اَلْمُـصيبَـةُ لِلصّـابِرِ واحِـدَةٌ ولِلْـجـازِعِ اثْنتـانِ.

مصيبتبراى كسى كه صبر مى كند، يـك مشـكل بيش نيـست، ولى براى كسى كه بى تابى مى كند، دوتاست.

أَنَّهُ كانَ يَقُـولُ عِنْدَ قَبْرِ اَميرِالْمُؤْمِنينَ عليه السلام; اَلسَّلامُ عَلَيْكَ ياوَلِىَّ اللّه ِ، اَشْهَدُ اَنَّكَ اَوَّلُ مَظْلُومٍ وَ اَوَّلُ مَنْ غُصِبَ حَقَّهُ، صَبَرْتَ وَ احْتَسَبْتَ حَتّى اَتاكَ الْيَقينُ. ;

در كنار قبر اميرالمؤمنين عليه السلامچنين مى گفت; سلام بر تو باد اى ولىّ خدا! شهادت مى دهم كه تو نخستين مظلوم و اولين كسى هستى كه حقش غصب شد. براى خدا صبر كردى تا آنكه يقين (وفات) تو را فرا رسيد. بيان مظلوميت امير المؤمنين عليه السلام در قالب زيارتنامه و از زبان امامان شيعه، براى آگاهانيدن مردم و نسل هاى آينده از ستمى است كه از سوى مخالفان، بر خاندان عصمت و طهارت رفته است. اينگونه زيارت ها، مثل خواندن اعلاميه افشاگر، كنار مزار يك شهيد است.;

اَبُو مُحَمَّدٍ عليه السلام ابْنى، اَصَـحُّ آلِ مُحَـمَّدٍ صلي الله عليه و آلهغَريزةً وَ اَوْثَقُهُمْ حُجَّةً وَ هُو الأكْبَرُ مِنْ وُلدى وَ هُو الْخَلَفُ وَ اِلَيْهِ تَنْتَهى عُرَى الاَ?امَة وَ اَحْكامُنا. ;

پسرم ابومحمد عليه السلام از نظر غريزه صحيح ترين شخص آل محمد صلي الله عليه و آله و از نظر دليل و حجت استوارترين آنهاست و او بزرگترين فرزند من و جانشين من است و پيوندهاى امامت و احكام ما به او منتهى مى گردد.;

لَوْ اَنَّكَ زُرْتَ قَبْرَ عَبْدِ الْعَظيمِ عِنْدَكُمْ لَكُنْتَ كَمَنْ زارَ الحسينَ بْنَ عَلىٍّ عليهماالسلام. ;

كجا بودى؟ گفت; در زيارت امام حسين عليه السلام. حضرت به او فرمود; آگاه باش! اگر قبر حضرت عبدالعظيم را كه پيش شماست زيارت مى كردى، همچون كسى بودى كه حسين بن على عليهماالسلام را زيارت كرده است.;

لا تَطلب الصَّفا ممّن كَدّرتَ علَيهِ ، و لا النُّصْحَ ممّن صَرَفْتَ سُوءَ ظنِّكَ إلَيهِ ، فإنّما قلبُ غيرِكَ لكَ كقلبِكَ لَهُ .;

از كسى كه مكدّرش كرده اى صفا مجوى و از كسى كه تير بد گمانى ات را به او نشانه رفته اى خيرخواهى و صداقت مخواه؛ زيرا دل ديگرى با تو همچون دل توست با او.;

رُوِينا عن آبائكَ أنّهُ يأتي علَى النّاسِ زمانٌ لا يكونُ شيءٌ أعزَّ مِن أخٍ أنيسٍ أو كَسْبِ دِرْهَمٍ مِن حلالٍ ـ ; إنّ العزيزَ موجودٌ ، و لكنّكَ في زمانٍ لَيسَ شيءٌ أعْسَرَ مِن دِرْهَمِ حلالٍ و أخٍ في اللّه ِ عزّ و جلّ .;

از پدران شما برايمان روايت شده است كه روزگارى بر مردم مى آيد كه چيزى كمياب تر از يك برادر همدم يا كسب يك درهم حلال نيست ـ فرمود ; چيز كمياب [سرانجام ]پيدا مى شود امّا تو در زمانى هستى كه چيزى دشوارتر از [به دست آوردن] يك درهم حلال و يك برادر خدايى نيست.;

السَّهَرُ ألذُّ لِلمَنَامِ ، و الجُوعُ يَزِيدُ فِي طِيبِ الطَّعَامِ .;

شب زنده دارى، خواب را دلنشين تر و گرسنگى، غذا را لذت بخش تر مى كند.;

