بالمُجاهَدَةِ صَلاحُ النَّفْسِ .;

اصلاح نفْس با مجاهدت حاصل مى شود.;

رَدْعُ النَّفْسِ و جهادُها عن أهْوِيَتِها يَرفَعُ الدَّرَجاتِ و يُضاعِفُ الحَسَناتِ .;

جهاد با نفْس و بازداشتن آن از خواهشهايش درجات را رفعت مى بخشد و حسنات را دو چندان مى كند.;

في مُجاهَدَةِ النَّفْسِ كَمالُ الصَّلاحِ .;

نقطه كمال صلاح، در جنگيدن با نفْس است.;

ذِروَةُ الغاياتِ لا يَنالُها إلاّ ذَوو التَّهْذيبِ و المُجاهَداتِ .;

به اوج اهداف نرسند، مگر وارستگانِ نفْس ستيز.;

مَن جاهَدَ نَفْسَه أكْمَلَ التُّقى .;

هر كه با نفْس خويش جهاد كند، تقوى را به سر حدّ كمال رسانده است.;

علَيكُم بالجِدِّ و الاجْتِهادِ ، و التّأهُّبِ و الاسْتِعدادِ ، و التَّزَوّدِ في مَنزِلِ الزّادِ ، و لا تَغُرّنّكُمُ الحياةُ الدّنيا كما غَرّتْ مَن كانَ قَبْلَكُم مِن الاُممِ الماضِيَةِ و القُرونِ الخالِيَةِ .;

بر شما باد تلاش و سخت كوشى و مهيّا شدن و آماده گشتن و توشه برداشتن از سراى توشه (دنيا). مبادا زندگى دنيا شما را بفريبد چنان كه اقوام گذشته و نسلهاى پيشين را فريفت.;

طاعَةُ اللّه ِ سبحانَهُ لا يَحُوزُها إلاّ مَن بَذَلَ الجِدَّ ، و اسْتَفْرَغَ الجُهْدَ .;

به طاعت خداوند سبحان دست نيابد مگر آن كه تلاش ورزد و نهايت كوشش خود را به كار گيرد.;

صابِروا أنفسَكُم على فِعلِ الطّاعاتِ ، و صُونوها عَن دَنَسِ السَّيّئاتِ، تَجِدُوا حَلاوةَ الإيمانِ .;

در انجام طاعات ، خود را به شكيبايى وا داريد و نفْسهايتان را از پليدىِ گناهان به دور داريد تا حلاوت ايمان را بچشيد.;

جاهِدْ في اللّه ِ حَقَّ جِهادِهِ ، و لا تَأخُذْكَ في اللّه ِ لَوْمَةُ لائمٍ .;

در راه خدا، چنان كه شايسته است جهاد كن و در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنشگرى مهراس.;

و لا عَرَضَ لَه أمْرانِ إلاّ أخَذَ بأشَدِّهِما .;

هيچ گاه دو كار برايش پيش نمى آمد، مگر آن كه سخت ترينِ آن دو را بر مى گزيد.;

مَنِ اسْتَدامَ قَرْعَ البابِ وَ لَجَّ وَلَجَ .;

هر كه پيوسته درى را بكوبد و سماجت ورزد، وارد شود.;

مَن بَذلَ جُهْدَ طاقَتِهِ بَلغَ كُنْهَ إرادَتِهِ .;

هر كس تمام توان خود را به كار گيرد، به تمام خواسته خود برسد.;

مَن طَلبَ شَيئا نَالَهُ أو بَعْضَهُ .;

هر كه چيزى را بجويد، به آن، يا بخشى از آن دست يابد.;

لِسانُ المُقَصِّرِ قَصيرٌ .;

زبانِ تقصيركار، كوتاه است.;

التَّقْصيرُ في العَملِ ـ لِمَنْ وَثِقَ بالثَّوابِ علَيهِ ـ غَبنٌ .;

كوتاهى در عمل ـ براى كسى كه به پاداش دادن بر آن اطمينان دارد ـ زيان بار است.;

التَّفْريطُ مُصِيبةُ القادِرِ .;

كوتاهى، آفت تواناست.;

مَن قَصّرَ في العَملِ ابْتَلاهُ اللّه ُ سبحانَهُ بالهَمِّ .;

كسى كه در عمل كردن كوتاهى كند، خداوند سبحان او را به اندوه گرفتار سازد.;

مَن قَصّرَ في أيّامِ أمَلِهِ قَبْلَ حُضورِ أجَلِهِ فَقَد خَسِرَ عُمْرَهُ ، و ضَرَّهُ أجَلُهُ .;

هر كه در روزگارِ اميدش [به كار و عمل] و پيش از فرا رسيدن اجلش كوتاهى كند، عمرش را باخته و مرگش مايه زيان اوست.;

الجَهلُ مَوتٌ، التَّواني فَوتٌ .;

نادانى، مرگ است و سستى [موجب ]دست نيافتن.;

الجَهلُ في الإنسانِ أضَرُّ من الآكِلَةِ في البَدَنِ .;

نادانى در انسان، زيان بارتر است از بيمارى خوره در بدن.;