عدم ارتباط درست با اطرافیان 

سلام من تازه وارد ۱۷ سالگی شدم. حدود ۱۵ ماه پیش پدرم رو از دست دادم. قبل از اون هم پدرم ازکارافتادگی داشت و مادرم شاغل هست. دوستی ندارم و بيشتر اوقات رو تو خونه به سر میبرم. قبلا پیش میومد که مثلا همه‌ی سه ماه تابستون رو داخل خونه بودم و از خونه بیرون نمی‌رفتم. الان یه ذره ارتباطم با محیط بيشتر شده؛ ولی همچنان با غریبه ها و فامیلای درجه ۲ و ۳ نمیتونم ارتباط داشته باشم. موقع حرف زدن انگار یه چیزی جلومو میگیره و نمیزاره حرف از گلوم بالاتر بیاد. حتی با اعضای خانوادم هم گاهی اینجوری میشه. خودم حس میکنم دوست دارم با بقیه ارتباط سازنده ای داشته باشم اما نمیشه. یه چند وقتی هم هست ارتباطم با خانوادم مخصوصا برادر اولم که یک سال ازم کوچیکتره خراب شده. کنار هم نشستیم کاملا عادی اما من یه حرفی میزنم که اون ميگه دهنتو ببند و بی احترامی میکنه. منم عصبی میشم و باز جوابشو میدم البته از جمله سوم به بعد گریم میگیره و نمیتونم گریم رو کنترل کنم. دلم میخواد کنترلش کنم بعد هر دعوا به خودم میگم دیگه حق نداری گريه کنی ولی باز دفعه بعد همینجوری میشه کسی کوچکترین چیزی بهم گفت گریم میگیره. بقیه هم به خاطر این مسئله سرزنشم میکنن میگن تا یه چیزی بهش میگی گريه میکنه. اما دست خودم نیست نمیتونم کنترلش کنم.

توجه

این سوال به صورت خصوصی ارسال شده است و تنها مالک سوال میتواند پاسخ ان را مشاهده نماید.