امام على عليه السلام :
...فَإن أرَدتَ مُجاهَدَةَ عَدُوِّكَ فَلَن يَصلُحَ لَكَ مِن شيعَتِكَ مَن لَم يَصلُحْ لأِبيكَ لَأَنَّهُم قَومٌ لاوَفاءَ لَهُم، يُورِدُونَكَ ثُمَّ لايُصدِرُونَكَ ؛
امام على عليه السلام :
. . . و اگر بخواهى با دشمنت بجنگى [بدان كه] كسانى كه شمشيرشان سودى براى پدرت نداشت هرگز براى تو نيز سودى نخواهند داشت؛ زيرا آنان قومى بى وفا هستند كه تو را وارد معركه كارزار مى كنند آن گاه براى بيرون آمدن از آن يارى ات نمى كنند .
ميزان الحكمه ، ح 10513 .

امام على عليه السلام :
وَجَدتُ المُسالَمَةَ مالَم يَكُنْ وَهنٌ لِلإسلامِ أنجَعَ مِنَ القِتالِ ؛
امام على عليه السلام :
من صلح را ، تا آن گاه كه مايه وهن اسلام نباشد ، كارسازتر از جنگ يافته ام .
. غررالحكم و دررالكلم ، ح 10138 .

امام على عليه السلام :
إنَّ فاطِمَةَ عليها السلام لَم تَزَل مَظلُومَةً ، مِن حَقِّها مَمنوعَةٌ و عَن مِيراثِها مَدفوعَةٌ ؛
امام على عليه السلام :
فاطمه همواره مظلوم و از حق و ميراث خود محروم بود .
الأمالى ، طوسى ، ص 155 .

امام على عليه السلام :
بِرُّ الوالِدَينِ أكبَرُ فَريضَةٍ ؛
امام على عليه السلام :
نيكى به پدر و مادر بزرگ ترين فريضه است .
. همان ، ح 22673 .

امام على عليه السلام :
إنَّ المَرأَةَ رَيحانَةٌ و لَيسَت بِقَهرَماَنةٍ ؛
امام على عليه السلام :
زن گل است و لطيف ، نه كارگزار و دلير .
. نهج البلاغه ، نامه 31 .

امام على عليه السلام :
لا تَبتَهِجَنَّ بِخَطَإِ غَيرِكَ فَإنَّكَ لَن تَملِكَ الإصابَةَ أبَدا ؛
امام على عليه السلام :
به خطاى ديگران شاد مشو كه هميشه از تو درست كارى سر نزند .
. غررالحكم و دررالكلم ، ح 10294 .

امام على عليه السلام :
عَظِّمُوا أقدارَكُم بِالتَّغافُلِ عَنِ الدَّنِيِّ مِنَ الأُمورِ ؛
امام على عليه السلام :
با بى توجّهى به امور پست ، بر ارزش خود بيفزاييد .
. تحف العقول ، ص 224 .

امام على عليه السلام :
مَن لَم يَقهَر حَسَدَهُ كانَ جَسَدُهُ قَبرا لِنَفسِهِ ؛
امام على عليه السلام :
هر كه بر حسدش غالب نشود ، بدنش گورجانش خواهد شد .
شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 20 ، ص 258 .

امام على عليه السلام :
إنَّ أهَنأَ النّاسِ عَيشا مَن كانَ بِما قَسَمَ اللّه ُ لَهُ راضِيا ؛
امام على عليه السلام :
گواراترين زندگى را كسى دارد كه از آنچه خداوند نصيب او كرده است خرسند باشد .
. غررالحكم و دررالكلم ، ح 3397 .

امام على عليه السلام :
أفضَلُ العَمَلِ ما اُريدَ بِهِ وَجهُ اللّه ِ ؛
امام على عليه السلام :
برترين كارها ، كارى است كه براى خدا باشد .
. همان ، ح 2958 .

امام على عليه السلام :
لاتَقُل مالا تُحِبُّ أن يُقالَ لَكَ ؛
امام على عليه السلام :
آنچه دوست ندارى درباره ات گفته شود ، درباره ديگران مگوى .
. بحار الأنوار ، ج 77 ، ص 132 .

