امام على عليه السلام :
كانَ صلي الله عليه و آله لا يَذُمُّ اَحَدا وَ لا يُعَيِّرُهُ وَ لا يَطْلُبُ عَثَراتِهِ وَ لا عَوْرَتَهُ وَ لايَتَـكَلَّمُ اِلاّ فيما رَجا ثَوابَهُ؛
امام على عليه السلام :
رسول خدا صلي الله عليه و آله، هرگز بدگويى كسى را نمى كردند، سرزنش نمى نمودند و در پىلغزش ها و اسرار ديگران نبودند و [درباره ديگران]، چيزى جز خير (خوبى) نمى گفتند.
عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 284

امام على عليه السلام :
كانَ النَّبىُّ صلي الله عليه و آله اِذا سُئِلَ شَيئا فَاِذا اَرادَ اَنْ يَفْعَلَهُ قالَ: نَعَم وَ اِذا اَراد اَنْلا يَفْعَلَ سَكَتَ و كانَ لا يَقول لِشَى ءٍ لا... ؛
امام على عليه السلام :
هرگاه از رسول اكرم صلي الله عليه و آله چيزى تقاضا مى شد، اگر ايشان آن را مى خواستند انجامدهند، مى فرمودند: بله و اگر نمى خواستند انجام دهند، سكوت مى نمودند و هيچ گاهايشان براى چيزى نه نمى گفتند.
بحارالأنوار، ج 93، ص 327

امام على عليه السلام :
كانَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله لا يُؤْثِرُ عَلَى الصَّلاةِ عَشاءً وَ لا غَيْرَهُ وَ كانَ اِذادَخَلَ وَقْتُها كَاَنـَّهُ لا يَعْرِفُ اَهْلاً وَ لا حَميما؛
امام على عليه السلام :
رسول اكرم صلي الله عليه و آله چيزى مثل شام و غير آن را بر نماز مقدم نمى داشتند و هنگامى كهوقت نماز مى رسيد، گويى كه هيچ يك از اهل خانه و دوستان را نمى شناختند.
مجموعه ورام، ج 2، ص 78

امام على عليه السلام :
كُنّا اِذَا احْمَرَّ الْبَاْسُ وَ لَقِىَ القَومُ الْقَوْمَ اتَّقَيْنا بِرَسولِ اللّه ِ صلي الله عليه و آله فَما يَكونُاَحَدٌ اَقْرَبَ اِلَى الْعَدُوِّ مِنْهُ ؛
امام على عليه السلام :
وقتى كه آتش جنگ بر افروخته مى شد و دو لشكر به هم مى رسيدند، به پيامبرپناهنده مى شديم و كسى نبود كه از آن حضرت به دشمن نزديك تر باشد.
مكارم الاخلاق، ص 18

امام على عليه السلام :
مَنْ حَسُنَتْ خَليقَتُهُ طابَتْ عِشْرَتُهُ؛
امام على عليه السلام :
هر كس خوش اخلاق باشد، زندگى اش پاكيزه و گوارا مى گردد.
غررالحكم، ح8153

امام على عليه السلام :
اَلنَّظيفُ مِنَ الثِّيابِ يُذْهِبُ الْهَمَّ وَالْحُزْنَ وَهُوَ طَهورٌ لِلصَّلاةِ؛
امام على عليه السلام :
لباس پاكيزه غم و اندوه را مى برد و موجب پاكيزگى نماز است.
كافى، ج6 ، ص 444، ح 14

امام على عليه السلام :
مَنِ اطَّرَحَ الْحِقْدَ اسْتَراحَ قَلْبُهُ وَ لُبُّهُ؛
امام على عليه السلام :
هر كس كينه را از خود دور كند، قلب و عقلش آسوده مى گردد.
غررالحكم، ح 8584

امام على عليه السلام :
مَنِ اقْتَصَرَ عَلى بُلْغَةِ الْكَفافِ فَقَدِ انْتَظَـمَ الرّاحَةَ وَ تَبَوَّاَ خَفْضَ الدَّعَةِ؛
امام على عليه السلام :
هر كس به اندازه اى كه او را كفايت مى كند، قناعت كند، به آسايش و نظم مى رسد و درآسودگى و رفاه منزل مى گيرد.
نهج البلاغه، حكمت 371

امام على عليه السلام :
مَنْ غَضَّ طَرْفَهُ اَراحَ قَلْبَهُ؛
امام على عليه السلام :
هر كس چشم خود را [از نامحرم] فرو بندد، قلبش راحت مى شود.
غررالحكم، ح 9122

