لا تَمْنَحوا الجُهّالَ الحِكمَةَ فتَظْلِموها ، و لا تَمْنَعوها أهْلَها فتَظْلِموهُم .;

حكمت را در اختيار نادانان مگذاريد كه در غير اين صورت به آن ستم كرده ايد ، و آن را از اهلش دريغ نكنيد كه در غير اين صورت به آنان ستم روا داشته ايد .;

الحَمّامُ ـ يَومٌ و يَومٌ لا ـ يُكْثِرُ اللّحْمَ ، و إدْمانُهُ كلَّ يَومٍ يُذيبُ شَحْمَ الكُلْيتَينِ .;

يك روز در ميان حمام رفتن انسان را چاق مى كند و هر روز حمام رفتن چربى گرده ها را آب مى كند.;

إنّ للّه ِ عِبادا في الأرضِ يَسْعَونَ في حوائجِ النّاسِ ، هُمُ الآمِنونَ يَومَ القِيامَةِ .;

خدا را در زمين بندگانى است كه براى رفع نيازهاى مردم مى كوشند . اينان در روز قيامت در امان هستند.;

إنّ خَواتِيمَ أعْمالِكُم قَضاءُ حَوائجِ إخْوانِكُم و الإحْسانُ إلَيهِم ما قَدَرْتُم ، و إلاّ لَم يُقْبَلْ مِنكُم عَمَلٌ .;

همانا مُهرهاى [تأييد ]اعمال شما برآوردن نيازهاى برادرانتان و نيكى كردن به آنان در حدّ توانتان است، اگر چنين نباشد، هيچ عملى از شما پذيرفته نشود .;

مَن قَصدَ إلَيهِ رجُلٌ من إخوانِهِ مُسْتَجيرا بِه في بَعْضِ أحْوالِهِ فلَم يُجِرْهُ بَعدَ أن يَقْدِرَ علَيهِ ، فَقد قَطَعَ وَلايةَ اللّه ِ عزّ و جلّ .;

كسى كه برادرش نزد او برود و در موردى از وى كمك (پناه) بخواهد و او بتواند و كمكش نكند رشته پيوند با خداوند عزّ و جلّ را بريده است (ايمانش سلب شده است) .;

مَن أتاهُ أخوهُ المؤمنُ في حَاجةٍ فإنّما هِي رَحْمَةٌ مِن اللّه ِ تباركَ و تعالى ساقَها إلَيه ، فإنْ قَبِلَ ذلكَ فَقد وَصَلَهُ بوَلايَتِنا ، و هُو مَوصولٌ بوَلايةِ اللّه ِ . و إن رَدّهُ عن حاجَتِه و هُو يِقْدِرُ على قَضائها سَلّطَ اللّه ُ علَيهِ شُجاعا مِن نارٍ يَنْهَشُهُ في قَبْرِهِ إلى يَومِ القِيامَةِ .;

هر كس برادر مؤمنش براى كارى و حاجتى نزد او آيد، اين، در حقيقت، رحمتى است از سوى خداوند تبارك و تعالى كه به جانب او سوق داده است . پس، اگر حاجت او را روا سازد خود را به ولايت ما پيوند زده و ولايت ما هم به ولايت خدا پيوسته است . اما اگر مى تواند حاجت او را برآورَد و برنياورَد، خداوند در قبرش مارى آتشين بر او مسلط گرداند كه تا روز قيامت وى را نيش زند.;

الحياءُ مِن الإيمانِ ، و الإيمانُ في الجَنّةِ . و البَذاءُ مِن الجَفاءِ ، و الجَفاءُ في النّارِ .;

شرم، از ايمان است و ايمان، در بهشت جاى دارد و فحّاشى از بى ادبى است و بى ادبى در دوزخ است.;

ما بَقيَ مِن أمْثالِ الأنْبياءِ عليهم السلام إلاّ كَلِمَةُ ; «إذا لَم تَسْتَحيِ فاعْمَلْ ما شِئتَ» . أمَا إنّها في بَني اُميَّةَ .;

از مثل هاى پيامبران عليهم السلام جز اين جمله بر جاى نمانده است ; اگر حيا نداشتى، هر كارى مى خواهى بكن. آگاه باشيد كه اين جمله درباره بنى اميّه است .;

اسْتَحْيوا مِن اللّه ِ في سَرائرِكُم كما تَسْتَحْيونَ مِن النّاسِ في عَلانِيَتِكُم .;

