امام باقر و مرد مسیحی

مذهبی

امام باقر، محمد بن علی بن الحسين(ع)، لقبش "باقر" است. باقر يعنی شكافنده. به آن حضرت "باقر العلوم" می‏گفتند، يعنی‏"شكافنده دانشها". مردی مسيحی، به صورت سخريه و استهزاء، كلمه "باقر" را تصحيف‏ كرد به كلمه "بقر" -يعنی گاو- و به آن حضرت گفت: «انت بقر»؛ يعني«تو گاوی» امام بدون آنكه از خود ناراحتی نشان بدهد و اظهار عصبانيت كند، با كمال سادگی گفت: «نه، من بقر نيستم من باقرم». مسيحی: «تو پسر زنی هستی كه آشپز بود». - «شغلش اين بود، عار و ننگی محسوب نمی‏شود». - «مادرت سياه و بی‏شرم و بد زبان بود». - «اگر اين نسبتها كه به مادرم می‏دهی راست است، خداوند او را بيامرزد و از گناهش بگذرد. و اگر دروغ است، از گناه تو بگذرد كه دروغ‏ و افترا بستی». مشاهده اين همه حلم، از مردی كه قادر بود همه گونه موجبات آزار يك‏ مرد خارج از دين اسلام را فراهم آورد، كافی بود كه انقلابی در روحيه مرد مسيحی ايجاد نمايد، و او را به سوی اسلام بكشاند . مرد مسيحی بعدا مسلمان شد.