راعٍ وَكُلُّكُمْ مَسؤولٌ عَنْ رَعيَّتِهِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
همه شما سرپرست و مسئوول هستيد و درباره زيردستانتان باز خواست مى شويد.
جامع الاخبار، ص 119

پيامبر صلي الله عليه و آله :
صِنْفانِ مِنْ اُمَّتى اِذا صَلُحا صَلُحَتْ اُمَّتى وَ اِذا فَسَدا، فَسَدَتْ اُمَّتى، قيلَيا رَسولَ اللّه ِ وَ مَنْ هُما؟ قالَ: اَ لْـفُقَهاءُ وَ الاُْمَراءُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
دو گروه از امّت من اگر صالح شوند، امّتم صالح مى شوند و اگر فاسد شوند، امّتم فاسدمى شوند. عرض شد اى رسول خدا آن دو گروه كدامند؟ فرمودند: عالمان و حاكمان.
خصال، ص 37

پيامبر صلي الله عليه و آله :
عُمّالُكُمْ اَعْمالُكُمْ، كَما تَـكونونَ، يُوَلّى عَلَيْكُمْ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
كارگزاران شما [نتيجه ]اعمال شما هستند، همان گونه كه هستيد، بر شما حكومتمى شود.
شرح شهاب الاخبار، ص 260

پيامبر صلي الله عليه و آله :
مَنْ اَصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ مَنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً يُنادىيا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هر كس صبح كند و به امور مسلمانان همّت نورزد، از آنان نيست و هر كس فريادكمك خواهى كسى را بشنود و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست.
كافى، ج 2، ص 164، ح 5

پيامبر صلي الله عليه و آله :
لَنْ تُقَدَّسَ اُمَّةٌ لايُؤْخَذُ لِلضَّعيفِ فيها حَقُّهُ مِنَ الْقَوىِّ غَيْرَ مُتَعْتِـعٍ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
ملّتى كه نتوان در ميان آنان بدون دلهره، حقّ ضعيف را از قوى گرفت، هرگز قابلستايش نيست.
تحف العقول، ص 142

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِنّى تارِكٌ فيكُمُ الثَّقَلَيْنِ: كِتابَ اللّه ِ وَ عِتْرَتى اَهْلَ بَيْتى لَنْ تَضِلُّوا ما اِنْتَمَسَّكْتُمْ بِهِما وَ لَنْ يَفْتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
من دو چيز ارزشمند در ميان شما مى گذارم: كتاب خدا و عترت و اهل بيتم، اگر بهآنها چنگ بزنيد، هرگز گمراه نمى شويد.
شرح احقاق الحق، ج 5، ص 28

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِقْبَلِ الْحَقَّ مِمَّنْ اَتاكَ بِهِ صَغيرٌ اَوْ كَبيرٌ وَ اِنْ كانَ بَغيضا وَارْدُدِ الْباطِلَعَلى مَنْ جاءَ بِهِ مِنْ صَغيرٍ اَوْ كَبيرٍ وَ اِنْ كانَ حَبيبا ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
حق را از هر كس كه برايت آورد، كوچك باشد يا بزرگ، بپذير، هر چند دشمنت باشدو باطل را، كوچك يا بزرگ، هر كس گويد به خودش برگردان، هر چند دوستت باشد.
كنزالعمال، ح 43152

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اَلرّاشى وَ الْمُرْتَشى فِى النّارِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
رشوه دهنده و رشوه گيرنده در آتشند.
كنزالعمال، ح 15077

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ لا اِلهَ اِلاّ اَنـْتَ قُلْتَ فى كِتابِكَ «ذلِكَ بِاَنَّ اللّه َ لَمْ يَكُ مُغَيِّرانِعْمَةً اَنـْعَمَها عَلى قَوْمٍ حَتّى يُغَيِّروا ما بِاَنْفُسِهِمْ» فَبِكَ آمَنْتُ وَ صَدَّقْتُ فَمَنْ ذَاالَّذىيَحْفَظُ ما بِنَفْسِهِ وَ يَمْنَعُ مِنَ التَّغْييرِ بِحَوْلِهِ وَ قُوَّتِهِ اِنْ اَنـْتَ لَمْ تَعْصِمْهُ فَصِلْ حَبْلَعِصْمَتى بِكَرَمِكَ حَتّى لا اُغَيِّرَ ما بِنَفْسى مِنْ طاعَتِكَ فَتَغَيَّرَ ما بى مِنْ نِعْمَتِكَ فَلَكَالْحَمْدُ يا حَىُّ يا قَيّومُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
خدايا حمد و ستايش مخصوص توست، معبودى جز تو نيست. در كتابت (قرآن)فرمودى «خداوند نعمتى را كه به ملتى داده است، تغيير نمى دهد مگر اين كه خودشانتغيير روش دهند» پس من به تو ايمان آوردم و تو را تصديق نمودم، خدايا اگر تو كسى راحفظ نكنى، چه كسى توان آن دارد كه با نيرو و توان خود نعمت هاى در اختيار خود را حفظ نمايد و از تغيير يافتن آن جلوگيرى كند. پس خداوندا به كرمت رشته در امانماندن مرا برقرار كن تا من زمينه اطاعتى را كه در وجودم از تو دارم، تغيير ندهم، وگرنههر چه نعمت در پيش من دارى، تغيير خواهد يافت. پس حمد و ستايش مخصوصتوست اى خدايى كه هميشه زنده و پايدارى.
جمال الاسبوع، ص 73

