مَن سَرَّهُ أن يُمَدَّ لَهُ فِي عُمرِهِ و يُزادَ في رِزقِهِ فَليَبَرَّ والِدَيهِ ؛

هركه خوش دارد عمرش دراز و روزى اش بسيار شود ، به پدر ومادرش نيكى كند .

مَنِ اتَّخَذَ زَوجَةً فَليُكرِمها ؛

هرکه همسرى اختيار كند ، بايد او را گرامى بدارد .

إذا صَلَّتِ المَرأةُ خَمسَها و صامَت شَهرَها و أحصَنَت فَرجَها و أطاعَت بَعلَها فَلَتَدخُلُ الجَنَّةَ مِن أيِّ أبوابٍ شاءَت ؛

هرگاه زنى نمازهاى پنج گانه اش را به جاى آورد ، و ماه رمضان را روزه بگيرد، و دامنش را پاك نگه دارد ، و از شوهرش فرمان ببرد ، از هر درى كه بخواهد وارد بهشت مى شود .

رَجَبٌ شَهرُ اللّه ِ الأصَبُّ يَصُبُّ اللّه ُ فِيهِ الرَّحمَةَ عَلى عِبادِهِ ؛

رجب ماه بارش رحمت الهى است . خداوند در اين ماه رحمت خود را بربندگانش فرو مى ريزد .

إنَّ في الجَنَّةِ قَصرا لايَدخُلُهُ إلاّ صُوّامُ رَجَبٍ ؛

در بهشت قصرى است كه جز روزه داران ماه رجب وارد آن نمى شوند .

يا جابِرُ! فَإذا لَقَيتَهُ [الإمامَ الباقِرَ عليه السلام ]فَاقرَئهُ مِنّي السَّلامَ ؛

اى جابر! هر گاه او [امام باقر عليه السلام ] را ديدار كردى ، سلام مرا به او برسان .

و يَخرُجُ مِن صُلبِ عَلِيٍّ (الرِّضا عليه السلام ) ابنُهُ مُحَمَّدٌ المَحمُودُ أطهَرُ النّاسِ خَلقا و أحسَنُهُم خُلقا ؛

از نسل امام رضا عليه السلام فرزندش محمّد پديد مى آيد كه فرزندى است پسنديده ، و در آفرينش از همه مردم پاك تر و در اخلاق از همه نيكوتر است .

إنَّ السَّعيدَ كُلَّ السَّعيدِ حَقَّ السَّعيدِ مَن اَحَبَّ عَلِيّا في حَياتِهِ و بَعدَ مَوتِهِ ؛

سعادتمند حقيقى كسى است كه على را در حيات او و پس از رحلتش دوست بدارد .

مَنِ اعتَكَفَ إيمانا وَ احتِسابا غُفِرَ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ ؛

همه گناهان گذشته كسى كه از روى ايمان و براى رسيدن به ثواب الهى معتكف شود ، آمرزيده مى شود .

المُعتَكِفُ يَعكُفُ الذُّنوبَ ويُجرى لَهُ مِنَ الأجرِ كَأجرِ عامِلِ الحَسَناتِ كُلِّها ؛

معتكف همه گناهان را در بند مى كند و مانند كسى كه همه خوبى ها را انجام داده است ، به او پاداش داده مى شود .

مَن بَكى عَلى مُصابِ هذِهِ البِنتِ (زَينَبَ بَنتِ عَلِيٍ عليها السلام ) كانَ كَمَن بَكى عَلى أخَوَيهَا الحَسَنِ و الحُسَينِ عليهماالسلام ؛

هر كس بر مصيبت هاى اين دختر (زينب عليها السلام ) بگريد ، همانند كسى است كه بر برادرانش ، حسن و حسين عليهماالسلام ، گريسته باشد .

إنَّما بُعِثتُ لاُِتَمِّمَ مَكارِمَ الأخلاقِ ؛

من مبعوث شدم تا بزرگوارى هاى اخلاقى را كامل كنم .

بُعِثتُ بِمَكارِمِ الأخلاقِ و مَحاسِنِها ؛

من براى [احياى] مكارم و نيكى هاى اخلاقى مبعوث شدم .

شَعبانُ شَهري و رَمَضانُ شَهرُ اللّه ِ فَمَن صامَ شَهري كُنتُ لَهُ شَفيعا يَومَ القِيامَةِ ؛

شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت شفيع او خواهم بود .

إنَّما سُمِّيَ شَعبانُ لأِنَّهُ يَتَشَعَّبُ فيهِ أرزاقُ المُؤمِنينَ ؛

ماه شعبان ، «شعبان» ناميده شد؛ زيرا روزى هاى مؤمنان در اين ماه قسمت مى شود .

أحَبَّ اللّه ُ مَن اَحَبَّ حُسَينا ؛

هر كه حسين را دوست بدارد ، خداوند دوستدار او است .

إستَقبِل هذَا الشِّعبَ حَتّى تَكونَ في أعلاهُ و لانَغُرَّنَّ مِن قِبَلِكَ اللَّيلَةَ ؛

بالاى اين درّه برو تا در بالاترين نقطه آن باشى و مبادا امشب از محلّ نگهبانى تو غافلگير شويم .

رِباطُ يَومٍ في سَبيلِ اللّه ِ خَيرٌ مِن قِيامِ شَهرٍ و صِيامِهِ ؛

يك روز مرزبانى در راه خدا از يك ماه شب زنده دارى و روزه دارى بهتر است .

عَينانِ لاتَمَسُّهُمَا النّارُ: عَينٌ بَكَت مِن خَشيَةِ اللّه ِ و عَينٌ باتَ تَحرُسُ في سَبيلِ اللّه ِ ؛

دو چشمند كه آتش به آنها نمى رسد: چشمى كه از ترس خدا بگريد و چشمى كه شب ها در راه خدا نگهبانى دهد .

مَن جُرِحَ في سَبيلِ اللّه ِ جاءَ يَومَ القِيامَةِ ريحُهُ كَرِيحِ المِسكِ . . . عَلَيهِ طابَعُ الشُّهَداءِ ؛

هر كس در راه خداوند مجروح شود ، در حالى وارد قيامت مى شود كه بويش چون بوى مشك است . . . و نشان شهيدان را دارد .