تلف شدن نوجوانی 

سلام من فکر میکردم وقتی چهارده ساله بشم قراره خیلی بهم خوش بگذره ولی الان ۴ماهه که ۱۴سالمه و خوشی هام مدرسه ست که ۳ساعت در روز میتونم همسن هام رو ببینم،آخرهفته با خاله ام میریم صحرا که البته همه ی جمع یا از من خیلی بزرگتر ن یا خیلی کوچیکتر،و خانواده ام که خیلی خانواده خوبین که باعث میشه عذاب وجدان بگیرم که چرا ناراضی هستم،حقیقت اینه که خسته شدم،همه چیز یکنواخته و با تمام فامیلامون که بچه همسن من دارن قطع رابطه کردیم من میخوام یه کاری کنم ولی نمیدونم چکار،حس میکنم فضای اینجا خیلی کوچیکه،شاید اگر تو تهران یا همچین جایی بودم زندگیم باحال تر میشد،لطفا به من کمک کنید واقعا دیگه نمیدونم چیکارکنم هیچ دوست خوبی هم اطرافم ندارم

تیم نوجوانی

سلام دختر خوشگلم. خوشبختی چیزی نیست که با زمان و مکان به دست بیاری. اینکه فکر کنی ۱۴ سالگی یا زندگی تو تهران یعنی توجه لذت و عشق و حال، سخت در اشتباه هستی. خوشبختی اینه که الان با توجه به شرایط فعلی از زندگی لذت ببری. اگه ریتم زندگی تو یکسان شده، خوب عوضش کن. مثلاً شروع کن به انجام یه کار جدید. برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید