امام على عليه السلام :
صَومُ شَعبانَ يَذهَبُ بِوَسواسِ الصَّدرِ وَ بَلابِلِ القَلبِ ؛
امام على عليه السلام :
روزه ماه شعبان ، وسواس دل و پريشانى هاى جان را از بين مى برد .
. الخصال ، ص 612 .

امام على عليه السلام :
خَيرُ النّاسِ رَجُلٌ حَبَسَ نَفسَهُ فِى سَبيلِ اللّه ِ يُجاهِدُ أعداءَهُ يَلتَمِسُ المَوتَ أوِ القَتلَ في مَصافِّهِ ؛
امام على عليه السلام :
بهترين مردم كسى است كه در راه خدا خويشتن دارى مى كند و با دشمنان او به نبرد برمى خيزد ، و مرگ يا كشته شدن در ميدان نبرد را آرزو مى كند .
مستدرك الوسائل ، ج 11 ، ص 17 .

امام على عليه السلام :
و بِمَهديِّنا تَنقَطِعُ الحُجَجُ فَهُوَ خاتِمُ الأئمَّةِ و مُنقِذُ الاُمَّةِ و مُنتَهَى النُّورِ و غامِضُ السِّرِّ ؛
امام على عليه السلام :
با مهدى ما حجّت ها گسسته مى شود . او پايان بخش سلسله امامان ، نجات بخش امّت و اوج نور و راز نهان است .
همان ، ج 77 ، ص 300 .

امام على عليه السلام :
المَهديُّ رَجُلٌ مِنّا مِن وُلدِ فاطِمَةَ ؛
امام على عليه السلام :
مهدى مردى است از ما ، از نسل فاطمه .
. ميزان الحكمه ، ح 1165 .

امام على عليه السلام :
إنتَظِرُوا الفَرَجَ و لاتَيأَسوا مِن رَوحِ اللّه ِ ؛
امام على عليه السلام :
در انتظار فرج باشيد و از رحمت خدا نوميد نشويد .
بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 123 .

امام على عليه السلام :
المُنتَظِرُ لأِمرِنا كَالمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ في سَبيلِ اللّه ِ ؛
امام على عليه السلام :
آن كه منتظر فرج ما است، همچون كسى است كه در راه خدا در خون خود تپيده باشد.
كمال الدّين ، ص 645 .

امام على عليه السلام :
أصحابُ المَهدِيِّ شَبابٌ لاكُهُولَ فيهِم ؛
امام على عليه السلام :
ياران مهدى جوان اند و ميان سالى در ميان آنان نيست .
الغيبة ، طوسى ، ص 476 .

امام على عليه السلام :
إذا نادى مُنادٍ مِنَ السَّماءِ : «إنَّ الحَقَّ في آلِ مُحَمّدٍ» فَعِندَ ذلِكَ يَظهَرُ المَهدِيُّ عَلى أفواهِ النّاسِ و يَشرَبونَ حُبَّهُ فلايَكونُ لَهُم ذِكرٌ غَيرُهُ ؛
امام على عليه السلام :
.هرگاه آواز دهنده اى از آسمان آواز داد كه . «همانا حق در ميان خاندان محمّد است» ، در آن هنگام نام مهدى بر سر زبان هاى مردم مى افتد و از جام محبّت او مى نوشند و جز نام او بر زبان ندارند .
كنزالعمّال ، ح 39665 .

امام على عليه السلام :
صِيامُ القَلبِ عَنِ الفِكرِ فِي الآثامِ أفضَلُ مِن صِيامِ البَطنِ عَنِ الطَّعامِ ؛
امام على عليه السلام :
روزه دل ، انديشيدن به گناهان ، برتر است از روزه شكم ؛ يعنى غذا خوردن .
. ميزان الحكمه ، ح 10948 .

امام على عليه السلام :
عَلَيكُم في شَهرِ رَمَضانَ بِكَثرَةِ الاِستِغفارِ و الدُّعاءِ ؛
امام على عليه السلام :
بر شما باد در ماه رمضان به بسيارىِ استغفار و دعا .
. الكافى ، ج 4 ، ص 88 .

امام على عليه السلام :
وَاللّه ِ لاَبنُ أبيطالِبٍ آنَسُ بِالمَوتِ مِنَ الطِّفلِ بِثَدىِ اُمِّهِ ؛
امام على عليه السلام :
به خدا سوگند كه پسر ابوطالب با مرگ مأنوس تر است تا كودك به پستان مادرش .
. نهج البلاغه ، خطبه 5 .

امام على عليه السلام :
لاتَعزِم عَلى مالَم تَستَبِنِ الرُّشدُ فِيهِ ؛
امام على عليه السلام :
تصميم به انجام دادن كارى كه درستى آن برايت روشن نيست مگير .
. ميزان الحكمه ، ح 12922 .

امام على عليه السلام :
سَلامَةُ الدّينِ وَالدُّنيا في مُداراةِ النّاسِ ؛
امام على عليه السلام :
سلامتى دين و دنيا در مدارا كردن با مردم است .
. غررالحكم و دررالكم ، ح 5610 .

امام على عليه السلام :
الفِكرُ فِي الخَيرِ يَدعُو إلَى العَمَلِ بِهِ ؛
امام على عليه السلام :
انديشيدن به خوبى ها آدمى را به انجام دادن آنها بر مى انگيزد .
. ميزان الحكمه ، ح 16179 .

امام على عليه السلام :
دَعِ المُماراةَ و مُجاراةَ مَن لاعَقلَ لَهُ و لاعِلمَ ؛
امام على عليه السلام :
ستيز و بگو مگوى با بى خردِ بى دانش را واگذار .
الأمالى ، طوسى ، ص 8 .

امام على عليه السلام :
أجمِلُوا فِي الخِطابِ تَسمَعُوا جَميلَ الجَوابِ ؛
امام على عليه السلام :
با مردم زيبا سخن بگوييد تا پاسخ زيبا بشنويد .
. غررالحكم و دررالكلم ، ح 2568 .

امام على عليه السلام :
حُسنُ الظَّنِّ يُخَفِّفُ الهَمَّ و يُنجي مِن تَقَلُّدِ الإثمِ ؛
امام على عليه السلام :
خوش بينى ، اندوه را مى كاهد و از افتادن در بند گناه مى رهاند .
. همان ، ح 4823 .

امام على عليه السلام :
إقبَل عُذرَ أخيكَ و إنْ لَم يَكُن لَهُ عُذرٌ ، فَالْتَمِس لَهُ عُذرا ؛
امام على عليه السلام :
عذر برادرت را بپذير و اگر عذرى نداشت ، عذرى برايش بتراش .
. بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 165 .

امام على عليه السلام :
سَيِّئَةٌ تَسوؤُكَ خَيرٌ عِندَ اللّه ِ مِن حَسَنَةٍ تُعجِبُكَ ؛
امام على عليه السلام :
گناهى كه اندوهگين ات كند ، نزد خدا بهتر است از كار نيكى كه به خودپسندى گرفتارت سازد .
. نهج البلاغه ، حكمت 46 .

امام على عليه السلام :
إرحَم مَن دُونَكَ ، يَرحَمْكَ مَن فَوقَكَ ؛
امام على عليه السلام :
به فرودست خود رحم كن ، تا فرادستت بر تو رحم آورد .
. غررالحكم و دررالكلم ، ح 2422 .