امام على عليه السلام :
ما عالَ مَنِ اقتَصَدَ ؛
امام على عليه السلام :
هر كه ميانه روى پيشه سازد ، گرفتار فقر نشود .
نهج البلاغه ، حكمت 140 .

امام على عليه السلام :
مَن ضَنَّ بِعِرضِهِ فَلْيَدَعِ المِراءَ ؛
امام على عليه السلام :
هر كه مى خواهد آب روى خود را نگاه دارد ، بايد از جدال بپرهيزد .
. همان ، حكمت 362 .

امام على عليه السلام :
امضِ لِكُلِّ يَومٍ عَمَلَهُ ، فَإنَّ لِكُلِّ يَومٍ ما فيهِ ؛
امام على عليه السلام :
در هر روز كار همان روز را انجام ده ، كه هر روز را كارى [ويژه] است .
. همان ، نامه 53 .

امام على عليه السلام :
البِشرُ إسداءُ الصَّنيعَةِ بِغَيرِ مَؤونَةٍ ؛
امام على عليه السلام :
خوش رويى احسانى است بى هزينه .
. غررالحكم و دررالكلم ، ح 1503 .

امام على عليه السلام :
نُصحُكَ بَينَ المَلإَِ تَقريعٌ ؛
امام على عليه السلام :
نصيحت كردنت در حضور جمع ، سركوفت است .
ميزان الحكمه ، ح 22171 .

امام على عليه السلام :
أرسَلَهُ عَلى حِينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ و طُولِ هَجعَةٍ مِنَ الاُمَمِ و اعتِزامٍ مِنَ الفِتَنِ وَانتِشارٍ مِنَ الاُمُورِ و تَلَظٍّ مِنَ الحُرُوبِ و الدُّنيا كاسِفَةُ النُّورِ ، ظاهِرَةُ الغُرورِ عَلى حِينِ اصفِرارٍ مِن وَرَقِها و إياسٍ مِن ثَمَرِها ؛
امام على عليه السلام :
خداوند او را در زمانى فرستاد كه روزگارى بود پيامبرى برانگيخته نشده بود ، و مردم در خوابى طولانى به سر مى بردند ، و فتنه ها بالا گرفته و كارها پريشان شده بود ، و آتش جنگ ها شعله مى كشيد ، و دنيا بى فروغ و پر از مكر و فريب گشته ، برگ هاى درخت زندگى به زردى گراييده و از به بار نشستن آن قطع اميد شده بود .
نهج البلاغه ، خطبه 89 .

امام على عليه السلام :
أرسَلَهُ بِالضِّياءِ و قَدَّمَهُ فِي الاِصطِفاءِ فَرَتَقَ بِهِ المَفاتِقَ و ساوَرَ بِهِ المُغالِبَ و ذَلَّلَ بِهِ الصُّعُوبَةَ و سَهَّلَ بِهِ الحُزُونَةَ حَتّى سَرَّحَ الظَّلالَ عَن يَمينٍ و شِمالٍ ؛
امام على عليه السلام :
او را با نور فرستاد و در گزينش مقدّم داشت . به واسطه او گسستگى ها را به هم آورد و چيره جو را شكست داد و مشكلات را آسان و ناهموارى ها را هموار كرد تا جايى كه گمراهى را از راست و چپ دور كرد .
. ميزان الحكمه ، ح 19841 .

امام على عليه السلام :
. . . إلى أن بَعَثَ اللّه ُ سُبحانَهُ مُحَمَّدا رَسولَ اللّه ِ لإِنجازِ عِدَتِهِ و إتمامِ نُبُوَّتِهِ ؛
امام على عليه السلام :
. . . تا اين كه خداوند سبحان محمّد پيامبر خود را فرستاد تا وعده خويش را به انجام رساند و سلسله نبوتش را كامل كند .
. نهج البلاغه ، خطبه 1 .

امام على عليه السلام :
رَجَبٌ شَهري و شَعبانُ شَهرُ رَسُولِ اللّه ِ ؛
امام على عليه السلام :
رجب ماه من و شعبان ماه رسول خدا است .
. مصباح المتهّجد ، ص 797 .