اَوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْهَةِ، اَعْبَدُ النّاسِ مَنْ أقامَ عَلَى الْفرائِضِ، أزْهَدُ النّاسِ مَنْ تَرَكَ الْحَرامَ، أشَدُّ النّاسِ إجْتِهادا مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ.

پارساترين مردم كسى است كه در موارد شبهه توقف كند، عابدترين مردم كسى است كه در برپايى واجبات، استوار باشد، زاهدترين مردم كسى است كه حرام را ترك كند، كوشاترين مردم شخصى است كه گناهان را رها كند.

أكْثِرُوا ذِكْرَ اللّهِ وَ ذِكْرَ الْمَوْتِ وَ تِلاوَةَ الْقُرآنِ وَ الصَّلاةَ عَلَى النبىِّ صلي الله عليه و آله، فَإنَّ الصَّلاةَ عَلى رَسُولِ اللّه صلي الله عليه و آله عَشْرُحَسَناتٍ.

زياد ياد خدا و ياد مرگ باشيد و قرآن را زياد بخوانيد و برپيامبر اكرم صلي الله عليه و آله فراوان درود فرستيد كه درود بر رسول خدا صلي الله عليه و آله ده حسنه به شمار مى رود.

قَـدِمَ جَمـاعَةٌ فَاسْتَـأْذَنُوا عَلىَ الرِّضا عليه السلام وَ قـالُوا: نَـحْنُ مِنْ شـيعَةِ عَـلىٍّ عليه السلام ، فَمَـنَعَهُمْ أيّـاما ثمّ لَمّا دَخَلُوا قـالَ لَهُـمْ: وَيْحَكُمْ اِنَّما شيعَةُ عَلىٍّ أميرِالْمُؤْمِنينَ عليه السلام اَلْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ سَلْمانُ وَ أبُوذرٍّ وَ الْمِقْدادُ وَ عَمّارٌ وَ مُحَمَّدُ بْنُ اَبى بَكْرٍ اَلَّذينَ لَمْ يُخالِفُوا شَيْئا مِنْ أوامِرِهِ.

گروهى خدمت امام رضا عليه السلام رسيدند و اجازه ورود خواستند و گفتند: ما از شيعيان على عليه السلام هستيم. امام چند روز اجازه ورود نداد . سپس (بعد از چند روز اجازه گرفته و) داخل شدند. امام عليه السلام به آنان فرمود: واى بر شما! شيعه اميرمؤمنان على عليه السلام امام حسن و امام حسين عليه السلام و سلمان و ابوذر و مقداد و عمار و محمد بن ابى بكر هستند كه با هيچ يك از فرمانهاى على عليه السلام مخالفت نكردند.

عَلاماتُ الْمُؤْمِنينَ [المؤمن] خَمْسٌ: صَلاةُ الاْءحْدى وَالْخَمْسينَ، وَ زيارَةُ الْأرْبَعينَ، وَ التَّختُّمُ بِالْيَمينِ، وَ تَعْفيرُ الجَبينِ، وَ الْجَهرُ بِبسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحيمِ.

نشانه هاى مؤمنان (شيعيان) پنج چيز است: ـ پنجاه و يك ركعت نماز (نمازهاى واجب و مستحب روزانه) ـ زيارت اربعين ـ انگشتر به دست راست داشتن ـ پيشانى را (در سجده) بر خاك نهادن ـ بسـم الله الرحـمن الرحيم را (در نمازها) بلنـد گفـتن.

إتَّـقُوااللّه َ وَ كُونُوا زَيْنا وَ لاتَكُونُوا شَيْنا، جُرُّوا إلَيْنا كُلَّ مَوَّدَةٍ، وَادْفَعُوا عَنّا كُلَّ قَبيحٍ.

از خدا پروا كنيد و مايه زينت باشيد و مايه ننگ نباشيد، همه محبّتها را به سوى ما جلب كنيد و همه زشتيها را از ما دفع كنيد.

ما أقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنَ تَكُونَ لَهُ رَغْبَةٌ يُذِّلُهُ.

چه قدر زشت است انسان مؤمن دلبستگى و خواسته اى داشته باشد كه او را خوار سازد.

