جُرأةُ الوَلَدِ عَلى والِدِهِ في صِغَرِهِ تَدعوا إلَى العُقوقِ في كِبَرِهِ .;

جسارت فرزند بر پدر در دوران كودكى اش ، موجب نافرمانى در بزرگ سالى اش مى شود .;

لِيَجِدَ الغَنِيُّ مَسَّ الجُوعِ؛ فَيَمُنَّ على الفَقيرِ .;

تا توانگر درد گرسنگى را بچشد و در نتيجه ، به نيازمند كمك كند .;

مِنَ الجَهلِ الضَّحكُ مِن غَيرِ عَجَبٍ .;

خنده اى كه از روى تعجّب نباشد ، نشان نابخردى است .;

ما أقبَحَ بالمُؤمِنِ أن تكونَ لَهُ رَغبَةٌ تُذِلُّهُ .;

چه زشت است در مؤمن خواسته اى باشد كه او را به خوارى كشاند .;

ـ ; بِيتِي اللَّيلَةَ عِندَنا؛ فإنَّهُ سَيُولَدُ اللَّيلَةَ المَولودُ الكَريمُ عَلَى اللّه ِ عَزَّ و جلَّ الَّذي يُحيي اللّه ُ عَزَّ و جلَّ بِهِ الأرضَ بَعدَ مَوتِها .;

امشب نزد ما بمان؛ زيرا بزودى فرزندى به دنيا خواهد آمد كه نزد خداوند عزّ و جلّ گرامى است و خداوند عزّ و جلّ به وسيله او زمين را پس از مردن آن زنده خواهد كرد.;

أضعَفُ الأعداءِ كَيدا مَن أظهَرَ عَداوَتَهُ .;

سست انديش ترين دشمنان، كسى است كه دشمنى خود را آشكار سازد.;

مَن كانَ الوَرَعُ سَجِيَّتَهُ ، و الإفضالُ حِليَتَهُ ، انتَصَرَ مِن أعدائهِ بِحُسنِ الثَّناءِ عَلَيهِ .;

هركه پاكدامنى، خصلت او باشد و بخشندگى، زيورش، با تمجيد و ستايشى كه از او مى شود، از دشمنانش انتقام گيرد.;

إنَّ اللّه َ تَبارَكَ و تَعالى أرى رَسولَهُ بِقَلبِهِ مِن نورِ عَظَمَتِهِ ما أحَبَّ .;

خداوند تبارك و تعالى از نور عظمت خويش، چندان كه دوست داشت، به قلب رسول خود نماياند.;

ما تَرَكَ الحَقَّ عَزيزٌ إلاّ ذَلَّ ، و لا أخَذَ بِهِ ذَليلٌ إلاّ عَزَّ .;

هيچ عزّتمندى حقّ را فرو نگذاشت مگر اين كه به ذلّت افتاد، و هيچ ذليل و ناتوانى حق را نگرفت مگر اين كه عزيز و نيرومند شد.;

الوَحشَةُ مِنَ النّاسِ عَلى قَدرِ الفِطنَةِ بِهِم .;

كناره گرفتن از مردم، به اندازه شناخت از آنهاست.;

إنَّ رَسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله لَمّا جاءَ جَعفَرُ بنُ أبي طالِبٍ مِنَ الحَبَشَةِ قامَ إلَيهِ وَ استَقبَلَهُ اثنَتَي عَشرَةَ خطيةً (خُطوَةً) و عانَقَهُ و قَبَّلَ ما بَينَ عَينَيهِ ـ إلى أن قالَ ; ـ و بَكى فَرَحا بِرُؤيَتِهِ .;

هنگامى كه جعفر بن ابى طالب از حبشه آمد، رسول خدا صلى الله عليه و آله برخاست و دوازده قدم به استقبال او رفت و با وى معانقه كرد و پيشانيش را بوسيد··· و از ديدن او اشك شادى ريخت.;

