دستم نمک نداره
سلام. خسته نباشید. یه چیزی میخواستم فقط بگم شاید یک صدم دلم اروم شد. نمیدونم چرا دستم نمک نداره . من برای رفیقام خیلی خوب بودم دستشون رو همه جا گرفتم اما الان که حال دلم خوب نیست هیچکدوم نیستن و فقط استوری های خوشگذرونیشون با رفقای دیگشونو میبینم. همیشه ی خدا توی بدبختی هاشون همه جور کمکی بهشون کردم مثلا یه بار چندتومن بیشتر توکارتم نداشتم محتاج یک پنجمش بودم اما برای اون رفیقم کتابی که نیاز داشت و لنگش بود رو خریدم و هدیه دادم بدون اینکه منت بزارم. هیچوقت یاد ندارم زنگ بزنن بگن رضا حالت چطوره همیشه من زنگ زدم و حتی رفتم که ببینمش. نمیدونم اشتباه از کجاست. ولی خیلی دلم پره خیر ما به همه رسید ولی یک نفر در حد صحبت کردن خیرش به ما نرسید. تازه موقع سختی هام به یک نفر اجازه نمیدم که کمکم کنه که مبادا تو زحمت بیوفته سعی میکنم خودم جمعش کنم ولی حداقل آدم میتونه که با رفیقش حرف بزنه آروم بشه. هیچکس با ما اینطور نبود. فقط شعار میدن تو داداشی منی و ازین چرت و پرتا ولی خوشی هاشون با بقیه است بد حالی هاشون با ماست تازه من تو اوج بد حالی خودم رفتم باهاشون حرف زدم و کمک کردم و دلداریشون دادم. باز با این حال که ازشون ناراحتم ولی الان زنگ بزنن یه کار بگن بازم کمکشون میکنم نمیدونم چرا دست خودم نیست دلم نمیاد ولی بعدش با خودم فکر میکنم میگم اینا اینجورین با من ولی باز من رفتم سمتشون ولی دریغ از یک نفر که ....
تیم نوجوانی
سلام رضا جان. اینکه هر فردی یه اخلاقی داره درش شکی نیست اما اینکه توقع داشته باشید تمام دوستان شما با شما مثل خودتون رفتار کنند توقع جالبی نیست. ممکنه شما رفقایی رو انتخاب کرده باشید که واقعا نشه بهشون واژه رفیق بودن رو نصبت داد. بهتره بگردی و یه دوست جدید که بیشتر به فکر شما و احترام متقابل باشه رو پیدا کنی تا انکه بخواهی وقت خودت رو برای افرادی بگذاری که درک درستی از روابط ندارن. از طرفی هم به بقیه اجازه بده که بهت کمک کنند. چون اگه بخواهی هر چیزی رو خودت حل کنی بقیه هم متوجه این خصلت شما میشن و به همین خاطر دیگه حتی در مشکلات هم به سمت شما نخواهند امد و اینجا شما مقصر خواهید بود.
