إنّ الحُسَينَ بنَ عَليٍّ عليه السلام أرادَ أن يَدفَنَ الحَسَنَ بنَ عَلِيٍّ عليه السلام مَعَ رَسُولِ اللّه ِ صلي الله عليه و آله ... جاءَت [عائِشةُ] و إلَى المَسجِدِ فَمَنَعَت أن يَدفَنَ مَعَ رَسولِ اللّه صلي الله عليه و آله... ؛

امام حسين عليه السلام مى خواست امام حسن عليه السلام را در كنار پيامبر خدا صلي الله عليه و آله دفن كند... عايشه به مسجد آمد و نگذاشت كه امام حسن عليه السلام در كنار رسول خدا صلي الله عليه و آله دفن شود.

رَكعَتانِ يُصَلِّيهِما مُتَزوِّجٌ أفضَلُ مِن سَبعينَ رَكَعةٍ يُصَلِّيها غَيرُ مُتَزَوِّجٍ ؛

دو ركعت نمازى كه فرد همسر دار مى خواند ، برتر از هفتاد ركعت نمازى است كه فرد بى همسر مى خواند .

مَن بَنى مَسجِدا بَنَى اللّه ُ لَهُ بَيتا فِي الجَنَّةِ ؛

هر كس مسجدى بسازد ، خداوند براى او در بهشت خانه اى بسازد .

كانَ عَلِيٌ عليه السلام قد جَعَلَ بَيتا في دارِهِ لَيسَ بِالصَّغيرِ و لابِالكَبيرِ لِصَلاتِهِ ؛

امام على عليه السلام در منزل خود اتاقى را ، كه نه كوچك بود و نه بزرگ ، به اقامه نماز مخصوص كرده بود .

عَلَيكُم بِإتيانِ المَساجِدِ فَإنَّها بُيوتُ اللّه ِ فِي الأرضِ ؛

بر شما باد به رفتن به مساجد ، كه مساجد ، خانه هاى خدا در روى زمين اند .

عَلَيكُم بِالصَّلاةِ فِي المَساجِدِ ؛

بر شما باد به نماز گزاردن در مساجد .

صَلاةُ الرَّجُلِ جَماعَةً فِي المَسجدِ تَعدِلُ ثَمانِيَ و أرَبعينَ صَلاةً مُضاعَفَةً فِي المَسجِدِ ؛

نماز خواندن مرد به جماعت در مسجد ، برابر با چهل و هشت نماز ، [با پاداش ]دو چندان ، در مسجد است .

إنّي وَاللّه ِ ما آمُرُكُم إلاّ بِما نَأمُرُ بِهِ أنفُسَنَا فَعَلَيكُم بِالجِدِّ و الاِجتِهادِ ؛

به خدا سوگند من شما را به چيزى فرمان نمى دهم مگر آن كه خود را نيز بدان فرمان مى دهم ؛ پس بر شما باد كه تلاش و كوشش كنيد .

اَحَبُّ إخواني إلَىَّ مَن أهدى إلَىَّ عُيوُبي ؛

محبوب ترين برادرم كسى است كه عيب هايم را به من هديه كند .

ثَلاثَةٌ تُورِثُ المَحَبَّةَ : الدِّينُ و التِّواضُعُ و البَذلُ ؛

سه چيز محبّت مى آورد : دين دارى ، تواضع و بخشش .

الأُنسُ في ثَلاثٍ : فِي الزَّوجَةِ المُوافِقَةِ و الوَلَدِ البارِّ و الصَّديقِ المُصافِي ؛

انس در سه چيز است : زن سازگار ، فرزند نيكوكار و دوست يكرنگ .

صَلاحُ حالِ التَّعايُشِ و التَّعاشُرِ مِل ءُ مِكيالٍ ثُلُثاهُ فِطنَةٌ و ثُلُثُهُ تَغافُلٌ ؛

سامان يافتن همزيستى و معاشرت ، به پيمانه اى پُر مى ماند كه دو سومش هوشمندى و يك سومش ناديده گرفتن [خطاى ديگران ]است .

لايَصيرُ العَبدُ عَبدا خالِصا لِلّهِ حَتّى يَصيرَ المَدحُ و الذَّمُّ عِنَدهُ سَواءٌ ؛

آدمى بنده خالص خدا نمى شود تا آن گاه كه ستايش و نكوهش نزد او يكسان شود .

مَن رَأى أخاهُ عَلى أمرٍ يَكرَهُهُ ، فَلَم يَرُدَّهُ عَنهُ ـ و هُو يَقدِرُ عَلَيهِ ـ فَقَد خانَهُ ؛

هر كه برادرش را در كارى ناپسند ببيند و بتواند او را از آن باز دارد و چنين نكند ، به او خيانت كرده است .

لايَنبَغي لِلمُؤمِنِ أن يَجلِسَ مَجلِسا يُعصَى اللّه ُ فيهِ و لايَقدِرُ عَلى تَغييرِهِ ؛

شايسته نيست مؤمن در مجلسى بنشيند كه در آن گناه مى شود و او توانايى تغيير دادن آن را ندارد .

مَن سَرَّهُ أن يُستَجابَ دُعاؤُهُ فَليُطَيِّب كَسبَهُ ؛

هر كه خوش دارد دعايش مستجاب شود ، بايد كسب خود را حلال كند .

إنَّ لَنا حَرَما و هُوَ بَلَدَةُ قُمَّ و سَتُدفَنُ فيهَا امْرَأةٌ مِن أولادِي تُسَمّى فاطِمَةَ ، فَمَن زارَها وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ ؛

ما را حرمى است و آن «قم» است ، و به زودى بانويى از فرزندان من به نام فاطمه در آن دفن خواهد شد . هر كس او را زيارت كند ، بهشت بر او واجب شود .

و تَدخُلُ بِشَفاعَتِها شِيعَتي الجَنَّةَ بِأجمَعِهِم ؛

همه شيعيان من با شفاعت او (فاطمه معصومه عليها السلام ) وارد بهشت خواهند شد .

يَكِرُّ مَعَ القائِمِ عليه السلام ثَلاثَ عَشرَةَ امرَأةً . . . . يُداوِينَ الجَرحى ويَقُمنَ المَرضى ؛

سيزده زن در ركاب امام مهدى عليه السلام حضور خواهند داشت . . . زخميان را درمان و از بيماران پرستارى مى كنند .

أكثَرُ الخَيرِ فِي النِّساءِ ؛

بيشتر خوبى ها در زنان است .