مِنَ الذُّنُوبِ الَّتى لاتُـغـْفَرُ: لَيـْتَنى لا اُؤاخَذُ اِلاّ بِهذا.

از گناهان نابخشودنى اين است كه گفته شود: اى كاش مرا به غير از اين گناه مؤاخذه نكنند (يعنى گناه را كوچك و سبك شمارد).

اَلاِْشـْـراكُ فـِى الـنّاسِ اَخْفى مِنْ دَبيبِ النَّمْلِ عَلَى الْمِسْحِ الأْسوَدِ فى اللَّيـْلَةِ الْمُـظْـلِمَة.

شـرك در ميـان مــردم از ردّ پاى مور بر فرش سياه در شب تيره وتاريك مخـفى تـر اسـت.

إنَّكُمْ فى آجالٍ مَنْقُوصَةٍ وَ أيّامٍ مَعْدُودَةٍ وَالْمَوْتُ يَأتى بَغْتَةً، مَنْ يَزْرَعْ خَيْرا يَحْصُدُ غِبْطَةً وَ مَنْ يَزْرَعْ شَرّا يَحْصُدُ نَدامَةً، لِكُلِّ زارِعٍ ما زَرَعَ. لايُسْبَقُ بَطيى ءٌ بِحَظِّهِ وَ لايُدْرِكُ حَريصٌ مالَمْ يُقَدَّرْ لَهُ. مَنْ اُعْطِىَ خَيْرا فَاللّهُ أَعْطاهُ، وَ مَنْ وُقِىَ شَرّا فَاللّهُ وَقاهُ.

عمرهاى شما رو به كاهش است، دوران شما محدود است، مرگ ناگهان فرا مى رسد، هر كه نيكى بكارد خوشى درو مى كند وهر كس زشتى بكارد، پشيمانى درو مى كند، هر كسى آنچه را كشت كند درو خواهد كرد، نه كند رو از بهره و نصيب خود عقب مى ماند و نه حريص بيش از آنچه مقدّر اوست به دست آورد، به هر كس خيرى برسد از خداست، و هر كس از شرّى حفظ شود خدا او را حفظ كرده است.

لايَشْغَلَكَ رِزْقٌ مَضـْمُونٌ عَـنْ عَـمَلٍ مَفـْرُوضٍ.

مبادا روزى تضمين شده (كه درهرحال به تو مى رسد) تو را از كار و فعاليت واجب بازدارد.

أُوصيكُمْ بِتَقْوَى اللّه ِ، وَالْوَرَعِ فى دينَكُمْ، وَ الاْءجْتِـهادِ لِلّهِ، وَ صِدْقِ الْحـَديـثِ، وَ أداءِ الْأمانَةِ اِلى مَنِ ائْتَمَنَكُمْ مِنْ بِرٍّ وَ فاجِرٍ، وَطُولِ السُّجُودِ، وَحُسْنِ الْجَوارِ، فَبِهذا جاءَ مُحَمَّدٌ صلي الله عليه و آله.

شما را سفارش مى كنم به: تقواى الهى، پارسايى در دين خودتان، و كوشش و تلاش براى خدا و راستگويى و اداى امانت به كسى كه شما را امين شمرده است چه خوب باشد يا بد، و طولانى كردن سجده و خوش همسايگى، كه حضرت محمد صلي الله عليه و آلههمين برنامه ها را آورده است.

سَمِعْتُ أبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ بْنِ عَلىٍّ الْعَسْكَرى عليهماالسلام يَقُولُ: اَلْحَمُد لِلّهِ الَّذى لَمْ يُخْرِجْنى مِنَ الدُّنيا حَتّى أرانِىَ الْخَـلَفَ مِنْ بَعْـدى، أشْبَهُ النّاسِ بِرَسُولِ اللّه ِ صلي الله عليه و آلهخَلْقا وَ خُلْقا، يَحَفَظُهُ اللّه ُ تَبارَكَ وَ تَعالى فى غَيْبَتِهِ، ثُمَّ يُظْهِرُهُ فَيَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلاً وَ قِسْطا كَما مُلِئَتْ جَوْرَا وَ ظُلْما.

