امام على عليه السلام :
إنَّ الحَقَّ لايُعرَفُ بِالرِّجالِ إعرِفِ الحَقَّ تَعرِف أهلَهُ ؛
امام على عليه السلام :
حق با شخصيّت ها شناخته نمى شود ؛ حقّ را بشناس تا اهل آن را بشناسى .
. روضة الواعظين، ص 31 .

امام على عليه السلام :
شِرارُكُم المَشّاؤونَ بِالنَّميمَةِ ، المُفَرِّقُونَ بَينَ الأحِبَّةِ ؛
امام على عليه السلام :
بدترين شما سخن چينان و تفرقه اندازان ميان دوستان اند .
. الكافى ، ج 2 ، ص 369 .

امام على عليه السلام :
ما عُمِرَ مَجلِسٌ بِالغِيبَةِ إلاّخَرِبَ مِنَ الدِّينِ ؛
امام على عليه السلام :
مجلسى كه با غيبت آباد شود ، دين در آن تباه مى شود .
. بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 259 .

امام على عليه السلام :
أربَعَةٌ مِن قُصُورِ الجَنَّةِ فِي الدُّنيا: المَسجِدُ الحَرامِ و مَسجِدُ الرَّسولِ و مسَجِدُ بَيتِ المَقدِسِ و مَسجِدُ الكُوفَةِ ؛
امام على عليه السلام :
چهار قصر از قصرهاى بهشت در دنيا هستند : مسجدالحرام ، مسجد الرسول ، مسجد بيت المقدّس و مسجد كوفه.
بحار الأنوار ، ج 99 ، ص 380 .

امام على عليه السلام :
إنَّما هُوَ عِيدٌ لِمَن قَبِلَ اللّه ُ صِيامَهُ و شَكَرَ قِيامَهُ ؛
امام على عليه السلام :
امروز تنها عيد كسى است كه خداوند روزه اش را پذيرفته و شب زنده دارى اش را سپاس گزارده است .
. نهج البلاغه ، حكمت 428 .

امام على عليه السلام :
ألا و إنَّ هذا اليَومَ يَومٌ جَعَلَهُ اللّه ُ لَكُم عِيدا و جَعَلَكُم لَهُ أهلاً ، فَاذكُرُوا اللّه َ يَذكُركُم وَ ادْعُوهُ يَستَجِب لَكُم ؛
امام على عليه السلام :
امروز روزى است كه خداوند آن را براى شما عيد قرار داد و شما را نيز شايسته آن ساخت ؛ پس به ياد خدا باشيد تا او نيز به ياد شما باشد و او را بخوانيد تا خواسته هايتان را اجابت كند .
. كتاب من لايحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 517 .

امام على عليه السلام :
مِنَ الذُّنوبِ ذُنوبٌ لاتُغفَرُ إلاّ بِعَرَفَاتٍ ؛
امام على عليه السلام :
برخى از گناهان جز در عرفات بخشوده نمى شوند .
. دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 294 .

امام على عليه السلام :
اَللّهُمَّ إنّي أسألُكَ الأمانَ الأمانَ يَومَ لايَنفَعُ مالٌ و لابَنونَ إلاّ مَن أتَى اللّه َ بِقَلبٍ سَليمٍ ؛
امام على عليه السلام :
خدايا! از تو امان مى طلبم در آن روزى كه نه مال و ثروت به كار مى آيد و نه فرزندان ، مگر كسى كه با دلى پاك به سوى خدا بيايد .
. همان ، ج 94 ، ص 109 .

امام على عليه السلام :
الحاجُّ والمُعتَمِرُ وفَدُ اللّه ِ و حَقٌّ عَلَى اللّه ِ أن يُكرِمَ وَفدَهُ و يَحبُوَهُ بِالمَغفِرَةِ ؛
امام على عليه السلام :
حج گزار و عمره گزار ميهمان خدايند ، و بر خدا است كه مهمانش را گرامى بدارد و او را با مغفرت خويش در ميان گيرد .
. تحف العقول ، ص 123 .

امام على عليه السلام :
و حَجُّ البَيتِ و العُمرَةُ فَإنَّهُما يَنفِيانِ الفَقرَ و يُكَفِّرانِ الذَّنبَ و يُوجِبانِ الجَنَّةَ ؛
امام على عليه السلام :
حجّ و عمره فقر را از بين مى برد ، گناهان را پاك و بهشت را واجب مى كند .
. همان ، ص 149 .

امام على عليه السلام :
بِرُّ الوالِدَينِ أكبَرُ فَريضَةٍ؛
امام على عليه السلام :
نيكى به پدر و مادر، بزرگ ترين فريضه است.
غررالحكم و دررالحكلم، ح 4423.

امام على عليه السلام :
مَن تَرَكَ الجُمُعَةَ ثَلاثا متَتَابِعَةً لِغَيرِ عِلَّةٍ كُتِبَ مُنافِقا ؛
امام على عليه السلام :
هر كس سه جمعه پى در پى و بدون علّت نماز جمعه را ترك كند ، در زمره منافقان است .
. مستدرك الوسائل ، ج 6 ، ص 9 .