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِنَّ الاِْخْتِلافَ وَ التَّنازُعَ وَ التَّثَـبُّطَ مِنْ أمْرِ الْعَجْزِ وَ الضَّعْفِ وَ هُوَ مِمّا لايُحِبُّهُ اللّه ُ وَ لا يُعْطى عَلَيْهِ النَّصْرَ وَ الظَّـفَرَ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
اختلاف و كشمكش و پشت هم اندازى، از ناتوانى و سستى است و خداوند نه آن رادوست دارد و نه با آن يارى و پيروزى مى دهد.
بحارالأنوار، ج 20، ص 126، ح 50

پيامبرصلي الله عليه و آله :
اَتـَرعوونَ عَنْ ذِكْرِ الْفاجِرِ حَتّى يَعْرِفَهُ النّاسُ؟! فَاذْكُرُوا الْفاجِرَ بِما فيهِيَحْذَرْهُ النّاسُ؛
پيامبرصلي الله عليه و آله :
آيا از بردن نام بدكار، براى اين كه مردم او را بشناسند، خوددارى مى كنيد؟ بدكار را بااعمال و كردارش معرفى كنيد، تا مردم از او برحذر باشند.
كنزالعمال ، ح 8070

پيامبر صلي الله عليه و آله :
لَيْسَ مِنّا مَنْ غَشَّ مُسْلِما اَو ضَرَّهُ اَو ماكَرَهُ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
از ما نيست كسى كه با مسلمانى تقلّب كند، يا به او ضرر رساند و يا با وى حيله نمايد.
نهج الفصاحه، ح 2414

پيامبر صلي الله عليه و آله :
يا عَلىُّ وَ لِلصّالِحِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: يُصْلِحُ ما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللّه ِ تَعالى بِالْعَمَلِالصّالِحِ وَ يُصْلِحُ دينَهُ بِالْعِلْمِ وَ يَرْضى لِلنّاسِ ما يَرْضى لِنَفْسِهِ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
اى على! انسان صالح سه نشانه دارد: با عمل صالح، ميان خود و خداوند را اصلاح مى كند،با علم، دينش را اصلاح مى نمايد و براى مردم، همانى را مى پسندد كه براى خود مى پسندد.
ميراث حديث شيعه، ج 2، ص 35، ح 122

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِنَّما اَهْلَكَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ اَنـَّهُمْ كانوا اِذا سَرَقَ فيهِمُ الشَّريفُ تَرَكوهُ وَاِذا سَرَقَ فيهِمُ الضَّعيفُ اَقاموا عَلَيْهِ الْحَدَّ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
نابودى مردمان پيش تر از شما از آنجا بود كه اگر سرشناسى دزدى مى كرد، رهايشمى ساختند و چون ناتوانى دزدى مى نمود، مجازاتش مى كردند.
نهج الفصاحه، ح 943

پيامبر صلي الله عليه و آله :
اِنَّ اللّه َ تَبارَكَ وَ تَعالى اِذا اَرادَ بِقَوْمٍ بَقاءً اَوْ نَماءً رَزَقَهُمْ الْقَصْدَ وَالْعَفافَ وَ اِذا اَرادَ بِقَوْمٍ اِقْتِطاعا فَتَحَ لَهُمْ اَوْ فَتَحَ عَلَيْهِم بابَ خيانَةٍ؛
پيامبر صلي الله عليه و آله :
هرگاه خداوند تبارك و تعالى ماندگارى، يا رشد ملتى را بخواهد، ميانه روى وپاكدامنى را روزيشان مى كند و هرگاه نابودى آنان را بخواهد، دَرِ خيانتكارى را به سود ويا به ضررشان، به رويشان مى گشايد.
الدررالمنثور، ج 3، ص 120