مَن عالَ يَتيما حَتّى يَستَغنِيَ أوجَبَ اللّه ُ لَهُ بِذلكَ الجَنَّةَ ؛

هر كس يتيمى را سرپرستى كند تا بى نياز شود ، خداوند ، در برابر ، بهشت را بر او واجب مى كند .

مَن نَصَبَ شَجَرَةً و صَبَرَ عَلى حِفظِها والِقيامِ عَلَيها حَتّى تُثمِرَ كانَ لَهُ في كُلِّ شَى ءٍ يُصابُ مِن ثَمَرِها صَدَقَةٌ عِندَاللّه ِ ؛

هر كس درختى بكارد و در نگهدارى آن بكوشد تا ميوه دهد ، در برابر هرچه از آن ميوه به دست آيد ، پاداشى نزد خدا خواهد داشت .

إن قامَتِ السَّاعَةُ و فِي يَدِ أحَدِكُم فَسيلَةٌ ، فإنِ استَطاعَ أنْ لايَقومَ حَتّى يَغرِسَها ، فَليَغرِسْها ؛

اگر قيامت فرا رسد و در دست يكى از شما نهالى باشد ، چنانچه بتواند برنخيزد تا آن را بكارد ، بايد آن را بكارد .

ما مِن رَجُلٍ يَغرِسُ غَرسا إلاّ كَتَبَ اللّه ُ لَهُ مِنَ الأجرِ قَدرَ ما يَخرُجُ مِن ثَمَرِ ذلِكَ الغَرسِ ؛

هر كه نهالى بكارد ، خداوند به مقدار ميوه اى كه از آن درخت به دست مى آيد ، در نامه اعمال او پاداش مى نويسد .

مَن أمَرَ بِمَعروفٍ أو نَهى عَن مُنكَرٍ أودَلَّ عَلى خَيرٍ أو أشارَ بِهِ فَهُوَ شَريكٌ و مَن أمَرَ بِسوءٍ أودَلَّ عَلَيهِ أو أشارَ بِهِ فَهُوَ شَريكٌ ؛

هر كسى كه به كارى نيك امر كند يا از كارى زشت باز دارد ، يا به كارى خير راهنمايى كند يا حتّى به آن اشاره كند ، [در ثواب آن عمل] شريك است . هر كس به بدى امر كند يا به آن دلالت يا اشاره كند ، او نيز [در گناه عمل ]شريك است .

نَصرُ المَظلومِ وَ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ جِهادٌ ؛

يارى رساندن به ستم ديده و امر به معروف و نهى از منكر جهاد در راه خدا است .

مَن أمَرَ بِالمَعروفِ و نَهى عَنِ المُنكَرِ هُوَ خَليفَةُ اللّه ِ في الأرضِ ؛

هر كس امر به معروف و نهى از منكر كند ، جانشين خدا در زمين است .

إنَّ لِقَتلِ الحُسَينِ حَرارَةً في قُلوبِ المُؤمِنينَ لاتَبرُدُ أبَدا ؛

مرگ حسين عليه السلام آتشى در دل مؤمنان درانداخته است كه هرگز سرد نخواهد شد .

يا فاطِمَةُ! كُلُّ عَينٍ باكِيَةٌ يَومَ القِيامَةِ إلاّ عَينٌ بَكَت عَلى مُصابِ الحُسَينِ ؛

اى فاطمه! همه چشم ها در روز قيامت گريان است جز چشمى كه بر مصيبت هاى حسين بگريد .

ألا و إنَّ الإجابَةَ تَحتَ قُبَّتِهِ والشِّفاءَ في تُربَتِهِ ؛

بدانيد كه اجابت دعا در زير گنبد حرم او و شفا در تربت او است .

إنَّ أحَبَّ النّاسِ إلَى اللّه ِ يَومَ القِيامَةِ أطوَعُهُم لَهُ ؛

محبوب ترين آدميان نزد خداوند در روز قيامت فرمان بردارترينِ آنها از او است .

أعظَمُ النّاسِ قَدرا مَن تَرَكَ مالا يَعنيهِ ؛

ارجمندترين مردم كسى است كه آنچه را كه برايش سودى ندارد رها كند .

أتقَى النّاسِ مَن قالَ الحَقَّ فيما لَهُ و عَلَيهِ ؛

پرهيزگارترين مردم كسى است كه حق بگويد ، چه به سودش باشد چه به زيانش .

لا يَقبَلُ اللّه ُ صَلاةَ عَبدٍ لايَحضُرُ قَلبُهُ مَعَ بَدنِهِ ؛

خداوند نماز بنده اى را كه [در نماز] دلش با بدنش همراه نيست نمى پذيرد .

أفضَلُ الجِهادِ مَن أصبَحَ لايَهُمُّ بِظُلمِ أحَدٍ ؛

برترين جهاد آن است كه آدمى صبح كند و در انديشه ستم به كسى نباشد .

مَن عَرَضَ لأِخيهِ المُسلِمِ المُتَكَلِّمِ في حَديثِهِ فَكَأنَّما خَدَشَ وَجهَهُ ؛

هر كه در ميان سخن برادر مسلمانش بدود ، چنان است كه چهره او را بخراشد .

إنَّ شِيعَتَنا مَن شَيَّعَنا وَاتَّبَعَ آثارَنا وَ اقتَدى بِأعمالِنا ؛

شيعه ما كسى است كه از ما پيروى كند و پا جاى پاى ما بگذارد و به كردار ما اقتدا كند .

إفشاءُ سِرِّ أخيكَ خِيانَةٌ فَاجتَنِبْ ذلِكَ ؛

فاش كردن راز برادرت خيانت است ؛ پس از اين كار دورى كن .

لاتَعمَل شَيئا مِنَ الخَيرِ رِياءً و لاتَدَعْهُ حَياءً ؛

هيچ كار خيرى را رياكارانه انجام نده و آن را از روى حيا ترك مكن .

لِيَكُن لَكَ في كُلِّ شَى ءٍ نِيَّةٌ صالِحَةٌ حَتَّى النَّومِ و الأكلِ ؛

در هر چيز بايد نيّتى نيك داشته باشى ، حتّى در خوردن و خواب .