امام على عليه السلام :
اِنَّ اللّه َ عزَّوَجَلَّ يُحِبُّ المُحْتَرِفَ الاَْمينَ؛
امام على عليه السلام :
خداوند انسان شاغل امين را دوست دارد.
كافى، ج 5، ص 113، ح 1

امام على عليه السلام :
اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ الْمُتَواضِعينَ؛
امام على عليه السلام :
خداوند متواضعان را دوست دارد.
تحف العقول، ص 143

امام على عليه السلام :
اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ الْعَقْلَ الْقَويمَ وَالْعَمَلَ الْمُسْتَقيمَ؛
امام على عليه السلام :
خداوند عقل استوار و كردار معتدل را دوست دارد.
غررالحكم، ح 3410

امام على عليه السلام :
اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ اَنْ تَـكونَ نِيَّةُ الاِْنْسانِ لِلنّاسِ جَميلَةً، كَما يُحِبُّ اَنْ تَكونَنِيَّتُهُ فى طاعتِهِ قَويَّةً غَيرَ مَدخولَةٍ؛
امام على عليه السلام :
خداوند دوست دارد كه انسان نسبت به ديگران خوش نيت باشد، چنانكه دوستدارد نيتش در اطاعت از او محكم و خالص باشد.
غررالحكم، ح 3703

امام على عليه السلام :
اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ الْمَرءَ الْمُسْلِمَ الَّذى يُحِبُّ لأَِخيهِ ما يُحِبُّ لِنَفْسِهِ وَ يَكْرَهُ لَهُما يَكْرَهُ لِنَفْسِهِ وَ يُناصِحُهُ الولايةَ وَ يَعرِفُ فَضلى و يَطَأُ عَقِبى وَ يَنظُرُ عاقِبَتى؛
امام على عليه السلام :
خداوند دوست دارد مسلمانى را كه آنچه براى خود مى خواهد، براى برادر دينى اشنيز مى خواهد و آنچه براى خود نمى پسندد، براى برادر دينى اش نيز نمى پسندد و او رابه ولايت ما سفارش مى كند و فضيلت مرا مى شناسد و پا جاى پاى من مى گذارد و درسرانجام كار من مى انديشد.
محاسن، ج 1، ص 72

امام على عليه السلام ـ فى صِفَةِ النَّبىِّ صلي الله عليه و آله ـ :
طَبيبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ قَدْ اَحْكَمَ مَراهِمَهُ وَ اَحْمى(اَمْضى) مَواسِمَهُ يَضَعُ ذلِكَ حَيْثُ الْحَاجَةُ اِلَيْهِ مِنْ قُلوبٍ عَمْىٍ وَآذانٍ صُمٍّ وَ اَلْسِنَةٍبُكْمٍ مُتَتَبِّعٌ بِدَوائِهِ مَواضِعَ الْغَفْلَةِ وَ مَواطِنَ الْحَيْرَةِ... ؛
امام على عليه السلام ـ فى صِفَةِ النَّبىِّ صلي الله عليه و آله ـ :
پيامبر صلي الله عليه و آله پزشكى بودند كه با دانش خود، همواره در ميان مردم مى گشتند،مرهم هايشان را به خوبى فراهم و ابزار كارشان را آماده مى ساختند و آنها را هرجا كه لازمبود، مى گذاردند، در دل هاى كور و گوش هاى كر و زبان هاى گنگ. غفلتگاه ها وجايگاه هاى
نهج البلاغه، از خطبه 108

امام على عليه السلام :
وَ هُوَ خاتَمُ النَّبيّينَ، اَجْوَدُ النّاسِ كَفّا وَ اَرْحَبُ النّاسِ صَدْرا وَ اَصْدَقُالنّاسِ لَهْجَةً وَ اَوْفَى النّاسِ ذِمَّةً وَ اَلـْيَنُهُمْ عَريكَةً وَ اَكْرَمُهُمْ عِشْرَةً مَنْ رَآهُ بديهَةً هابَهُوَ مَنْ خالَطَهُ مَعْرِفَةً اَحَبَّهُ يَقولُ ناعِتُهُ: لَمْ اَرَ قَبْلَهُ وَ لا بَعْدَهُ مِثْلَهُ؛
امام على عليه السلام :
او كه خاتم پيامبران بود، بخشنده ترين، پرحوصله ترين، راستگوترين، پايبندترينمردم به عهد و پيمان، نرم خوترين و خوش مصاحبت ترين مردم بود، هر كسبدون سابقه قبلى او را مى ديد، هيبتش او را مى گرفت و هر كس با او معاشرت مى نمودو او را مى شناخت دوستدارش مى شد و هر كس مى خواست او را تعريف كند،مى گفت: نظير او را پيش از او و پس از او نديده ام.
بحارالأنوار، ج 16، ص 190

امام على عليه السلام :
كانَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله لَيَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اَصحابِهِ اِذا رَآهُ مَغْمومابِالْمُداعَبَةِ وَ كانَ صلي الله عليه و آلهيَقولُ: اِنَّ اللّه َ يُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فى وَجْهِ اِخْوانِهِ؛
امام على عليه السلام :
هرگاه رسول اكرم صلي الله عليه و آله يكى از اصحاب خود را غمگين مى ديدند، با شوخى او را خوشحال مى كردند و مى فرمودند: خداوند، كسى را كه با برادران (دينى) اش باترشرويى و چهره عبوس روبرو شود، دشمن مى دارد.
رسائل شهيد ثانى، ص 326