الظَّفَرُ بِالحَزمِ و الحَزمُ بِإجالَةِ الرَّ أيِ و الرَّأيُ بِتَحصينِ الأسرارِ ؛

پيروزى با دورانديشى به دست مى آيد ، و دورانديشى با تبادل آرا ، و رأى با رازدارى.

أصلُ النَّجدَةِ القُوِّةُ و ثَمَرَتُها الظَّفَرُ ؛

ريشه دلاورى توان مندى است و ميوه اش پيروزى .

اِستَعمِلْ مَعَ عَدُوِّكَ مُراقَبَةَ الإمكانِ و انتِهازَ الفُرصَةِ ، تَظفَر ؛

براى رويارويى با دشمن در انتظار قدرت و لحظه مناسب باش تا پيروز شوى .

أفضَلُ الأدَبِ ما بَدَأتَ بِهِ نَفسَكَ ؛

بهترين ادب آن است كه از خود آغاز كنى .

كَفاك أدَبا لِنَفسِك اِجتنابُ ما تَكرَهُهُ مِن غَيرِك ؛

براى تربيت كردن خود همين بس كه از آنچه در ديگران نمى پسندى دورى كنى.

أفضَلُ الأَدَبِ أنْ يَقِفَ الإنسانُ عِندَ حَدِّهِ ولا يَتَعدّى قَدرَهُ ؛

بهترين ادب آن است كه انسان در حدّ و مرز خود بماند و از اندازه خويش فراتر نرود.

عَلِّمُوا أنفُسَكُم و أهليكُم الخَيرَ و أدِّبُوهُم ؛

به خود و خانواده خود خوبى بياموزيد و آنان را تربيت كنيد .

طوبى لِمَن أحسَنَ إلَى الِعبادِ و تَزَوَّدَ لِلمَعادِ ؛

خوشا به حال آن كه به بندگان خدا نيكى كند و براى آخرت خود زاد و توشه برگيرد .

كَما تُعينُ تُعانُ ؛

آن گونه كه يارى مى كنى ، يارى مى شوى .

إنَّ أحَبَّ المُؤمنِينَ إلَى اللّه ِ مَن أعانَ المُؤمِنَ الفَقيرَ مِنَ الفَقرِ في دُنياهُ و مَعاشِهِ ؛

محبوب ترين مؤمن نزد خداوند ، كسى است كه مؤمن فقيرى را ، در تنگدستى دنيا و گذران زندگى ، يارى رساند .

قِوامُ الشَّريعَةِ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ و إقامَةُ الحُدودِ ؛

استوارى شريعت ، به امر به معروف و نهى از منكر و برپاداشتن حدود است .

غايَةُ الدِّينِ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ و إقامَةُ الحُدودِ ؛

غايت دين ، امر به معروف و نهى از منكر و برپاداشتن حدود است .

مَن تَرَكَ إنكارَ المُنكَرِ بِقَلبِهِ و يَدِهِ و لِسانِهِ فَهُوَ مَيِّتٌ بَينَ الأحياءِ ؛

آن كه منكَر را با قلب و دست و زبانش انكار نكند ، مرده اى است ميان زندگان .

ما أعمالُ البِرِّ كُلُّها و الجِهادُ في سَبيلِ اللّه ِ عِندَ الأمرِ بِالمعَروفِ و النَّهي عَنِ المُنكَرِ إلاّ كَنَفثَةٍ في بَحرٍ لُجِّيٍّ ؛

تمام كارهاى نيك ، حتّى جهاد در راه خداوند ، در برابر امر به معروف و نهى از منكر ، چون دميدنى است به دريايى موّاج .

أدّى أميناً و مَضى رَشيدا و خَلَّفَ فِينا رايَةَ الحَقِّ ؛

آن بزرگ ، رسالت خويش را با امانت به انجام رساند و دنيا را ترك كرد ، در حالى كه راهنماى ما بود و پرچم حق را در ميان ما باقى گذاشت .

لَوسَكَتَ الجاهِلُ مَااختَلَفَ النّاسُ ؛

اگر نادان خاموشى مى گزيد ، مردم دچار اختلاف نمى شدند .

عَلَيكُم بِالتَّواصُلِ وَالتَّباذُلِ و إيّاكُم و التَّدابُرَ والتَّقاطُعَ ؛

بر شما باد به ارتباط و بخشش به يكديگر و دورى گزيدن از جدايى و پشت كردن به يكديگر .

ما بَرَأَ اللّه ُ نَسَمَةً خَيرَا مِن مُحَمَّدٍ صلي الله عليه و آله ؛

خداوند آفريده اى بهتر از محمّد نيافريده است .

كانَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله دائِمَ البِشرِ ، سَهلَ الخُلقِ ، لَيِّنَ الجانِبِ ؛

پيامبر خدا ، همواره خوش رو ، خوش خو و نرم خو بود .

و لاتَدفَعَنَّ صُلحا دَعاكَ إلَيهِ عَدُوُّكَ و لِلّهِ فيهِ رِضىً ؛ فَإنَّ فِي الصُّلحِ دَعَةً لِجُنودِكَ و راحَةً من هُمومِكَ و أمنا لِبِلادِكَ ؛

اگر دشمن ، تو را به صلح فراخواند و خشنودى خدا در آن بود ، آن را ردّ مكن ؛ زيرا صلح مايه آسايش سپاهيان تو و راحتى خودت از اندوه ها و ايمنى سرزمين تو است .