لَمّا كَلَّمَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ موسَى بنَ عِمرانَ عليه السلام ··· قالَ ; إلهي ، فما جَزاءُ مَن أتَمَّ الوُضوءَ مِن خَشيَتِكَ ؟ قالَ ; أبعَثُهُ يَومَ القِيامَةِ و لَهُ نُورٌ بَينَ عَينَيهِ يَتَلألأُ .;

زمانى كه خداوند عزّ و جلّ با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت··· موسى عرض كرد; خدايا! پاداش كسى كه از خشيت تو وضو را كامل به جا آورد چيست؟ خداوند فرمود; روز قيامت او را در حالى مبعوث مى كنم كه در پيشانيش نورى مى درخشد.;

إنَّ اللّه َ جَعَلَ الدُّنيا دارَ بَلوى ، و الآخِرَةَ دارَ عُقبى ، و جَعَلَ بَلوَى الدُّنيا لِثَوابِ الآخِرَةِ سَبَبا ، و ثَوابَ الآخِرَةِ مِن بَلوَى الدُّنيا عِوَضا .;

خداوند دنيا را سراى آزمايش قرار داده است و آخرت را سراى فرجام ؛ آزمايش و بلاى دنيا را وسيله پاداش آخرت كرده است و پاداش آخرت را عوض بلا و آزمايش هاى دنيا.;

اُذكُرْ مَصرَعَكَ بَينَ يدَيْ أهلِكَ، و لا طَبيبَ يَمنَعُكَ ، و لا حَبيبَ يَنفَعُكَ .;

به ياد آور زمانى را كه در جمع خانواده خود به حال مرگ افتاده اى و نه طبيبى مى تواند مانع رفتن تو شود و نه دوستى مى تواند كارى برايت بكند.;

اُذكُرْ حَسَراتِ التَّفريطِ تَأخُذْ بِتَقديمِ الحَزمِ .;

حسرت هاى كوتاهى كردن [در كارها و اعمال ]را به ياد آور، تا احتياط و دورانديشى در پيش گيرى.;

مَن جَمَعَ لَكَ وُدَّهُ و رَأيَهُ فاجمَعْ لَهُ طاعَتَكَ .;

هر كه دوستى و رأى خود را يكجا در اختيار تو گذاشت، تو نيز اطاعت خود را يكجا در اختيار او گذار.;

العُقوقُ يُعقِبُ القِلَّةَ ، و يُؤَدّي إلَى الذِّلَّةِ .;

نافرمانى والدين، تنگدستى مى آورد و به ذلّت مى كشاند.;

ألقُوا النِّعَمَ بحُسن مُجاوَرَتِها ؛ و التَمِسوا الزِّيادَةَ فيها بالشُّكرِ علَيها ، و اعلَموا أنّ النَّفسَ أقبَلُ شيءٍ لِما اُعطِيَت ، و أمنَعُ شَيءٍ لِما مُنِعَت .;

براى نعمت ها همسايه خوبى باشيد و با سپاسگزارى و قدردانى از آنها، بر نعمت هاى خويش بيفزاييد و بدانيد كه نفْس ، آنچه را به او داده مى شود به راحتى مى پذيرد و در برابر آنچه از آن باز داشته مى شود، به شدت مقاومت مى كند.;

السَّهَرُ ألَذُّ لِلمَنامِ .;

شب زنده دارى، خواب را لذت بخش تر مى كند.;

الفَقرُ شَرَهُ النفسِ و شِدَّةُ القُنوطِ .;

فقر، سيرى ناپذيرى نفس است و نوميدى شديد.;

المَقاديرُ تُريكَ ما لَم يَخطُرْ بِبالِكَ .;

مقدّرات چيزهايى را كه به ذهنت خطور نمى كند، نشانت مى دهد.;

الجاهِلُ أسيرُ لِسانِهِ .;

نادان، اسير زبان خويش است.;

الهَزلُ فُكاهَةُ السُّفَهاءِ ، و صِناعَةُ الجُهّالِ .;

هزل گويى، شوخى كم خردان و كار نادانان است.;

خَلَقَكُم أنوارا فجَعَلَكُم بِعَرشِهِ مُحدِقينَ ، حتّى مَنَّ علَينا فجَعَلَكُمُ اللّه ُ في بُيوتٍ أذِنَ اللّه ُ أن تُرفَعَ و يُذكَرَ فيها اسمُهُ .;

شما را نورهايى آفريد و سپس به صورت حلقه هايى بر گرد عرش خويش قرارتان داد، تا آن كه بر ما منّت نهاد و خداوند شما را در خانه هايى قرار داد كه خدا رخصت داده تا[قدر و منزلت آنها ]رفعت يابد و نامش در آنها ياد شود.;