عصبی شدم:(
سلام خسته نباشید من یه دختر ۱۷ساله هستم . همش تو خونه عصبی میشم هرکی حرف میزنه کافیه فقط یکم تن صداش بالا باشه تا طرف مقابلش متوجه بشه و اونوقته که من اعصابم بهم میریزه همش دوست دارم همه جا اروم باشه هیچکی حرف نزنه حتی صدای تلوزیون و صدای قاشق و چنگال هم نیاد . حتی به نحوه غذا خوردن والدین هم گیر میدم چرا اینجور با دهن باز غذا میخورید اصلا همه چی عصبیم میکنه اروم و قرار ندارم دوست دارم یه جا بشینم و هیچ صدایی نباشه خونه رو که بهم ریخته میبینم همش داد میزنم گریه میکنم جیغ میزنم مامانمم تا الان اصلا فکر نکرده ببینه من چمه فقط یه چیز میبینه اینکه به پسر دسته گلش من نگم صدای تلوزیون رو کم کن همین فقط . کافیه به برادر ده سالم بگم ساکت باش صدای تلوزیونو کم کن قبل اینکه برادرم جواب بده مامانم میگه مبینا چته چی میگی چه مرگته چرا دوست داری دعوا بشه . هروقت با بابام حرف میزنم مامانم میگه دعوا درست نکن همیشه میگه علت اصلی اینکه منو بابات با هم دعوا میکنیم تویی . هروقت میام خودمو سرگرم کنم مامانم گیر میده بلد نیستی کار کنی معلول ذهنی و جسمی هستی . دیوونه شدم همه بر علیه منم همه میگن مقصر منم بخدا منم ادمم نفس میکشم تروخدا یه چیزی بگید که من مقصر نباشم من اصلا نمیخوام خودم رو تغییر بدم چون کار بدی نکردممم منم ادمم خوب الان مطمئناا شمام میگین مقصر تویی راست میگن!!!!!!
محمد کاظم نجفی
سلام مبینا خانم امیدوارم حالتون خوب باشه دقیقا حق با شماست، اصلا شما مقصر نیستید »» بلکه مقصر اصلی تغییرات هورمونی و بدنی شماست این دوران نوجوانیه که شما را زودرنج و کم حوصله کرده و باعث شده که نسبت به اطراف و اطرافیان کمی حساس تر بشید نوجوانی دورانیه که آدم نیاز به خلوت و فکر کردن در مورد خودش و آینده اش داره پس اصلا شما مقصر نیستید بلکه این تغییرات عادی دوران نوجوانیه که مقصره اگر میبینی پدر و مادرتون کمی شما را درک نمی کنند»» شاید بشه گفت مهمترین دلیلش اینه که اونها تاحالا تو خونشون نوجوانی رو بزرگ نکردن و نداشتند و شما اولین نوجوان خانه آنها هستید لذا اولین تجربه آنهاست برای برخورد کردن و زندگی کردن با یک نوجوان همین که والدین شما دغدغه ی شما را دارند و یکی از قسمت های مهم صحبت های بین خودشون رو در بر میگیره »»یعنی اینکه دغدغه شما را دارند و این یعنی عشق و محبت آنها نسبت به شماست فراموش نکنید که آنها والدین شما هستند و عاشق شما هستند و دوست دارند به بهترین وجه رشد کنید و بزرگ شوید و آینده خوب و روشنی داشته باشید اول به شما پیشنهاد میدم جاها و افرادی که باعث ناراحت شدن شما میشن از آنها فاصله بگیرید و تا جایی که ممکنه حضورتون رو کم کنید و هر جا که دیدید دارید عصبانی میشید و از کوره در می روید لطفاً اون مکان را ترک کنید تو مرحله دوم نیاز هست که سبک زندگی خودتون رو تغییر بدید دوری کنید از چیزهایی که باعث میشه استرس و اضطراب شما زیاد بشه »»مثلاً شب دیر خوابیدن ،استفاده بیش از حد از موبایل و کامپیوتر، استفاده از بازی های هیجانی مثل کالاف و... حتماً تو برنامه خودتون از تفریح مخصوصاً ورزش و طبیعت استفاده کنید و همچنین کارهایی که باعث رشد فکری ،شخصیتی یا حتی مهارتی شما میشه استفاده کنید تابستان و کلاس های تابستانی را فراموش نکنید که هم باعث میشه دوستان جدیدی پیدا کنید و هم مهارت ها و هنر های جدید و مختلفی را یاد بگیرید امیدوارم موفق باشید
