النّاسُ رَجُلانِ : عالِمٌ و مُتَعَلِّمٌ و لاخَيرَ فيما سِواهُما ؛

مردم دو گونه اند : دانشمند و دانشجو ، و در جز اين دو دسته خيرى نيست .

مَن خَرَجَ في طَلَبِ الِعلمِ كانَ في سَبيلِ اللّه ِ حتّى يَرجِعَ ؛

آن كه در جست و جوى دانش بيرون رود ، در راه خدا است ، تا آن گاه كه بازگردد .

طالِبُ العِلمِ لايَموتُ أويُمَتَّعَ جِدَّهُ بِقَدرِ كَدِّهِ ؛

جوينده دانش نمى ميرد تا آن گاه ، كه به اندازه زحمتش ، از خوش بختى بهره برد.

إنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ يَقولُ : تَذاكُرُ العِلمِ بَينَ عِبادِي مِمّا تَحيى عَلَيهِ القُلُوبُ المَيِّتَةُ ، إذا هُمُ انتَهَوا فيهِ إلى أمري ؛

خداوند مى فرمايد : بحث علمى ميان بندگانم ، چون به من بينجامد ، دل هاى مرده با آن زنده مى شود .

صاحِبُ النّاقَةِ أحَقُّ بِالجادَّةِ مِنَ الرّاجِلِ ؛

سواره به راه سزاوارتر است تا پياده .

ما مِن مُسلِمٍ يَغرِسُ غَرسَا أويزَرَعُ زَرعَا ، فَيأكُلُ مِنهُ إنسانٌ أوطَيرٌ أوبَهيمَةٌ إلاّ كانَت لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ ؛

هر مسلمانى درختى بنشاند يا كِشته اى بكارد و انسان يا پرنده يا چارپايى از آن بخورد ، براى او صدقه محسوب مى شود .

اُطلُبوا الرِّزقَ في خَبايا الأرضِ ؛

روزى را از آنچه در زمين پنهان است ، بجوييد .

مَن لَم يَصبِر عَلى ذُلِّ التَّعَلُّمِ ساعَةً بَقِيَ في ذُلِّ الجَهلِ أبَدا ؛

آن كه ساعتى ، خوارىِ فراگرفتن علم را تحمّل نكند ، براى هميشه در خوارى نادانى خواهد ماند .

مِن حَقِّ الوَلَدِ عَلى والِدِهِ . . . أنْ يُعَلِّمَهُ الكِتابَةَ ؛

از حقوق فرزند بر پدرش اين است كه او را نوشتن بياموزد .

قَيِّدُوا العِلمَ بِالكِتاب ؛

علم را با نوشتن در بند كشيد .

أسعَدُ العَجَمِ بِالإسلامِ أهلُ فارِسَ ؛

خوشبخت ترين ملّت غير عرب به واسطه اسلام ، ايرانيان اند .

يَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَيُوَطِّئونَ لِلمَهدِيِ سُلطانَهُ ؛

مردمى از مشرق قيام مى كنند و زمينه حكومت مهدى را فراهم مى آورند .

لَوكانَ الدِّينُ مُعَلَّقا بِالثُّرَيّا لَتَناوَلَهُ اُناسٌ مِن أبناء فارِسَ ؛

اگر دين به ستاره ثريّا آويزان باشد ، مردمانى از ايرانيان آن را به زير خواهند كشيد .

الظَّفَرُ بِالجَزمِ و الحَزمِ ؛

پيروزى ، در گرو اراده قاطع و دورانديشى است .

يَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَيُوَطِّئونَ لِلمَهدِيِ سُلطانَهُ ؛

مردمى از مشرق قيام مى كنند و زمينه حكومت مهدى را فراهم مى آورند .

أكرِمُوا أولادَكُم و أحسِنُوا آدابَهُم ؛

به فرزندان خود احترام بگذاريد و آنها را نيكو تربيت كنيد .

أدِّبُوا أولادَكُم عَلى ثَلاثَ خِصالٍ : حُبِّ نَبِيِّكُم ، حُبِّ أهلِ بَيتِهِ و قِراءَةِ القُرآنِ ؛

فرزندان خود را بر سه ويژگى تربيت كنيد : دوست داشتن پيامبرتان ، دوست داشتن اهل بيت او ، و خواندن قرآن .

لافَضلَ لِعَرَبِيٍ عَلى عَجَمِيٍّ و لاعَجَمِيٍّ عَلى عَرَبِيٍّ و لا أحَمَرَ عَلى أسوَدَ و لا أسوَدَ عَلى أحَمَرَ إلاّ بِالتَّقوى ؛

هيچ عرب را بر عجم ، و هيچ عجم را بر عرب و هيچ سفيد را بر سياه و هيچ سياه را بر سفيد برترى نيست مگر به تقوا .

كُلُّكُم مِن آدَمَ و آدَمُ مِن تُرابٍ و أكرَمُكُم عِندَ اللّه ِ أتقاكُم ؛

همه شما از نسل آدم هستيد و آدم از خاك است و ارجمندترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شما است .

وَاللّه ُ يُحِبُّ إغاثَةَ اللَّهفانِ ؛

خداوند كمك به اندوهگين و يارى خواه را دوست دارد .