دوست نداشتن خود و اظطراب
سلام من ۱۹سالمه و الان نزدیکه ۷ماهه که خونوادم از هم جدا شدن و اون زمان من کنکور داشتم و همش احساس عدم امنیت و تایید و قبول نداشتن خودمو دارم همش احساس میکنم کسی نه درکم میکنه و نه حرفای من قبول داره و در برخورد با مادرم احساس گناه میکنم و اون اصلا به من توجه نداره و با دیگران برخورد بهتری داره.حس میکنم همه از من بهترن و من جالب نیستم و نمیتونم دیگرانو سرگرم کنم اونجوری که بقیه میتونن واین درحالیه که احساس خودمو و حرفای نگفته رو درونم خفه میکنم.و تا میبینم بقیه با یکی بیشتر حال میکنن و اونو تایید میکنند احساس سرخوردگی میکنم. و میدونمم که چقدر توانایی و مهارت دارم ولی این افکار و این احساسات مانع از بروز اونها میشه و من رو آزرده میکنن و اعتماد بنفسم ازم میگیرن و تا حدودی هم منزوی و هم ساکت شدم و اصلا از این بابت احساس خوبی ندارم و هر وقت میخوام حرف بزنم با انتقاد مواجه میشم و... اظطراب دارم و اعتماد بنفسم اومده پایین کمکم کنید. چکار میتونم بکنم ؟؟
تیم نوجوانی
سلام دختر گلم. اول باید در خانه با مامان راحت حرف بزنی تا بعد اعتماد به نفس شما بیشتر بشه و بتونی در جمع دوستان حرف بزنی. تمام حرفهات چند ساله خودت رو روی برگه بنویس و امشب به مامان بده. اگه دوستات توی جمع مسخره ات میکنن دلیل نمیشه گوشه گیری کنی و ساکت بشی. والا بعد یه مدت که حرف نزنی منفجر میشی. پس اخلاقت رو عوض کن. دوستانی پیدا کن که درکت کنن. میدونم شرایط طلاق سخته ولی هیچ وقت احساس گناه نکن. باور کن اینده خوبی در انتظار توست. برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید.
