الجَهلُ داءٌ و عَياءٌ .;

نادانى درد است و ناتوانى.;

الجَهلُ أدْوَأُ الدّاءِ .;

نادانى، بدترين درد است.;

الجَهلُ مَطِيَّةٌ شَموسٌ ، مَن رَكِبَها زَلَّ و من صَحِبَها ضَلَّ .;

نادانى، مركبى چموش است كه هر كه سوارش شود به سر در آيد، و هركه همراهش گردد گمراه شود.;

الجَهلُ يُزِلُّ القَدَمَ .;

نادانى، گام را مى لغزاند.;

الجَهلُ مُمِيتُ الأحْياءِ و مُخَلِّدُ الشَّقاءِ .;

نادانى مايه مرگ زندگان و جاودانى رنج و بدبختى است.;

الجَهلُ يُفسِدُ المَعادَ .;

نادانى، آخرت را تباه مى كند.;

الجَهلُ فَسادُ كُلِّ أمْرٍ .;

نادانى، مايه تباهى همه چيز است.;

الجَهلُ أصْلُ كُلِّ شَرٍّ .;

نادانى، ريشه همه بديهاست.;

الجَهلُ مَعْدِنُ الشَّرِّ .;

نادانى، معدن بدى است.;

الحِرْصُ و الشَّرَهُ و البُخْلُ نَتيجَةُ الجَهلِ .;

آزمندى و سيرى ناپذيرى و بخل نتيجه نادانى است.;

أنا الجاهِلُ ، عَصَيتُكَ بجَهْلي ، و ارْتَكَبتُ الذُّنوبَ بجَهْلي ، و ألْهَتْني الدُّنيا بجَهْلي، و سَهَوْتُ عن ذِكرِكَ بجَهْلي ، و رَكَنْتُ (إلى) الدُّنيا بجَهْلي .;

من نادانم ، به سبب نادانيم، تو را نافرمانى كردم و به سبب نادانيم، مرتكب گناهان شدم و به سبب نادانيم، دنيا مرا به خود مشغول داشت و به سبب نادانيم، از ياد تو غافل گشتم و به سبب نادانيم، به دنيا ميل كردم.;

إنَّ الزُّهدَ في الجَهْلِ بقَدْرِ الرَّغبَةِ في العَقلِ .;

بى رغبتى به نادانى به اندازه رغبت به دانايى است.;

لا يَرْدَعُ الجَهولَ إلاّ حَدُّ الحُسامِ .;

نادان را، جز تيزى شمشير باز نمى دارد.;

لَو أنَّ العِبادَ حِينَ جَهِلوا وَقَفُوا لَم يَكْفُروا ، و لَم يَضِلّوا .;

اگر بندگان، به گاه ندانستن، [از اظهار نظر] باز مى ايستادند، كافر و گمراه نمى شدند.;

الإيمانُ و العَملُ أخَوَانِ تَوْأَمانِ و رَفيقانِ لا يَفْتَرِقانِ .;

ايمان و عمل دو برادر همزادند و دو رفيق جدا ناشدنى.;

الجاهِلُ لا يَعْرِفُ تَقْصيرَهُ و لا يَقبلُ مِن النَّصيحِ لَهُ .;

نادان ، به تقصير (عيب) خود آگاه نيست و نصيحت خير خواهِ خود را [هم] نمى پذيرد.;

الجاهِلُ مَيِّتٌ و إنْ كانَ حَيّا .;

نادان مرده است هر چند به ظاهر زنده باشد.;

الجاهِلُ لا يَرْتَدِعُ ، و بالمَواعِظِ لا يَنْتَفِعُ .;

نادان، نصيحت بردار نيست و پند و اندرز در او كارگر نمى افتد.;

الجاهِلُ كَزَلَّةِ العالِمِ صَوابُهُ .;

كارِ درستِ نادان، مانند لغزش دانشمند است.;

الجاهِلُ يَسْتَوحِشُ مِمّا يَأنَسُ بهِ الحكيمُ .;

نادان از آنچه خردمند با آن انس مى گيرد، مى گريزد.;