عذاب وجدان
سلام، موضوع خیلی مفصله ولی کوتاهش میکنم، من یه کسیو ناخواسته به خودم علاقه مند کردم چون خودمم خیلی دوسش داشتم و اینکه هردو دختریم ولی اون علاقه منو بد برداشت کرد با اینکه بارها گفتم من همجنسگرا نیستم، ولی قانعم کرد که باشه نیستی و اینکه ما پارتنر باشیم همجنسگرا بودنمون نیست منم با کلی کلنجار با خودم قبول کردم چون بهم گفت یا این یا برو چون نمیتونم به عنوان دوست ببینمت وقتی انقد بهم علاقه نشون میدی، منم هم واسه از دست ندادنش قبول کردم الان ماه ها گذشته تازه متوجه شدم که ازم میخواد ازدواج نکنم و ما باهم بریم زندگی کنیم و من قبلا اینو نمیدونستم که قبول کردم اخه قرار نبود اینجوری بشه و منم دیدم چه اشتباهی کردم توبه کردم و الان یه هفته س دارم گریه میکنم خدا منو ببخشه ولی بعد اینکه بهش گفتم بیا فقط دوست باشیم خیلی بهم ریخت و الان منو ظالم میدونه و منم عذاب وجدان دارم که چرا اونو به خودم انقد علاقه مند کردم و الان حس میکنم همش تقصیر منه که از اول قبول کردم اینو، بچگی کردم واقعا و الان نمیدونم چیکار کنم میترسم هیچوقت منو نبخشه😭خیلی عذاب وجدان دارم من نمیخواستم بهش ظلمی کنم من فقط نمیدونم چرا انقد دوسش داشتم و انقد آرزو کردم اونم دوسم داشته باشه و انقد نادیده م نگیره چون از سرد بودنش اذیت میشدم رها کردنشم برام خیلی سخت بود و باعث شد این تصمیم احساسی و بگیرم و الان گرفتار شدم لطفا راهنماییم کنین واقعا خیلی تحت فشارم الان...
امیر عباس قائمی
سلام از آدم های سمی دوری کنید ، حتی اگه بهترین و مورد علاقه ترین آدم زندگی شما باشن . چون میتونن زندگی شمارو مسموم کنن ... فقط ازش دور شو و بگذر و رها کن راه درست هم مشخصه خداوند زوج را آفرید و زن برای مرد و مرد را برای زن و هر چیزی غیر از این اشتباهه حالا در هر قالبی باشه ...