در نهان از خدا حيا كنيد همچنان كه در آشكار از مردم حيا مى كنيد .;

رحِمَ اللّه ُ منِ اسْتَحْيى مِن اللّه ِ حَقَّ الحياءِ ، فَحفِظَ الرّأسَ و ما حَوى ، و البَطْنَ و ما وَعى ، و ذَكَرَ المَوتَ و البِلى ، و عَلِمَ أنّ الجَنّةَ مَحْفوفَةٌ بالمَكارِهِ و النّارَ مَحفوفَةٌ بالشَّهَواتِ .;

رحمت خدا بر كسى كه از خدا، حقيقتا حيا كند ؛ پس ، سر و انديشه خود و شكم و خوراك خويش را پاس دارد و مردن و پوسيدن را به ياد داشته باشد و بداند كه بهشت درآميخته با سختيهاست و دوزخ پيچيده در خواهشها و هوسها .;

إنّ خَواتِيمَ أعْمالِكُم قَضاءُ حَوائجِ إخْوانِكُم و الإحْسانُ إلَيهِم ما قَدَرْتُم ، و إلاّ لَم يُقْبَلْ مِنكُم عَمَلٌ . حِنُّوا على إخْوانِكُم ، و ارْحَموهُم تَلْحَقوا بِنا .;

پايان اعمال شما به اين است كه در حدّ توان خود، نيازهاى برادرانتان را بر آوريد و به آنان نيكى كنيد . در غير اين صورت، اعمال شما پذيرفته نشود . با برادران خود مهربان و دلسوز باشيد تا به ما بپيونديد .;

مُرْ أصْحابَكَ أنْ يَكُفّوا مِن ألْسِنَتِهِم ، و يَدَعوا الخُصومَةَ في الدِّينِ ، و يَجْتَهِدوا في عِبادَةِ اللّه ِ عزّ و جلّ .;

به ياران خود دستور بده كه زبانشان را نگه دارند و مشاجره كردن در دين را وا گذارند و در عبادت خداوند عزّ و جلّ بكوشند .;

قالَ عيسى عليه السلام ; يا عَبيدَ السَّوءِ ، نَقُّوا القَمْحَ و طَيِّبوهُ و أدِقّوا طَحْنَهُ تَجِدوا طَعْمَهُ و يَهْنِئْكُم أكْلُهُ ، كذلكَ فأخْلِصوا الإيمانَ و أكْمِلوهُ تَجِدوا حَلاوَتَهُ و يَنْفَعْكُم غِبُّهُ .;

مسيح عليه السلام فرمود ; اى بندگان بد ! گندم را پاك و تميز كنيد و خوب آردش نماييد، تا طعم آن را خوب بچشيد و گوارايتان گردد . همچنين ايمان را خالص و كامل گردانيد، تا شيرينى آن را بيابيد و سرانجامش شما را سود رساند .;

إنَّ النّاسَ أصابَهُم قَحْطٌ شَديدٌ على عَهد سُليمانَ بنِ داوودَ عليهما السلام ، فشَكَوا ذلكَ إلَيهِ و طَلَبوا إلَيهِ أنْ يَسْتَسْقيَ لَهُم . فقالَ لَهُم; إذا صَلّيتُ الغَداةَ مَضَيْتُ ، فلَمّا صلّى الغَداةَ مَضى و مَضَوا ، فلَمّا أنْ كانَ في بعضِ الطَّريقِ إذا هُو بنَمْلَةٍ رافِعَةٍ يَدَها إلى السّماءِ ، واضِعَةٍ قَدَمَيها إلى الأرضِ و هِي تقولُ ; اللّهُمّ إنّا خَلْقٌ مِن خَلْقِكَ ، و لا غِنى بِنا عن رِزْقِكَ ، فلا تُهْلِكْنا بذُنوبِ بَني آدَمَ ، فقالَ سُليمانُ عليه السلام ; فسُقُوا في ذلكَ العامِ ما لم يُسْقَوا مِثْلَهُ قَطُّ .;

