إنَّ رَسولَ اللّه ِ استَقبَلَ بَيتَ المَقدِسِ سَبعَةَ عَشَرَ شَهرا ثُمَّ صُرِفَ إلَى الكَعبَةِ ؛

رسول خدا بيت المقدّس را هفده ماه قبله قرار دادند و پس از آن به سمت كعبه برگشتند .

إنَّ حَديثَنا يُحيِي القُلُوبَ ؛

سخن ما دل ها را زنده مى كند .

لَحَديثٌ واحِدٌ تأخُذُهُ عَن صادِقٍ خَيرٌ لَكَ مِنَ الدُّنيا و ما فِيها ؛

يك حديث كه آن را از فردى راستگو فرا مى گيرى ، براى تو بهتر است از دنيا و آنچه در آن است .

مَن لَم يَجعَل لَهُ مِن نَفسِهِ واعِظا فَإنَّ مَواعِظَ النّاسِ لَن تُغنِيَ عَنهُ شَيئا ؛

كسى كه واعظى درونى نداشته باشد ، موعظه هاى مردم سودى به او نمى رساند .

ما شِيَعَتُنا إلاّ مَنِ اتَّقَى اللّه َ و أطاعَهُ ؛

شيعه ما ، تنها ، كسى است كه تقوا پيشه و مطيع خداوند باشد .

سُدَّ سَبيلَ العُجبِ بِمَعرِفَةِ النَّفسِ ؛

راه خود پسندى را با خودشناسى ببند .

إنَّ مِن رَوحِ اللّه ِ ثَلاثَةً : التَّهَجُّدَ بِاللَّيلِ و إفطارَ الصّائمِ و لِقاءَ الإخوانِ ؛

سه چيز نشانه رحمت خدا است: عبادت شبانه ، افطار دادن به روزه دار ، ديدار با برادران .

رَبِّ أَصلِح لِي جَماعَةَ إخوَتي و أخواتى و مُحِبِّيَّ ، فَإنَّ صَلاحَهُم صَلاحِي ؛

خدايا! همه برادران و خواهرانم و دوستدارانم را اصلاح فرما ، كه صلاح ايشان صلاح من است .

تَزَيَّنْ لِلّهِ بِالصِّدقِ فِي الأعمالِ ؛

با راست كردارى ، خود را براى خداوند بياراى .

إنَّ حَديثَنا يُحيِي القُلُوبَ ؛

سخن ما دل ها را زنده مى كند .

مَن كانَ ظاهِرُهُ أرجَحَ مِن باطِنِهِ خَفَّ ميزانُهُ ؛

هر كس ظاهرش بهتر از باطنش باشد ، ترازويش سبك آيد .

اُطلُب بَقاءَ العِزِّ بِإماتَةِ الطَّمَعِ ؛

پايدارى عزّت را با ميراندن طمع بجوى .

إنَّ أشَدَّ النّاسِ حَسرَةً يَومَ القِيامَةِ عَبدٌ وَصَفَ عَدلاً ثُمَّ خالَفَهُ إلى غَيرِهِ ؛

حسرت مندترين مردم در روز قيامت ، بنده اى است كه سخن از عدالت گويد و با ديگران خلاف آن عمل كند .

الصَّلاةُ تَثبيتٌ لِلإخلاصِ تَنزيهٌ عَنِ الِكبرِ ؛

نماز موجب استوارى اخلاص و دورى از كبر است .

الحَجُّ تَسكينُ القلُوبِ ؛

حجّ آرام بخش دل ها است .

اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ هِراقَةَ الدِّماءِ وَ إطعامَ الطَّعامِ ؛

خداوند قربانى كردن و اطعام كردن را دوست دارد .

لاشَفيعَ لِلمَرأَةِ أنجَحُ عِندَ رَبِّها مِن رِضا زَوجِها ؛

براى زن نزد پروردگارش هيچ شفاعت كننده اى كارسازتر از خشنودى شوهرش نيست .

الخَيرُ وَالشَّرُّ يُضاعَفُ يَومَ الجُمُعَةِ ؛

خوبى و بدى در روز جمعه دو چندان مى شود .

اَلصَّدَقَةُ يَومَ الجُمُعَةِ تُضاعَفُ لِفضَلِ يَومِ الجُمُعَةِ عَلى غَيرِهِ مِنَ الأيّامِ ؛

صدقه دادن در روز جمعه ، به دليل فضيلت جمعه بر روزهاى ديگر ، دو برابر مى شود .

ما مِن شَى ءٍ يُعبَدُ اللّه ُ بِهِ يَومَ الجُمُعَةِ أحَبَّ إلَىَّ مِنَ الصَّلاةِ عَلى مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ ؛

هيچ عبادتى در روز جمعه نزد من دوست داشتنى تر از صلوات بر پيامبر و آل او نيست .