امام على عليه السلام :
اَصْلُ الْعَقْلِ القُدَرةُ وَ ثَمَرَتُها السُّرورُ؛
امام على عليه السلام :
ريشه عقل، قدرت است و ميوه آن شادى.
بحارالأنوار، ج 78، ص 7، ح 59

امام على عليه السلام :
تَغَرَّبْ عَنِ الأَْوْطانِ فى طَـلَبِ الْعُلا وَسافِرْ فَفِى الأَْسْفارِ خَمْسُ فَوائِدَتَفَرُّجُ هَمٍّ وَاكْتِسابُ مَعيشَةٍ وَعِلْمٌ وَآدابٌ وصُحْبَةُ ماجِدٍ؛
امام على عليه السلام :
براى كسب بلند مرتبگى از وطن خود دور شو و سفر كن كه در مسافرت پنج فايده است:برطرف شدن اندوه، بدست آوردن روزى و دانش و آداب زندگى، و هم نشينى با بزرگواران.
مستدرك الوسائل، ج 8، ص 115، ح9199

امام على عليه السلام :
اِذا اَحَبَّ اللّه ُ عَبْدا زَيَّنَهُ بِالسَّكينَةِ وَ الْحِلْمِ؛
امام على عليه السلام :
هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، او را به آرامش و بردبارى زينت مى بخشد.
غررالحكم، ح 4099

امام على عليه السلام :
اَهْنَى الْعَيْشِ اطِّراحُ الْكُلَفِ؛
امام على عليه السلام :
گواراترين زندگى، رها كردن تكلّف ها (تجمّلات) است.
غررالحكم، ح 2964

امام على عليه السلام :
حُسْنُ الظَّنِّ راحَةُ الْقَلْبِ وَ سَلامَةُ الدّينِ؛
امام على عليه السلام :
خوش گمانى، مايه آسايش قلب و سلامت دين است.
غررالحكم، ح 4816

امام على عليه السلام :
مَنْ وَثِقَ بِاَنَّ ما قَدَّرَ اللّه ُ لَهُ لَنْ يَفوتَهُ اسْتَراحَ قَلْبُهُ؛
امام على عليه السلام :
هر كس اطمينان داشته باشد كه آنچه خداوند برايش تقدير كرده است به او مى رسد،دلش آرام مى گيرد.
غررالحكم، ح 8763

امام على عليه السلام :
تَوَقُّعُ الْفَرَجِ اِحدَى الرّاحَتَيْنِ؛
امام على عليه السلام :
انتظار گشايش، يكى از دو آسايش است.
غررالحكم، ح 4578

امام علىعليه السلام :
أَبْلَغُ ماتَسْتَدِرُّ بِهِ الرَّحْمَةَ أَنْ تُضْمِرَ لِجَميعِ النّاسِ الرَّحْمَةَ؛
امام علىعليه السلام :
مؤثّرترين وسيله جلب رحمت خدا اين است كه خيرخواه همه مردم باشى.
غررالحكم، ح 3353

امام على عليه السلام :
مَنْ أَصْلَحَ فيما بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللّه ِ أَصْلَحَ اللّه ُ فيما بَيْنَهُ وَبَيْنَ النّاسِ؛
امام على عليه السلام :
هر كس رابطه اش را با خدا اصلاح كند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.
بحارالأنوار، ج 71، ص 366، ح 12

امام على عليه السلام :
وَإيّاكَ ... اَنْ تَعِدَهُم فَتُتبِعَ مَوعِدَكَ بِخُلفِكَ... فَاِنَّ الخُلفَ يوجبُ المَقتَعِندَ اللّه ِ وَ النّاسِ؛
امام على عليه السلام :
بپرهيز از خلف وعده كه آن موجب نفرت خدا و مردم از تو مى شود.
نهج البلاغه، از نامه 53

امام على عليه السلام :
اِنَّ اللّه َ سُبْحانَهُ فَرَضَ فى أمْوالِ الاَْغْنياءِ اَقْواتَ الْفُقَراءِ فَما جاعَ فَقيرٌاِلاّ بِما مُتِّعَ بِهِ غَنىٌّ، وَ اللّه ُ تَعالى سائِلُهُمْ عَنْ ذلِكَ؛
امام على عليه السلام :
خداوند سبحان غذاى فقرا را در اموال ثروتمندان قرار داده است، پس هيچ فقيرى در دنيا گرسنگى نمى كشد مگر اين كه ثروتمندى حق او را نداده باشد و خداوند از اغنيادر اين باره خواهد پرسيد.
نهج البلاغه صبحى صالح، حكمت 328