امام على عليه السلام :
حُسنُ السِّياسَةِ يَستَدِيمُ الرِّئاسَةَ ؛
امام على عليه السلام :
نيكويىِ سياست موجب پايندگى رياست است .
ميزان الحكمه ، ح 8998 .

امام على عليه السلام :
رَأسُ السِّياسَةِ استِعمالُ الرِّفقِ ؛
امام على عليه السلام :
پايه سياست ، مدارا است .
همان ، ح 9019 .

امام على عليه السلام :
مِلاكُ السِّياسَةِ العَدلُ ؛
امام على عليه السلام :
بنيان سياست ، عدالت است .
همان ، ح 9016 .

امام على عليه السلام :
ثَباتُ الدُّوَلِ بِإقامَةِ سُنَنِ العَدلِ ؛
امام على عليه السلام :
پايدارى دولت ها به برپاداشتن راه و رسم دادگرى است .
غررالحكم و دررالكلم ، ح 4715 .

امام على عليه السلام :
مَنْ سَما إِلَى الرِّياسَةِ صَبَرَ عَلى مَضَضِ السِّياسَةِ ؛
امام على عليه السلام :
هر كس بر مسند سياست نشيند ، بايد بر رنج سياست صبر كند .
ميزان الحكمه ، ح 9002 .

امام على عليه السلام :
مَن كَثُرَ جَميلُهُ أجمَعَ النّاسُ عَلى تَفضيلِهِ ؛
امام على عليه السلام :
آن كه رفتار نيكش فراون شود ، مردم بر برترى اش اتّفاق كنند .
عيون الحكم و المواعظ ، ح 8218 .

امام على عليه السلام :
حُسنُ السّيرَةِ جَمال القُدرَةِ و حِصنُ الإمرَةِ ؛
امام على عليه السلام :
رفتار نيكو ، نشان زيبايى قدرت و پناهگاه زمام دارى است .
غررالحكم و دررالكلم ، ح 4847 .

امام على عليه السلام :
مِن أماراتِ الدَّولَةِ اليَقظَةُ لِحِراسَةِ الاُمورِ ؛
امام على عليه السلام :
از نشانه هاى [پايدارى] دولت ، هشيارى در سامان دادن كارها است .
همان ، ح 9360 .

امام على عليه السلام :
مِن دَلائِلِ الدَّولَةِ قِلَّةُ الغَفلَةِ ؛
امام على عليه السلام :
از نشانه هاى [پايدارى] دولت ، كمىِ غفلت از كارها است .
همان ، ح 9410 .

امام على عليه السلام :
إيّاكَ والاِسِئثارَ بِما النّاسُ فيهِ اُسوةٌ ؛
امام على عليه السلام :
بپرهيز از آن كه چيزى را به خود مخصوص كنى كه مردم همه در آن يكسانند .
نهج البلاغه ، نامه 53 .

امام على عليه السلام :
إنَّ اللّه َ جَعَلَني إماما لِخَلقِهِ فَفَرَضَ عَلَىَّ التَّقديرَ في نَفسي و مَطعَمي و مَشرَبي و مَلبَسي كَضُعفاءِ النّاسِ ؛
امام على عليه السلام :
خداوند مرا پيشواى خلقش كرده ، و مرا واداشته كه بر خود تنگ بگيرم ، و در خوردن و آشاميدن و لباس مانند مستمندان باشم .
الكافى ، ج 1 ، ص 410 .

امام على عليه السلام :
اِجعَل لِرأسِ كُلِّ أمرٍ مِن أمورِك رأسا مِنهُم ، لايَقهَرُهُ كَبيرُها و لايَتَشتَّتُ عَلَيه كَثيرُها ؛
امام على عليه السلام :
براى سامان دادن به هر يك از كارهايت ، سرپرستى از ميان آنان بگمار كه بزرگى كار ، او را مقهور خود نسازد و بسيارىِ آن ، آشفته اش نكند .
نهج البلاغه ، نامه 53 .

امام على عليه السلام :
لايَكُنْ لَك إلَى النّاسِ سَفيرٌ إلاّ لِسانَك و لاحاجِبٌ إلاّ وَجهَك ؛
امام على عليه السلام :
ميان تو و مردم رابطى جز زبانت و پرده اى جز چهره ات نباشد .
نهج البلاغه ، نامه 67 .

امام على عليه السلام :
يا كُمَيلُ ما مِن حَرَكَةٍ إلاّ و أنتَ مُحتاجٌ فيها إلى مَعرِفَةٍ ؛
امام على عليه السلام :
اى كميل! هيچ كارى نيست مگر اين كه تو در آن نيازمند شناخت هستى .
همان ، ص 171 .

امام على عليه السلام
ألزِمِ الحَقَّ مَن لَزِمَهُ مِن القَريبِ و البَعيدِ و كُن في ذلِكَ صابِرا مُحتَسِبا واقِعا ذلِكَ مِن قَرابَتِكَ و خاصَّتِكَ حَيثُ وَقَعَ ؛
امام على عليه السلام
حق را ، از آنِ هر كه بود ، نزديك يا دور ، بر عهده گير ؛ در اين راه شكيبا باش و آن را به حساب خداوند بگذار ، هر چند اين رفتار با نزديكان و خويشاوندانت باشد .
نهج البلاغه ، نامه 53 .

امام على عليه السلام
أنصِفوا النّاسَ مِن أنفُسِكُم وَاصْبِرُوا لِحَوائجِهِم . . . ولاتُحشِّمُوا أحَدا عَن حاجَتِهِ ولاتَحبِسُوهُ عَن طَلِبَتِهِ ؛
امام على عليه السلام
داد مردم را از خود بستانيد و در برآوردن نيازهايشان شكيبا باشيد . . . كسى را براى نيازش شرمگين نسازيد و از خواسته اش باز مداريد .
نهج البلاغه ، نامه 51 .

امام على عليه السلام :
فَاخفِضْ لَهُ جَناحَكَ وألِنْ لَهُم جانِبَكَ وَ ابسُطْ لَهُم وَجَهَكَ و آسِ بَينَهُم فِي اللَّحظَةِ والنَّظرَةِ ؛
امام على عليه السلام :
بال هاى محبت خود را بر آنان بگستر ، و با آنان نرم خو و گشاده رو باش و مساوات را در توجّه و نگاه مراعات كن .
نهج البلاغه ، نامه 27 .

امام على عليه السلام :
عَلَيكَ بِالبَشاشَةِ فَإنَّها حِبالَةُ المَوَدَّةِ ؛
امام على عليه السلام :
بر تو باد به گشاده رويى كه گشاده رويى دام دوستى است .
غررالحكم و دررالكلم ، ح 6101 .

امام على عليه السلام :
أمضِ لِكُلِّ يَومٍ عَمَلَهُ فَإنَّ لِكُلِّ يَومٍ ما فيهِ ؛
امام على عليه السلام :
كار هر روز را در همان روز انجام ده ؛ زيرا هر روزى را كارى است [ويژه آن روز] .
نهج البلاغه ، نامه 53 .

امام على عليه السلام :
ما أيقَنَ بِاللّه ِ مَن لَم يَرعَ عُهُودَهُ و ذِمَّتَهُ ؛
امام على عليه السلام :
به خدا يقين ندارد كسى كه عهد و پيمان خود را فرو گذارد .
غررالحكم و دررالكلم ، ح 9577 .