سپاس خدايى را كه مرا از دنيا بيرون نبرد تا اينكه (فرزندم و) جانشين بعد از خودم را به من نشان داد، كه او در خلقت و اخلاق شبيه ترين مردم به رسول خدا صلي الله عليه و آله است، خدا او را در غيبتش حفظ و نگهدارى مى كند، و بعد او را آشكار مى كند تا زمين را پر از عدل و داد كند، همان گونه كه از بى عدالتى و ستم پر شده باشد.

أرانى أبُو مُحَمَّدٍ عليه السلام إبْنَهُ وَ قالَ: هذا صاحِبُكُمْ مِنْ بَعْدى.

امام عسكرى عليه السلام فرزندش را به من نشان داد و فرمود: اين فرزند، بعد از من صاحب (و امام) شماست.

فَإذا قامَ قَضى بَيْنَ النّاسِ بِعِلْمِهِ كَـقَـضاءِ داوُدَ عليه السلام لايَسْأَلُ البَيـِّنَةَ.

زمانى كه (حضرت مهدى عليه السلام ) قيام كند، در ميان مردم با علم خودش قضاوت مى كند، همان گونه كه حضرت داود عليه السلام قضاوت مى كرد و از مردم، بيّنه و شاهد نمى طلبد.

... أمـا إنَّ لَهُ غَيـْبَةٌ يُحارُ فيـهَا الْجاهِلُونَ، وَ يَهْلِكُ فيهَا الْمُبطِلُونَ، وَ يُكَذِّبُ فيهَا الْوَقّاتُونَ، ثُمَّ يَخْرُجُ فَكَأَنـّى أنْظُرُ اِلىَ الأَعْلامِ الْبيضِ تَخْفِقُ فَوْقَ رَأسِهِ بِنَجَفِ الْكُـوفَةِ.

حضرت مهدى عليه السلام داراى غيبتى است (طولانى) كه نادانها در آن زمان متحير مى شوند، اهل باطل در آن غيبت به هلاكت مى رسند و وقت تعيين كنندگان دروغ مى گويند، سپس ظهور و خروج مى كند، گويا مى بينم پرچمهاى سفيدى را كه در نجفِ كوفه بالاى سر او به اهتزار در آمده است.

جُعِلَتِ الْخَبائِثُ كُلُّها فِى بَيْتٍ وَ جُعِلَ مِفْتاحُهُ الْكِذبَ. ;

تمام ناپاكيها در خانه اى نهاده شده و كلـيد آن دروغـگويى اسـت. (يعنى با دروغگويى، آدمى به گناهان و معاصى ديگر آلوده مى شود.);

عَلاماتُ الْمُؤمِنِ خَمْسٌ; صَلاةُ الْخَمْسيِن، وَ زِيارَةٌ الاَْربَعينِ، وَ التَّخَتُّمُ فىِ الْيَمينِ، وَ تَعـفيرُ الْجَـبينِ، وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحيم. ;

نشانه هاى مؤمن پنج چيز است; 1 ـ نمازهاى پنجاهگانه[ ـ منظور نمازهاى روزانه ونوافل آنهاست كه پنجاه ركعت مى شود.] 2 ـ زيارت اربعين 3 ـ انگشتر به دست راست كردن 4 ـ برخاك سجده كردن 5 ـ بسم اللّه الرحمن الرحيم بلند گفتن.;

وَعَلَيْكَ بِاْلاِقْتِصادِ وَاِيّاكَ وَالاِْسْرافَ فَاِنَّهُ مِنْ فِعْلِ الشَّيْطَنَةِ. ;

بر تو باد ميانه روى و پرهيز از اسراف زيرا اسراف از كارهاى شيطانى است.;

شيعَةُ عَلِيٍّ عليه السلام هُمُ الَّذينَ يُؤثِرونَ إخوانَهُم عَلى أنفُسِهِم و لَو كانَ بِهِم خَصاصَةٌ.;

شيعيان على عليه السلام ، آن كسانى اند كه برادرانشان را بر خودشان مقدّم مى دارند ، هرچند در خود آنها نيازى ضرورى باشد.;

خيرُ إخْوانِكَ مَن نَسي ذنبَكَ إليهِ .;

بهترين برادر تو آن كسى است كه گناه و خطاى تو را به خود ، فراموش كند.;