فعل جهان 

سلام من تا ۱۴ سالگی خیلی زندگی بر وفق مراد بود نمراتم تو هفتم کارنامه همش ۲۰ بود حالم خیلی خوب ورزشم میکردم یه رشته هم در کنارشون خیلی عالی داشتم توش پیشرفت میکردم تا اینکه... کرونا اومد و تمامی بدبختی های من شروع شد (شاید بگین که خب کرونا واسه همه وجود داشت ولی برای من سهمگین تر بود) کلاسا تعطیل شد و اون عزت نفس و اعتماد به نفس من کم کم کاهش پیدا کرد تا حدودا خیلی کم تلاشا ها واسه درس خوندن جاش رو به (متاسفانه) تقلبا داد ورزش هم کم کم بی انگیزه شدمو این بود تا یه بدبختی دیگه هم اومد اونم اسمش هست همونی که تو دوران بلوغ واسه همه پیش میاد اون بیشتر شد و درس و ورزش و رشتم جاش رو بهش داد و تا الان که هیچ انگیزه ای واسم نمونده بنظرتون مقصر اینها کیه؟ من؟ یا کرونا؟ یا بوجود آورنده کرونا؟ کی؟ خسته ام همین خیلی خسته

تیم نوجوانی

سلام پسر شیطون و گل. هیچ کس رو لطفا مقصر ندون. چون سودی نداره. اما انچه که قطعی است اینه که فقط خودت میتونی این وضع رو تغییر بدی. اونم با شناخت دوباره خودت و هدف گذاری بلند مدت کردن. به خودت بیا. دنیا به اخر نرسیده است. دوباره توی مدرسه که حضوری شده است تلاش کن و رفقای جدید پیدا کن و ورزش رو ادامه بده و از خودارضایی دست بردار و با رفقای خودت درس ها رو مرور کن و تفریح کن و شاد باش و تقلب رو کنار بزار و به بهترین حالت خودت باز گرد. حتی بهتر از حالت قبلی خودت. اینقدر ناامید نباش. به جاش تلاش کن و سعی کن تغییر کنی. باور کن میتونی. ما هم کنار تو هستیم.