مَنِ ابتَلى بِالقَضاءِ فَليُواسِ بَينَهُم فِي الإشارَةِ و فِي النَّظَرِ و فِي المَجلِسِ ؛

آن كه بر مسند قضاوت مى نشيند ، بايد ميان مردم در اشاره و نگاه و نشستن برابرى را مراعات كند .

أفضَلُ الخَلقِ أقضاهُم بِالحَقِّ ؛

برترين مردم ، داورترينِ آنها به حق است .

لا يُقيمُ أمرَ اللّه ِ سُبحانَهُ إلاّ مَن لايُصانِعُ و لايُضارِعُ و لايَتَّبِعُ المَطامِعَ ؛

فرمان خداى سبحان را بر پا ندارد جز آن كس كه [در حق] مدارا نكند و خود را خوار نسازد و در پى طمع نرود .

ثُمَّ اخْتَر لِلحُكمِ بَينَ النّاسِ أفضَلَ رَعِيَّتِكَ في نَفسِكَ ؛

براى داورى ميان مردم ، برترين فرد را از نظر خودت برگزين .

العَدلُ أساسٌ بِهِ قِوامُ العالَمِ ؛

عدالت شالوده اى است كه جهان بر آن استوار است .

العَدلُ يُريحُ العامِلَ بِهِ مِن تَقَلُّدِ المَظالِمِ ؛

عدالت ، عمل كننده به آن را از به گردن گرفتن حقوق مردم و مظالم آسوده مى كند .

فِي العَدلِ الاقتِداءُ بِسُنَّةِ اللّه ِ و ثَباتُ الدُّوَلِ ؛

پيروى از سنّت خدا و پايدارى دولت ها نتيجه عدالت است .

أعدَلُ النّاسِ مَن أنصَفَ عَن قُوَّةٍ ؛

عادل ترين مردم كسى است كه با داشتن قدرت ، عدالت بورزد .

أعدَلُ الخَلقِ أقضاهُم بِالحَقِّ ؛

عادل ترين مردم كسى است كه بيش از همه به حق داورى كند .

أعدَلُ السِّيرَةِ أن تُعامِلَ النّاسَ بِما تُحِبُّ أن يُعامِلُوكَ ؛

عادلانه ترين روش اين است كه با مردم آن گونه رفتار كنى كه دوست دارى با تو چنان باشند .

إنَّ اللّه َ يُحِبُّ المُحتَرِفَ الأمينَ ؛

به راستى كه خداوند پيشه ور امانت دار را دوست دارد .

لاتَطلُب سُرعَةَ العَملِ وَ اطلُبْ تَجويدَهُ ؛ فَإنَّ النّاسَ لايَسألونَ في «كَمْ فَرَغَ مِنَ العَمَلِ»؟ إنَّما يَسألونَ عَن جَودَةِ صَنعَتِهِ ؛

به دنبال سرعت در انجام دادن كار مباش ، بلكه كيفيّت خوب را بجوى . مردم نمى پرسند : «در چند روز كار را به پايان برده است؟» بلكه در پى خوبى و نيكويى محصول كارند .

شَرُّ الأوطانِ ما لَم يَأمَن فيهِ القُطّانُ ؛

بدترين وطن ، وطنى است كه ساكنانش در آن ايمن نباشند .

الجُنُوُد بِإذنِ اللّه ِ حُصُونُ الرَّعيَّةِ وَ زَينُ الوُلاةِ وَ عِزُّالدِّينِ وَ سُبُلُ الأَمنِ وَ لَيسَ تَقُومُ الرَّعِيِّةُ إلاّ بِهِم ؛

سربازان ، به اذن خداوند ، دژ مردم ، زينت زمامداران ، مايه عزّت دين و امنيّت اند و كار شهروندان ، جز به آنان استوار نمى شود .

شَرُّ البِلادِ بَلَدٌ لا أمنَ فِيهِ ؛

بدترين شهرها ، شهرى است كه در آن ايمنى نباشد .

أمَرَنا رَسوُلُ اللّه صلي الله عليه و آله أن نُلقِىَ أهلَ المَعاصِيَ بِوُجُوهٍ مُكَفَّرَةٍ ؛

رسول خدا صلي الله عليه و آله به ما فرمان داد كه با اهل گناه با چهره اى درهم كشيده روبه رو شويم .

ما مِن لَبَنٍ يَرضَعُ بهِ الصَّبِيُّ أعظَمُ بَرَكَةً عَلَيهِ مِن لَبَنِ اُمِّهِ ؛

هيچ شيرى براى تغذيه كودك از شير مادرش با بركت تر نيست .

اُنظُروا مَن يَرضَعُ أولادَكُم فَإنَّ الوَلَدَ يَشِبُّ عَلَيهِ ؛

بنگريد كه چه كسى فرزندانتان را شير مى دهد ؛ زيرا فرزند بر صفات و سرشت او مى تَنَد .

لاتَستَرضِعُوا الحَمقاءَ فَإنَّ اللَّبَنَ يَغلِبُ الطِّباعَ ؛

زن نابخرد را به دايگى نگيريد ، كه شير بر سرشت ها چيره مى شود .

مَن تَطَبَّبَ فَلْيَتَّقِ اللّه َ وَ لْيَنصَحْ وَليَجتَهِدْ ؛

هر كه طبابت مى كند بايد از خدا بترسد و خيرخواه باشد و سعى خود را به كاربرد.