یه جور تنبلی
با سلام. من یه اخلاق بدی دارم که اکثر اوقات تا یه کاری به دقیقه ی ۹۰ نرسیده اقدام به حلش نمیکنم، مثلا نمازمو خیلی کم پیش میاد که دیروقت نخونم یا به زور درسامو سر وقت میخونم البته این کار فقط مختص به من نیست و توی خونواده هم چنین وضعیه و اکه مشکلی پیش بیاد کلی طول میکشه تا حلش کنن گاهی یه انرژیی میگیرم و چنتا از کارامو باهمانجام و میدم ولی بازم این مشکل هست و اعتماد به نفسم خیلی کم شده، جوری که انقد برای انجام کارای بزرگ امروز و فردا شنیدم که وقتی میخوام یه کار بزرگی انجام بدم یه احساس شکستی توم هست، چون انقده وعده های بزرگی گرفتم که یا دیر انجام شدن(مثلا چندین سال وعده ی خرید تخت میدادن و بعد چند سال خریدیم) یا اصلا انجام نشدن که احساس میکنم نمیتونم انجامش بدم با اینکه به خودم میگم که پسر اینا یه مشت فکر قدیمیه و الان ۱۶ سالته و دیگه بچه نیستی، ولی کمک زیادی نمیکنه برنامه ریزی هم کردم و میکنم و دفتر برنامه ریزی مخصوص خودمو درست کردم ولی وقتی هم که برنامه ریزی میکنم هر بار یه کاری برام پیش میاد که کاملا غیرمنتظره س و دیگه کلا رد دادم لطفا کمکم کنید خیلی ممنون
تیم نوجوانی
سلام عزیزم. گاهی برخی از ارزوهات به تاخیر میفته و مقصر شما نیستی. مثل خریدن تحت یا چیزی که دوست داری. اما برخی چیزها رو خودت تعیین میکنی کی انجام بشه. مثل تغییر حالت و احساس خوشی کردن یا یاد گرفتن علم جدید و کسب درامد و ... برنامه ریزی کردن خیلی خوبه. ولی اینو بدون اگه صدتا دفترچه برنامه ریزی داشته باشی تا وقت فکر خودت رو برنامه ریزی نکرده باشی و سبک زندگیت رو براش برنامه نداشته باشی به هیچ دردی نمیخوره. با کسانی حرف بزن که موفق هستند و سخت کوش هستند نگاه به خانواده نکن که همه دقیقه نود هستند. اینجوری بیشتر به خودت میایی. ساعت خوابت و درست رو با فکرت تنظیم کن نه با برگه. برای مشاوره بیشتر تماس بگیرید.
