جمله ای ت ذهنم
سلام من یک پسر ۱۵ ساله هستم که از وقتی یادم میاد همیشه یک جمله ای رو با خودم می گفتم اولا میگفتم خدایا من مامان بابا و خواهر و برادرم رو حلال میکنم و هر زمان این جمله رو میگفتم البته تو دلم و اگه نمی گفتم احساس گناه و ناراحتی میکنم تا الان هم ادامه داره و روز به روز جمله ها بلند تر میشن دارم دیونا میشم مثلا این جمله این چند وقته ام اینه من می دونم و شکرت خداجونم و ببخشید و بسم الله الرحمن الرحیم و یا علی اسغلی یا علی اغسلی این جمله رو دیگه نمی تونم تو دلم بگم چون قاطی میکنم و اگه نگم فکر میکنم خدا از دستم ناراحت میشه ( می دونم محفف خدایا خونوادمو به خودت میسپارم و شکرت خداجون و لطفا خدایا از خونوادم مراقبت کن و به خونوادم کمک کن خدایا و به همه کمک کن و از همه خداجونم مراقبت کن ) دادم دیونه میشم لطفا کمکم کنید ممنون.
تیم نوجوانی
سلام. شما دچار وسواس فکری شده اید. لزومی ندارد که هر ارزو و دعایی را بلند فریاد بزنید. واقعا خدا در دل شما است و اگاه به همه چیز است. شما بیشتر با این کارتون برای خود و خانواده ایجاد استرس میکنید تا ارامش. چرا اصلا باید به خاطر نگفتن جمله احساس گناه کنید ؟ یعنی الان هر نوجوانی که دعای خدایش را بلند داد نزند گناه کرده است ؟! لطفا یکم روی رفتار خودتان فکر کنید. تا زمانی که متوجه نشوید مسیر را اشتباه میروید هیچ نیتواند به شما کمک کند.