در عهد سليمان بن داوود عليه السلام مردم گرفتار خشك سالى سختى شدند. پس ، به آن حضرت شكايت برده از ايشان خواستند كه طلب باران كند . سليمان عليه السلام فرمود ; بعد از نماز صبح براى طلب باران بيرون خواهم رفت . چون نماز صبح را خواند به همراه مردم بيرون رفت . در راه مورچه اى را ديد كه بر دو پاى خود ايستاده و دست به آسمان برداشته است و مى گويد ; پروردگارا! ما نيز از آفريدگان تو هستيم و از روزى تو بى نياز نيستيم .ما را به سبب گناهان آدميان هلاك مفرما . در اين هنگام سليمان عليه السلام به مردم گفت ; برگرديد كه به سبب موجوداتى جز شما، باران داده شديد . پس در آن سال چنان بارانى بر ايشان باريدن گرفت كه هرگز مانند آن را به خود نديده بودند .;

قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله ; أبى اللّه ُ لِصاحِبِ الخُلقِ السَّيِّئِ بالتَّوبَةِ ، فقيلَ ; يا رسولَ اللّه ِ ، و كيفَ ذلكَ ؟ قالَ ;

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود ; خداوند از آدم بد خوى توبه نمى پذيرد. عرض شد ; اى رسول خدا ، چرا؟ فرمود ; چون هرگاه از گناهى توبه مى كند، در ورطه گناهى بدتر از آن كه توبه كرده است مى افتد.;

إنّ اللّه َ عزّ و جلّ لم يُحَرِّمِ الخَمرَ لاسْمِها، و لكنّهُ حَرّمَها لعاقِبَتِها ؛ فما كانَ عاقِبَتُهُ عاقِبَةَ الخَمرِ فهُو خَمرٌ .;

خداوند عزّ و جلّ شراب را به خاطر نامش حرام نكرده بلكه به سبب پيامدهاى آن حرامش كرده است . پس ، هر چيزى كه پيامدهاى شراب را داشته باشد آن نيز شراب است .;

إنّه لَم يَخَفِ اللّه َ مَن لَم يَعْقِلْ عنِ اللّه ِ ، و مَن لَم يَعْقِلْ عنِ اللّه ِ لَم يَعْقِدْ قَلبُهُ على مَعرِفَةٍ ثابِتَةٍ يُبْصِرُها و يَجِدُ حقَيقَتَها في قَلبِهِ ، و لا يَكونُ أحَدٌ كذلكَ إلاّ مَن كانَ قَولُهُ لفِعْلِهِ مُصَدِّقا ، و سِرُّهُ لعَلانِيَتِهِ مُوافِقا .;

از خدا نترسد آن كه درباره او نينديشد ؛ و كسى كه داراى بصيرت الهى .[براى توضيح اين روايت رجوع شود به دانش نامه عقايد اسلامى ; 1 / 426 پاورقى 1 .]نباشد ، دلش با شناخت استوارى كه آن را ببيند و حقيقتش را در دل خويش بيابد پيوند نخورد . و هيچ كس چنين نباشد مگر آن كه گفتارش كردارش را تأييد كند و باطنش با ظاهرش سازگار باشد .;

إنّ اللّه َ ··· لَم يُؤمِنِ الخائفينَ بقَدْرِ خَوفِـهِم ، و لكنْ آمَنَهُـم بقَـدْرِ كَرَمِهِ و جُودِهِ .;

خداوند ··· ترسندگان را نه به اندازه خوف و ترس آنان ، بلكه به اندازه كرم و بخشندگى خود [از عذاب ]ايمن مى گرداند .;

خَيرُ الاُمورِ أوْسَطُها .;

بهترين كارها، ميانه و معتدلترين آنهاست .;

عَلَيكُم بِالدُّعاءِ ، فَإنَّ الدُّعاءَ للّه ِِ ، وَ الطَّلَبَ إلى اللّه ِ يَرُدُّ البَلاءَ وَ قَد قُدِّرَ وَ قُضِيَ وَ لَم يَبقَ إلاّ إمضاؤهُ ، فإِذا دُعِيَ اللّه ُ عزّ و جلّ و سُئلَ صَرْفَ البَلاءِ صَرَفَهُ .;

بر شما باد دعا كردن؛ زيرا دعا به درگاه خدا و مسئلت كردن از او، بلايى را كه قضا و قدر الهى به آن تعلق گرفته و فقط مانده كه قطعى شود، دفع مى كند . پس ، چون خداوند عزّ و جلّ خوانده شود و از او دفع بلا مسئلت گردد، آن را بر مى گرداند .;