قيلَ لأمير المؤمنين عليه السلام ; مَن خيرُ خَلقِ اللّه ِ بعدَ أئمَّةِ الهُدى و مصابيحُ الدُّجى؟ قالَ ; العُلَماءُ إذا صَلَحوا ، قيلَ ; العُلَماءُ إذا فَسَدوا ، هُمُ المُظهِرونَ لِلأباطيلِ ، الكاتِمونَ لِلحَقائقِ .;

به امام على عليه السلام گفته شد بهترين مردم بعد از ائمه عليهم السلام چه كسانى هستند؟ حضرت فرمود ; عالمانِ صالح. عرض شد; بعد از ابليس و فرعون و نمرود و بعد از كسانى كه نام شما را روى خود مى گذارند··· بدترين خلق خدا چه كسانى هستند؟ فرمود; عالمانِ فاسد، همانان كه باطلها را آشكار مى سازند و حقايق را كتمان مى كنند.;

و هُم أضَرُّ عَلى ضُعَفاءِ شيعَتِنا مِن جَيشِ يَزيدَ عَلى الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليهما السلام و أصحابِهِ ، فإنَّهُم يَسلُبونَهُمُ الأرواحَ و الأموالَ ، و هؤلاءِ عُلَماءُ السُّوءِ ··· يُدخِلونَ الشَّكَّ و الشُّبهَةَ عَلى ضُعَفاءِ شيعَتِنا فيُضِلّونَهُم .;

زيان آنها براى شيعيان ناتوان (آسيب پذير) ما بيشتر از زيان سپاه يزيد براى حسين بن على عليهما السلام و ياران اوست؛ زيرا آنها جان و مال ايشان را گرفتند و اين علماى بدكردار ··· در دل شيعيان ناتوان ما شكّ و شبهه مى اندازند و گمراهشان مى كنند.;

إنّ ··· للحَزمِ مِقْدارا ، فإنْ زادَ علَيهِ فهُو جُبْنٌ .;

همانا ··· دور انديشى و احتياط اندازه اى دارد كه اگر از آن فراتر رود، بزدلى است .;

أقلُّ النّاسِ راحةً الحَقودُ .;

كم آسايش ترين مردم، كينه توز است .;

ما تَرَكَ الحقَّ عزيزٌ إلاّ ذَلَّ ، و لا أخَذَ بهِ ذليلٌ إلاّ عَزَّ .;

هيچ عزيزى حقّ را فرو نگذاشت، مگر آن كه ذليل شد ؛ و هيچ ذليلى به آن چنگ نزد، مگر اين كه عزيز گشت .;

أعْرَفُ النّاسِ بحُقوقِ إخْوانِهِ و أشَدُّهُم قَضاءً لَها أعْظَمُهُم عِند اللّه ِ شَأنا .;

آن كه به حقوق برادران خود آشناتر باشد و در رعايت كردن آنها كوشاتر ، نزد خداوند ارجمندتر است .;

خَيرٌ مِن الحياةِ ما إذا فَقَدْتَهُ أبْغَضْتَ الحياةَ ، و شَرٌّ مِن المَوتِ ما إذا نَزَلَ بِكَ أحْبَبتَ المَوتَ .;

بهتر از زندگى آن است كه هرگاه آن را از دست دهى از زندگى بيزار شوى، و از مرگ بدتر آن چيزى است كه هرگاه بدان گرفتار آيى، آرزوى مرگ كنى .;

مَن لَم يَتَّقِ وُجوهَ النّاسِ لَم يَتَّقِ اللّه َ .;

كسى كه از مردم پروا نكند، از خدا نيز پروا ننمايد .;

لَو جَعَلْتُ الدُّنيا كُلَّها لُقْمَةً واحِدَةً و لَقَّمْتُها مَن يَعبُدُ اللّه َ خالِصا لَرَأيتُ أنّي مُقَصِّرٌ في حَقِّهِ .;

اگر همه دنيا را يك لقمه كنم و آن را در دهان كسى گذارم كه از روى اخلاص ، خدا را عبادت مى كند، باز به نظرم در حقّ او كوتاهى كرده ام .;