بخاطر کم ناشنوام و نمیشنوم ناراحتم
من اصلا نمیتونم زیاد بمونم خونه مثلا دوست دارم برم بیرون با دوستام یا با دختر خالهام هم دوست دارم برم مهمونی هر کجا هم چیزی اینا که دوست دارم داشته باشم ندارم و صبح پا نمیشم ظهر پا میشم بعد شب اصلا خوابم نمیبره فقط نصف شبی خوابم میگیره و همش ناراحتم که صداها نمیشنوم نمیتونم کامل هرروز قشنگ حرف بزنم و دوست دارم آهنگ گوش بدم و بخونم انقدر دوست دارم خوب بشم زود هم اینور برا خالم خیلی دلم براش تنگ شده و خیلی وقته دوستام ندیدم و دوست دارم پیششون باشم و قبلا اینجوری نبودم حالا خیلی عوض شدم خواهش میکنم اگه میشه مشکلم رو کمکم کنید ممنون میشم
تیم نوجوانی
سلام. شما دچار یک ناتوانی جسمانی هستید. اما این امر نباید موجب بشه به خاطرش از جامعه دوری کنی. ممکنه بقیه باهاتون حال نکنن و نخواهند بیان بیرون و شما رو سربار بدونن اما وقتی خودت این افکار منفی رو تلقین کنی مسلما زندگی برات سخت میشه. پس به خود انرژی بده. با کسانی که تو رو درک میکنند رابطه برقرار کن. چون تنها هستی برنامه و ساعت خواب درست نداری. با یافتن رفیق خوب و وقت گذاشتن با انها حالت بهتر میشه.
