ادامه سوال قبل 

توی مدرسه یه روز دیدمشون گفتم من این مشکلو دارم، کلی ناراحت شد و تنهایی راهی ام که گذاشت جلو پام این بود که ورزش کن فکرشو نکن، خودتو درگیر یه چیز دیگه کن، اما هر چقدر تلاش کردم نتونستم جلوی خودمو بگیرم تا این که کرونا اومد و مدارس تعطیل شد، من شدم خونه نشین و باز شدن پای هر چیزی که فکرشو کنید به زندگی من، الان 2 ساله افسردم خودم نمیفهمیدم، منی که وزنم بود 80 کیلو الان به 70 کیلو رسیدم، چشمام شده 4 به قدری ضعیفه که هیچ جا رو بدون عینک درست نمیتونم ببینم، روز به روز بدتر شدن روز به روز فیلم مستهجن تر، روز به روز من پست تر روز به روز من خاک بر سر تر، همه نمازام ازم گرفته شد، بلوغ زودرس پیدا کردم، 4 سال زندگیم سوخت!!! بدبخت شدم، به خاک سیاه نشستم، از درسام عقب موندم و نمرم پایین اومد، هر جا میشینم میگن چرا اصلا حرف نمیزنی میگم چی بگم؟ به خاطر افسردگی که خودم ازش بی خبر بودم و تازه فهمیدمش دارم فکر میکردن که خیلی با خدام?، همون استادمون بعد از چند وقت همین چند هفته پیش هر وقت منو میدید میگه خیلی رفتی توی فاز

تیم نوجوانی

سلام نوجون گل. هیچ وقت برای جبران دیر نیست. اینقدر به گذشته فکر کن و برعکس برای اینده بهتر خودت تلاش کن. اگر واقعا بخواهی جلوی گناه را بگیری باید چشم خودت را کنترل کنی و دیگر به سمت فیلم نروی و گوشی را به صورت کنترل شده استفاده کنی. اموزش ترک خودارضایی را بخوانید و برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید.